Το τέρας μέσα μας: Το πείραμα του Μίλγκραμ (+ Βίντεο)

 

Το 1961, ο είκοσι εφτάχρονος Στάνλει Μίλγκραμ, επίκουρος καθηγητής ψυχολογίας στο Γέιλ, αποφάσισε να μελετήσει την υπακοή στην εξουσία. Το πείραμα του Μίλγκραμ είναι ένα από τα πιο γνωστά αντιδεοντολογικά πειράματα της ψυχολογίας, ουσιαστικά μια «φάρσα» που ξεγύμνωσε την ανθρώπινη ψυχή.

Το Πείραμα Υπακοής (Milgram) 1/2

Το Πείραμα Υπακοής (Milgram) 2/2

 Είχαν περάσει λίγα μόνο χρόνια από τα φρικτά εγκλήματα των Ναζί και γινόταν μια προσπάθεια κατανόησης της συμπεριφοράς των απλών στρατιωτών και αξιωματικών των SS, οι οποίοι είχαν εξολοθρεύσει εκατομμύρια αμάχων.

Η ευρέως αποδεκτή εξήγηση –πριν το πείραμα του Μίλγκραμ- ήταν η αυταρχική τευτονική διαπαιδαγώγηση και η καταπιεσμένη –κυρίως σεξουαλικά- παιδική ηλικία των Γερμανών.

Όμως ο Μίλγκραμ ήταν κοινωνικός ψυχολόγος και πίστευε ότι αυτού του είδους η υπακοή –που οδηγεί στο έγκλημα- δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μόνο της προσωπικότητας, αλλά περισσότερο των πιεστικών συνθηκών.

Και το απέδειξε κάνοντας τη «φάρσα» του.

Τα υποκείμενα του πειράματος ήταν εθελοντές, κυρίως φοιτητές, οι οποίοι καλούνταν έναντι αμοιβής να συμμετέχουν σε ένα ψυχολογικό πείραμα σχετικό με τη μνήμη.

 

Χώριζε τους φοιτητές σε ζεύγη και –μετά από μια εικονική κλήρωση- ο ένας έπαιρνε το ρόλο του «μαθητευομένου» και ο άλλος του «δασκάλου».

Ο έκπληκτος «μαθητευόμενος» δενόταν χειροπόδαρα σε μια ηλεκτρική καρέκλα και του περνούσαν ηλεκτρόδια σε όλο το σώμα. Έπειτα του έδιναν να μάθει δέκα ζεύγη λέξεων.

Ο «δάσκαλος», από την άλλη, καθόταν μπροστά σε μια κονσόλα ηλεκτρικής γεννήτριας. Μπροστά του δέκα κουμπιά με ενδείξεις: «15 βολτ, 30 βολτ, 50 βολτ κλπ.» Το τελευταίο κουμπί έγραφε: «450 βολτ. Προσοχή! Κίνδυνος!» 

Πίσω από το «δάσκαλο» στεκόταν ο πειραματιστής, ο υπεύθυνος του πειράματος.

(Και περνάμε σε ενεστώτα για να γίνουμε μέτοχοι της στιγμής.)

«Θα λέτε την πρώτη λέξη από τα ζεύγη στο μαθητευόμενο. Αν κάνει λάθος θα σηκώσετε το πρώτο μοχλό και θα υποστεί ένα ηλεκτροσόκ 15 βολτ. Σε κάθε λάθος θα σηκώνετε τον αμέσως επόμενο μοχλό», λέει ο πειραματιστής και ο «δάσκαλος» αισθάνεται ήδη καλά που δεν του έτυχε στην κλήρωση ο άλλος ρόλος.

Το πείραμα ξεκινάει. Ο «δάσκαλος» λέει τις λέξεις από το μικρόφωνο. Ο «μαθητευόμενος», ήδη τρομαγμένος, απαντάει σωστά, αλλά όχι για πολύ.

Μόλις κάνει το πρώτο λάθος ο «δάσκαλος» γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος του λέει να προχωρήσει στο πρώτο ηλεκτροσόκ. Ο «δάσκαλος» υπακούει.

15 βολτ δεν είναι πολλά, αλλά ο «μαθητευόμενος» έχει αλλάξει ήδη γνώμη. Παρ’ όλα αυτά απαντάει σωστά σε άλλη μια ερώτηση, αλλά στο επόμενο λάθος δέχεται 30 βολτ.

«Αφήστε να φύγω», λέει ο «μαθητευόμενος» που δεν μπορεί να λυθεί. «Δε θέλω να συμμετάσχω σε αυτό το πείραμα.»

Ο «δάσκαλος» κοιτάει τον πειραματιστή. Εκείνος του κάνει νόημα να συνεχίσει.

 

Τα βολτ αυξάνονται και τώρα πια ο πόνος είναι εμφανής στο πρόσωπο του «μαθητευόμενου», που εκλιπαρεί να τον αφήσουν ελεύθερο.

Στα 200 βολτ ταρακουνιέται ολόκληρος. Ο «δάσκαλος» πριν κάθε ηλεκτροσόκ γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος, με σταθερή φωνή, του λέει ότι το πείραμα πρέπει να συνεχιστεί.

Ο «δάσκαλος» συνεχίζει να βασανίζει έναν άγνωστο, έναν απλό φοιτητή που κλαίει, ζητάει τη βοήθεια του Θεού και παρακαλεί να τον λυπηθούν. Δεν μπορεί πια να απαντήσει στις ερωτήσεις, αλλά ο πειραματιστής λέει στο «δάσκαλο»:

«Τη σιωπή την εκλαμβάνουμε ως αποτυχημένη απάντηση και συνεχίζουμε με την τιμωρία.»

Στα 345 βολτ ο «μαθητευόμενος» τραντάζεται ολόκληρος, ουρλιάζει και χάνει τις αισθήσεις του.

Ο «δάσκαλος», ιδρωμένος και με τα χέρια του να τρέμουν, κοιτάει τον πειραματιστή.

«Μην ανησυχείτε», λέει εκείνος, «το πείραμα είναι απολύτως ελεγχόμενο... Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό.»

«Μα είναι λιπόθυμος», λέει ο «δάσκαλος».

«Δεν έχει καμιά σημασία. Το πείραμα πρέπει να ολοκληρωθεί. Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό.»

Πόσοι από τους εθελοντές έφτασαν ως τον τελευταίο μοχλό;

Πριν ξεκινήσει το πείραμα του ο Μίλγκραμ είχε κάνει μια «δημοσκόπηση» ανάμεσα στους ψυχιάτρους και στους ψυχολόγους, ρωτώντας ‘τους τι ποσοστό των εθελοντών θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό.

Σχεδόν όλοι απάντησαν ότι κανείς δε θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό, πέρα ίσως από κάποια άτομα με κρυπτοσαδιστικές τάσεις, καθαρά παθολογικές.

Δυστυχώς έκαναν λάθος.

Μόλις το 5% των «δασκάλων» αρνήθηκαν εξ’ αρχής να συμμετάσχουν σε ένα τέτοιο πείραμα και αποχώρησαν –συνήθως βρίζοντας τον πειραματιστή.

Το υπόλοιπο 95% προχώρησε πολύ το πείραμα, πάνω από τα 150 βολτ.

Και το 65%... Έφτασε μέχρι τον τελευταίο μοχλό, τα πιθανότατα θανατηφόρα 450 βολτ!

Που έγκειται η φάρσα;

Ο «μαθητευόμενος» δεν ήταν φοιτητής, αλλά ηθοποιός, που είχε προσληφθεί από το Μίλγκραμ για αυτόν ακριβώς το «ρόλο».

Δεν υπήρχε ηλεκτρισμός ούτε ηλεκτροσόκ. Ο ηθοποιός υποκρινόταν.

Το μοναδικό πειραματόζωο ήταν ο «δάσκαλος».

Όμως τα αποτελέσματα ήταν αληθινά: Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων θα υπακούσει και θα βασανίσει –ίσως και θα σκοτώσει- έναν άγνωστο του, αρκεί να δέχεται εντολές από κάποιον με κύρος (στην προκειμένη περίπτωση επιστημονικό) και ταυτόχρονα να αισθάνεται ότι δεν τον βαρύνει η ευθύνη για ό,τι συμβεί –αφού εκείνος «απλά ακολουθούσε τις διαταγές».

Και φυσικά οι περισσότεροι από εμάς θα σκεφτούν όταν μάθουν για αυτό το πείραμα: «Εγώ αποκλείεται να έφτανα ως τον τελευταίο μοχλό.»

Όμως δείτε τι συμβαίνει στην κοινωνία μας, κάθε μέρα.

Ο υπάλληλος της ΔΕΗ που δέχεται να κόψει το ρεύμα από έναν άνεργο ή άπορο, ξέροντας ότι έτσι τον ταπεινώνει, τον υποβάλει σε ένα διαρκές βασανιστήριο και πιθανότατα θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του, ανήκει στο 65% του τελευταίου μοχλού. Και δεν είναι καθόλου κρυπτοσαδιστής. Απλά ακολουθάει τις εντολές που του έδωσαν.

Ο υπάλληλος του σούπερ-μάρκετ που σου δίνει το χαλασμένο ψάρι και σε διαβεβαιώνει ότι είναι φρέσκο (μιλώ εξ’ ιδίας πείρας, ως αγοραστής) δε σε μισεί, παρότι γνωρίζει ότι μπορεί να πάθεις και δηλητηρίαση. Απλώς ακολουθάει εντολές.

Ο αστυνομικός ο οποίος ραντίζει με χημικά τους διαδηλωτές δεν είναι κρυπτοσαδιστής –αν και πολλοί θα διαφωνήσουν στο συγκεκριμένο παράδειγμα. Απλώς κάνει τη δουλειά του.

Ο υπάλληλος της εφορίας ή της τράπεζας που υπογράφει την κατάσχεση κάποιου σπιτιού για 1.000 ευρώ χρέος, θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό στο πείραμα. Γιατί υπακούει.

Ο πολιτικός που υπογράφει το μνημόνιο το οποίο οδηγεί ένα ολόκληρο έθνος στην εξαθλίωση του νεοφιλελευθερισμού θα έφτανε μέχρι τον τελευταίο μοχλό. Και αυτός υπακούει, σε εντολές πολύ πιο ισχυρές από εκείνες του πειραματιστή με την άσπρη φόρμα.

Αν όμως δούμε το πείραμα του Μίλγκραμ από την ανθρωπιστική-ηθική του πλευρά (από την πλευρά του 5% που αρνήθηκε να υπακούσει) θα καταλάβουμε ότι κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Αν σε διατάζουν να κάνεις κάτι που προκαλεί κακό στον άλλον, στο συμπολίτη σου, σε έναν μετανάστη, σε έναν άνθρωπο (ή σε ένα ζώο, αλλά αυτό περιπλέκει πολύ τα πράγματα, εφόσον συνεχίζουμε να τρώμε κρέας), πρέπει να αρνηθείς να υπακούσεις. Ακόμα κι αν χάσεις το μπόνους παραγωγικότητας, την προαγωγή, την επανεκλογή, τη δουλειά σου.

Μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να αρνηθούμε να υπακούσουμε στις «μικρές» και καθημερινές εντολές βίας –με τις οποίες οι περισσότεροι ασυνείδητα συμμορφωνόμαστε, μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να προβούμε σε μια γενικευμένη και μέχρι τέλους πολιτική, κοινωνική, καταναλωτική ανυπακοή, μόνο όταν μάθουμε να συμπεριφερόμαστε ως αυτεξούσιοι άνθρωποι και όχι ως ανεύθυνοι υπάλληλοι, μόνο τότε θα μπορέσουμε να γκρεμίσουμε τη λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού που μας θέλει υπάνθρωπους, υπάκουους και υπόδουλους.

Και μια τελευταία παρατήρηση:

Τα υποκείμενα του πειράματος του Μίλγκραμ, οι εθελοντές φοιτητές, μάθαιναν από εκείνον ποιος ήταν ο στόχος του πειράματος. Μάθαιναν ότι ο «μαθητευόμενος» ήταν ηθοποιός και ότι δεν είχε ποτέ υποστεί ηλεκτροσόκ.

Ο Μίλγκραμ το έκανε αυτό για να τους ανακουφίσει, αλλά πέτυχε το ακριβώς αντίθετο.

Αυτοί οι άνθρωποι, ειδικά το 65% που είχε φτάσει ως τον τελευταίο μοχλό, πέρασαν την υπόλοιπη ζωή τους κυνηγημένοι από τις Ερινύες της πράξης τους. Γιατί συνειδητοποίησαν ότι δεν ήταν τόσο αθώοι και τόσο «καλοί» όσο ήθελαν να πιστεύουν για τον εαυτό τους.

(Περισσότερα για το πείραμα του Μίλγκραμ μπορείτε να διαβάσετε στο υπέροχο βιβλίο της Lauren Slater: «Το κουτί της ψυχής», από τις εκδόσεις Οξύ, μετάφραση Δέσποινα Αλεξανδρή, 2009)

Πηγή κειμένου: http://sanejoker.blogspot.gr/2012/06/blog-post_03.html

Το φυτό που σκοτώνει τον καρκίνο σε 40 ημέρες!

Το φυτό που σκοτώνει τον καρκίνο σε 40 ημέρες!

Κινέζικο φυτό σκοτώνει τον καρκίνο σε 40 ημέρες...
Ενα ελάχιστα γνωστό φυτό με ένα πραγματικά περίεργο όνομα κάνει τώρα πρωτοσέλιδα ως… δολοφόνος του καρκίνου, με την ένωση του φυτού εξαφανίστηκαν οι όγκοι σε ποντίκια με καρκίνο του …παγκρέατος.
Γνωστό ως η «βροντή του θεού της αμπέλου» ή lei gong teng, το κινεζικό φυτό έχει ενσωματωθεί στην κινεζική ιατρική και έχει χρησιμοποιηθεί για αιώνες για την αποκατάσταση, υπό ορισμένες προϋποθέσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Σύμφωνα με τη νέα έρευνα από το Πανεπιστημίο του Τεκτονικού Κέντρου για τον Καρκίνο στην Μινεσότα www.cancer.umn.edu, η ένωση των φυτών δεν οδήγησε σε κανένα σημάδι όγκου μετά από μια περίοδο 40 ημερών – ακόμη και μετά τη διακοπή της θεραπείας. 

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science Translational Medicine και χρηματοδοτήθηκε από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, ακόμη και οι επιστήμονες που εργάζονται για το έργο είχαν μείνει άφωνοι από τις αντικαρκινικές ιδιότητες της ένωσης.
Περιέχει κάτι που είναι γνωστό ως τριπτολίδη, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως μαχητής του καρκίνου σε προηγούμενη έρευνα, που πιστεύεται ότι είναι το βασικό συστατικό που μπορεί να είναι υπεύθυνο για τις αντικαρκινικές ικανότητες.
Ο αντιπρόεδρος της έρευνας στο Κέντρο Καρκίνου εξήγησε στο Bloomberg:
Αυτό το φάρμακο είναι απίστευτα ισχυρό για να σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα, είπε. Οπως και με πολλές άλλες ισχυρές ουσίες, όπως η κουρκούμη και το τζίντζερ, η επικρατούσα τάση στην επιστήμη είναι ακόμη αργά για να επιβεβαιώσει αυτό που πολλοί στην παραδοσιακή ιατρική έχουν γνωστό για ολόκληρη τη ζωή τους.
Αυτό φυσικά, οφείλεται στο γεγονός ότι απλά δεν υπάρχει χρήμα για μεγάλες εταιρείες να ερευνήσουν τις θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων και φυσικών ενώσεων, όπως η ένωση που βρίσκεται στο lei gong teng.
Το Turmeric (κουρκουμάς) και το τζίντζερ, για παράδειγμα, έχει βρεθεί ότι έχει καταπληκτικές αντικαρκινικές ουσίες που είναι σχεδόν δωρεάν σε σύγκριση με τα ακριβά και επικίνδυνα φάρμακα κατά του ουσίες και βασικό, χωρίς παρενέργειες!
Παρ ‘όλα αυτά, οι μεγαλοφαρμακευτικές έχουν καταφέρει να αγνοήσουν αυτά τα μπαχαρικά όσο το δυνατόν περισσότερο.
Στην πραγματικότητα, έχουν ακόμη επινοήσει χιλιάδες μελέτες που να καταδεικνύουν με δόλο την υποτιθέμενη αξία των φαρμακευτικών προϊόντων που προωθούνται από τις μεγάλες φαρμακευτικές.

pentapostagma.gr

Βιοκεντρισμός - Ο θάνατος δεν είναι το τέλος

Μια νέα επιστημονική θεωρία επιβεβαιώνει παλαιότερες θεωρίες σύμφωνα με τις οποίες ο θάνατος δεν είναι το τέλος όπως εμείς το πιστεύουμε.

Η νέα θεωρία

Η καινούργια προσέγγιση στο μεγαλύτερο φόβο του ανθρώπου λέγεται Βιοκεντρισμός, και προέρχεται τόσο από το χώρο τηςκβαντοφυσικής και της θεωρίας των παράλληλων συμπάντων, όσο και από τον ίδιο τον Αϊνστάιν. Προτάθηκε το 2007 από τον Αμερικανό επιστήμονα Dr. Robert Lanza.

Όπως λέει και η λέξη βιοκεντρισμός, η ζωή και η βιολογία είναι κεντρικής σημασίας στο είναι, την πραγματικότητα, και το σύμπαν – μάλλον η ζωή δημιουργεί το σύμπαν. Η θεωρία αυτή υποστηρίζει ότι οι τρέχουσες θεωρίες του φυσικού κόσμου δεν λειτουργούν, και μπορεί ποτέ να μην λειτουργήσουν, μέχρι αυτές να ευθύνονται εξ ολοκλήρου για τη ζωή και συνείδηση.

Ο Lanza υποστηρίζει ότι η υπεροχή της συνείδησης είναι χαρακτηριστική στο έργο του Ντεκάρτ, του Καντ, του Λάιμπνιτς, του Μπέρκλεϋ, του Σοπενχάουερ και του Μπερξόν. Ο ίδιος το βλέπει ως υποστήριξη του κεντρικού ισχυρισμού ότι αυτό που ονομάζουμε χώρος και χρόνος είναι μορφές της αντίληψης της αίσθησης των ζώων, και όχι εξωτερικά φυσικά αντικείμενα.

Ο Lanza υποστηρίζει ότι ο βιοκεντρισμός προσφέρει μια άλλη ματιά σε πολλά μεγάλα παζλ της επιστήμης, συμπεριλαμβανομένης της Αρχής της Αβεβαιότητας του Heisenberg, του πειράματος της διπλής σχισμής καθώς και της λεπτής ρύθμισης των δυνάμεων, των σταθερών και των νόμων που διαμορφώνουν το σύμπαν όπως το αντιλαμβανόμαστε.

Σύμφωνα με ένα άρθρο στο περιοδικό Discover με βάση το βιβλίο Lanza, ο βιοκεντρισμός προσφέρει ένα πιο ελπιδοφόρο τρόπο για να συγκεντρωθεί μαζί όλη η φυσική, καθώς οι επιστήμονες προσπαθούν να το κάνουν μετά από τις ανεπιτυχείς προσπάθειες για τις ενοποιημένες θεωρίες πεδίου του Einstein πριν 80 χρόνια.

Η θεωρία του Lanza για τον βιοκεντρισμό έχει επτά αρχές:

• Αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως πραγματικότητα είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει τη συνείδησή μας. Μια «εξωτερική» πραγματικότητα, αν υπήρχε, θα έπρεπε εξ ορισμού να υπήρχε στο χώρο. Αλλά αυτό δεν έχει νόημα, επειδή χώρος και ο χρόνος δεν είναι απόλυτες πραγματικότητες, αλλά τα εργαλεία του ανθρώπινου νου και των ζώων.
• Οι εξωτερικές και εσωτερικές αντιλήψεις μας είναι άρρηκτα συνυφασμένες. Πρόκειται για διαφορετικές πλευρές του ίδιου νομίσματος και δεν μπορούν να διαχωριστούν το ένα από το άλλο.
• Η συμπεριφορά των υποατομικών σωματιδίων, στην πραγματικότητα όλα τα σωματίδια και τα αντικείμενα, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την παρουσία ενός παρατηρητή. Χωρίς την παρουσία ενός παρατηρητή με συνείδηση, αυτά στην καλύτερη περίπτωση υπάρχουν σε μια απροσδιόριστη κατάσταση των κυμάτων πιθανότητας.
• Χωρίς συνείδηση, η "ύλη" κατοικεί σε μια ακαθόριστη κατάσταση των πιθανοτήτων. Κάθε σύμπαν που θα μπορούσε να είχε προηγηθεί της συνείδησης θα ​​υπήρχε μόνο σε μια πιθανή κατάσταση.
• Η δομή του σύμπαντος είναι δυνατόν να εξηγηθεί μόνο μέσα από τον βιοκεντρισμό. Το σύμπαν είναι συντονισμένο με ακρίβεια για την ύπαρξη της ζωής, που αποκτά το νόημα της καθώς η ζωή δημιουργεί το σύμπαν. Το «σύμπαν» είναι απλά η πλήρης χωρο-χρονική λογική του εγώ.
• Ο χρόνος δεν έχει πραγματική ύπαρξη έξω από την αντίληψη του ζώου . Είναι η διαδικασία με την οποία αντιλαμβανόμαστε τις αλλαγές στο σύμπαν.
• Ο χώρος, όπως και ο χρόνος, δεν είναι ένα αντικείμενο ή ένα πράγμα. Ο χώρος είναι μια άλλη μορφή της κατανόησης της ζωικής μας κατανόησης και δεν έχει μια ανεξάρτητη πραγματικότητα. Μεταφέρουμε χώρο και χρόνο γύρω μας, όπως κάνουμε με τις χελώνες ή με τα κοχύλια. Έτσι, δεν υπάρχει μια απόλυτη αυτο-υπάρχουσα μήτρα στην οποία συμβαίνουν τα φυσικά γεγονότα ανεξάρτητα από τη ζωή.

Βιοκεντρισμός και Παράλληλα σύμπαντα

Σύμφωνα με ένα από τα θεμελιώδη αξιώματα της επιστήμης,  την Αρχή του Λαβουαζιέ,  καμίας μορφής ενέργεια δεν χάνεται. Δεν δημιουργείται και δεν καταστρέφεται απλά υπάρχει. Ξεκινώντας από αυτό, και με δεδομένο ότι ο εγκέφαλος, είναι μια τεράστια γεννήτρια ενέργειας, οι επιστήμονες καλούνται να απαντήσουν στο τι γίνεται αυτή η ποσότητα ενέργειας, όταν ο εγκέφαλος σταματήσει λόγω θανάτου να λειτουργεί. Είναι πιθανόν να μεταβιβάζεται σε ένα παράλληλο σύμπαν;

Για τους μελετητές, η θεωρία των παράλληλων συμπάντων, είναι μια πραγματικότητα πολύ πιο αντικειμενική από αυτό που θεωρούμε πραγματικότητα δεδομένου ότι έννοιες όπως ο χώρος και ο χρόνος, θεμελιώδεις όσον αφορά την προσέγγιση μας απέναντι στην πραγματικότητα, δεν υφίστανται όπως τις αντιλαμβανόμαστε. Οτιδήποτε ο εγκέφαλος επεξεργάζεται και χρησιμοποιεί σαν πληροφορία, είναι απλά ένα εργαλείο κατανόησης ενός συγκεκριμένου χωροχρόνου μιας συγκεκριμένης πραγματικότητας. Κάτι που αποδεικνύεται από την ανικανότητα του εγκεφάλου, να κατανοήσει την ύπαρξη του συμπαντικού απείρου, εφ’ όσον ο προγραμματισμός του, του καθιστά κατανοητά μόνο τα πεπερασμένα σύνολα.

Σε ένα σύμπαν χωρίς χώρο και χρόνο (με τις έννοιες που εμείς τους δίνουμε) όπως στην ουσία έχει αποδειχτεί ότι είναι το σύμπαν, η έννοια του θανάτου, του τέλους, πολύ απλά δεν υφίσταται λέει ο Robert Lanza. Υφίσταται η εμπειρία του θανάτου, όπως τον βιώνουμε με το συγκεκριμένης λειτουργίας εγκέφαλο μας, αλλά κατά πόσο αυτή η εμπειρία, ανταποκρίνεται σε μια αντικειμενική πραγματικότητα, για την οποία δεν έχουμε εργαλεία κατανόησης;

Ο ίδιος ο Αϊνστάιν είχε παραδεχτεί με αφορμή το θάνατό ενός φίλου του, του Μπέσο: «Ο Μπέσο έφυγε από αυτόν τον παράξενο κόσμο, λίγο πριν από μένα. Αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτα. Άνθρωποι σαν κι εμάς, γνωρίζουμε ότι ο διαχωρισμός ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, είναι απλά και μόνο μια πεισματάρικη ψευδαίσθηση».

Σύμφωνα με τη μελέτη των επιστημόνων, η αθανασία δεν είναι μια διαρκής ύπαρξη σε έναν κόσμο δίχως τέλος γιατί πολύ απλά σαν έννοια, κατοικεί έξω από την έννοια του χρόνου όπως τον ξέρουμε. Σε έναν κόσμο έξω από την αντιληπτική μας ικανότητα, κι από ότι θεωρούμε πραγματικό και μη.

Όσο δεδομένη είναι η περιορισμένη μας ικανότητα στον προσδιορισμό της πραγματικότητας άλλο τόσο είναι και η ικανότητά μας στον προσδιορισμό της μη πραγματικότητας. Αυτής που δεν περιορίζεται από το χώρο, το χρόνο και τους νόμους ενός χιλιοστού του σύμπαντος, αλλά επεκτείνεται σε ολόκληρη την δημιουργία και τις παράλληλες, άπειρες όπως και ο χωροχρόνος, μορφές της.

Πολλοί επιστήμονες, μεταξύ των οποίων οι φυσικοί Lawrence Krauss και ο David Lindley ή ο νομπελίστας της Ιατρικής Donnall Thomas, λένε ότι η θεωρία του βιοκεντρισμού δεν είναι μια συνεπής επιστημονική θεωρία αλλά είναι περισσότερο μια φιλοσοφία.

Ο David Thompson, ένας αστροφυσικός στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA λέει όμως ότι είναι μια “κλήση αφύπνισης”. Επίσης, ο καθηγητής της ιατρικής Anthony Atala δήλωσε, «Αυτή η νέα θεωρία είναι βέβαιο ότι θα φέρει επανάσταση στις αντιλήψεις μας για τους νόμους της φύσης».

Ο Richard Conn Henry, καθηγητής της Φυσικής και Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, τόνισε ότι η θεωρία του Lanza είναι σύμφωνη με την κβαντική μηχανική.

Ο Ινδός συγγραφέας Deepak Chopra δήλωσε ότι «οι ιδέες του Lanza για τη φύση της συνείδησης είναι πρωτότυπες και συναρπαστικές» και ότι «η θεωρία του είναι συνεπής με τις πιο αρχαίες παραδόσεις της σοφίας του κόσμου, που λένε ότι η συνείδηση συλλαμβάνει, κυβερνά, και γίνεται ένα με τον φυσικό κόσμο. Είναι ο λόγος της ύπαρξής μας στην οποία η υποκειμενική όσο και η αντικειμενική πραγματικότητα έρχονται στην ύπαρξη.

Πηγή: Wikipedia
http://physics4u.wordpress.com

Πέρα από το φράγμα του χρόνου

Το κείμενο που ακολουθεί, χειρόγραφο στην αρχική του μορφή, βρέθηκε το καλοκαίρι του 2003 σε ένα σφραγισμένο φάκελο ο οποίος ήταν κολλημένος στο εσωτερικό του οπισθόφυλλου ενός παλιού βιβλίου, έκδοσης του 1965.

Το βιβλίο είχε πρόσφατα αγοραστεί στην εκποίηση ιδιωτικής βιβλιοθήκης λόγω θανάτου του ιδιοκτήτη της και δεν ήταν δυνατόν να εντοπιστεί η αρχική του προέλευση, ή οι ενδιάμεσοι κάτοχοί του, εάν υπήρχαν.

Φίλε αναγνώστη, διαβάζεις αυτές τις γραμμές αφού έχω πια φύγει από αυτό τον κόσμο, ίσως όμως και πριν ακόμα γεννηθώ.
  Η ζωή μου ξεκίνησε το 2004, δεν έχει σημασία πού. Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι να αντιληφθώ ότι η ζωή μου ήταν αρκετά διαφορετική από αυτή των άλλων ανθρώπων γύρω μου. Έζησα τη ζωή μου σε ένα κόσμο αλλιώτικο από αυτόν που ζούσαν όλοι οι άλλοι και δεν ήταν λίγες φορές που αναρωτιόμουνα μήπως δεν έχω τα λογικά μου, ή μήπως απλά δεν υπήρξα ποτέ. 

Λένε πώς ο χρόνος είναι ένα ποτάμι που κυλά και σε παρασέρνει μαζί του, χωρίς ποτέ να μπορείς να ανέβεις κόντρα στο ρεύμα του. Για μένα όμως το ρεύμα του χρόνου είχε αντίθετη κατεύθυνση.


Πάντα, από παιδί, ήμουν άνθρωπός κλειστός και μοναχικός. Αργότερα κατάλαβα πώς δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά. Φίλους δε μπόρεσα να κάνω στα παιδικά μου χρόνια. Ενώ εγώ μεγάλωνα ένα χρόνο, αυτοί γινόντουσαν ένα χρόνο μικρότεροι, μέχρι που έπαυαν να εμφανίζονται στη γειτονιά. Ήταν «πλέον» πολύ μικροί για να παίζουμε. Στο σχολείο έβρισκα κάθε χρόνο διαφορετικούς συμμαθητές, καθώς αυτοί της προηγούμενης χρονιάς ήταν μια τάξη «κάτω» από εμένα. Μη φαντάζεσαι ότι περπατούσα ανάποδα, ή έβλεπα κάθε κίνηση από το τέλος προς την αρχή. Όχι, η ζωή μου ήταν κανονική, ζούσα τη ροή της κάθε μέρας μαζί με τους γύρω μου, όμως όταν ξημέρωνε, η δική μου νέα μέρα ήταν η προηγούμενη για όλους τους υπόλοιπους. Ο χρόνος, ως φυσικό μέγεθος κινούταν για μένα αντίστροφα, όμως κανένας δε φαινόταν να το αντιλαμβάνεται εκτός από εμένα. Η συμπεριφορά τους ήταν λες και όλα κυλούσαν κανονικά.

Καταλαβαίνω ότι έχεις απορίες, ερωτηματικά, ελπίζω κάποια από αυτά να απαντηθούν στη συνέχεια της διήγησής μου.

Όταν έβγαλα την πρώτη μου ταυτότητα αυτή έγραφε πάνω της ημερομηνία γέννησης το 2004. Ήταν το 1997, κι όμως ποτέ, ακόμα και στα χρόνια που «ακολούθησαν», κανείς δεν έδειξε να εκπλήσσεται.

Αδέρφια δεν είχα, ίσως να απέκτησα μετά, ποιος ξέρει. Η πρώτη μου συνειδητή ανάμνηση ήταν περίπου στην ηλικία των 3 ετών. Δεν ήταν κάτι συγκεκριμένο, απλά οι ακαθόριστες, σχεδόν ονειρικές εικόνες που σηματοδοτούν την πρώτη ανάμνηση του κάθε ανθρώπου. Θυμάμαι ακόμα, αμυδρά, τις τραγικές εικόνες από ..., όχι αγαπητέ αναγνώστη δεν πρέπει να σου πώ, δεν ξέρω ποιος είναι ο χρόνος που διαβάζεις και δεν έχω το δικαίωμα να σε ταράξω με αυτά που θυμάμαι, αλλά για σένα ίσως δεν έχουν ακόμα συμβεί. Αργότερα ήρθαν οι Ολυμπιακοί της Αθήνας, το 2004, τη χρονιά που γεννήθηκα, όμως και πάλι πρέπει να προσέξω, θα ήταν λάθος να μιλήσω για όσα μπορεί να είναι στο δικό σου μέλλον..

Πολλά χρόνια αργότερα κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τα πρώτα 4-5 χρόνια της ζωής μου ο χρόνος μου πρέπει να κυλούσε προς τη σωστή κατεύθυνση. Μετά, για κάποιο ανεξήγητο λόγο η ροή του αντιστράφηκε και ξαναγύρισα στο 2004 και πιο πίσω. Έτσι έζησα περίπου 8 χρόνια πηγαίνοντας στο 2008 και ξαναγυρίζοντας πίσω στο 2004.

Στο σπίτι οι γονείς μου δεν έδειχναν να παραξενεύονται όταν καθώς εγώ μεγάλωνα αυτοί γινόντουσαν νεώτεροι. Ίσως τα μάτια τους να έβλεπαν κάποια άλλη πραγματικότητα. Ήμουν περίπου 9 ετών όταν προσπάθησα να τους δώσω να καταλάβουν ότι η ζωή μου δεν κυλά όπως θα έπρεπε. Θυμάμαι τα γεμάτα απορία βλέμματα τους και την προσπάθεια της μητέρας μου να μου εξηγήσει ότι ήμουν απλά κουρασμένος και αν έπεφτα να κοιμηθώ την άλλη μέρα όλα θα ήταν μια χαρά. Το επόμενο πρωϊ κρυφάκουσα τη συζήτησή τους για το αν έπρεπε να με δεί κάποιος «ειδικός». Ήταν και οι δύο τους προβληματισμένοι, φαντάζομαι πώς η συμπεριφορά μου θα πρέπει έτσι κι αλλιώς να ήταν παράξενη από καιρό, καθώς το άγουρο μυαλό μου προσπαθούσε να συμβιώσει με μια πραγματικότητα αντίθετη προς τα βασικά ένστικτα. Ήταν καλοί άνθρωποι οι γονείς μου και στα χρόνια που ακολούθησαν έκαναν ότι μπορούσαν για να με «κάνουν καλά». Με είδαν αρκετοί «ειδικοί» και σχεδόν όλοι τους κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι ήμουν ένα μοναχικό παιδί που «καλό θα ήταν να αποκτήσει μεγαλύτερη επαφή με συνομήλικους του». Κάποιοι μάλιστα ήθελαν να με κρατήσουν για παρακολούθηση, κάτι στο οποίο οι γονείς μου ήταν πάντα αρνητικοί.

Όσο μεγάλωνα έπαψα να λέω αυτά που ένιωθα, προσπάθησα να δείχνω φυσιολογικός. Ίσως επειδή βαρέθηκα τους «ειδικούς», ίσως επειδή δεν ήθελα να βλέπω τους γονείς μου προβληματισμένους, ίσως επειδή απλά προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι όλα ήταν καλά.

Πρέπει να ήμουν, σε απόλυτους αριθμούς, 18 ετών όταν το 1994 είδα τους γονείς μου να γιορτάζουν τη 1ηεπέτειο του γάμου τους. Το θεώρησαν απόλυτα φυσιολογικό, έστω και αν εγώ ήμουν 18 ετών, μόλις 5 χρόνια μικρότερος από τη μάνα μου. Εκείνο το βράδυ πήρα την απόφασή μου. Η οικογένεια μέσα στην οποία μεγάλωσα σε λίγο δε θα υπήρχε πια, ή δε θα είχε δημιουργηθεί ακόμα, διάλεξε και πάρε ποια έκφραση είναι η πιο αντιπροσωπευτική. Το τι ακριβώς θα συνέβαινε και ποια μορφή θα έπαιρνε η ζωή μου ήταν κάτι που δεν ήθελα να το μάθω, ίσως φοβόμουν. 

Την επόμενη μέρα τους ανακοίνωσα ότι θα έφευγα. Είπα πώς ήθελα να ταξιδέψω για λίγο καιρό και μετά να αποφασίσω τι θα κάνω με το μέλλον μου. Έδειξαν να το περίμεναν, δεν υπήρξε καμία αντίρρηση. Δύο μέρες μετά τους αποχαιρέτησα, ήξερα ότι δε θα ξαναγύριζα ποτέ πίσω και νομίζω ότι το ήξεραν και αυτοί. Ήταν πια δύο νέοι άνθρωποι, όμως τα μάτια τους ήταν γερασμένα, τα μάτια των γονιών που έβλεπαν για τελευταία φορά το παιδί τους. 

Στην αρχή έκανα κάποια αραιά τηλέφωνα, μετά προτίμησα τις κάρτες και σύντομα γράμματα. Ένα χρόνο μετά, περίπου την ημερομηνία του γάμου τους, φρόντισα να λάβουν ένα απλό μπουκέτο λουλούδια. Δεν τόλμησα να ξαναγράψω ή να ξαναπάρω τηλέφωνο. 

Στην πόλη που γεννήθηκα ξαναγύρισα 15 χρόνια αργότερα και μια παρόρμηση με οδήγησε κοντά στο πατρικό του πατέρα μου. Θυμάμαι τις στιγμές σαν τώρα. Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωϊνό, στεκόμουν σε ένα μικρό πάρκο απέναντι στην πόρτα του σπιτιού. Κάποια στιγμή αυτή άνοιξε και ένα καστανόξανθο αγόρι, περίπου 10 χρονών, πετάχτηκε έξω κρατώντας στα χέρια του την τσάντα του σχολείου του, γελώντας και φωνάζοντας. Ήταν σα να έβλεπα παιδική μου φωτογραφία, δε μπορούσα να κάνω λάθος. Πέρασε το δρόμο προς τη μεριά που στεκόμουν και μόλις με είδε σταμάτησε και στράφηκε προς εμένα. Με πλησίασε αργά, διστακτικά, άπλωσε το χέρι του και άγγιξε το δικό μου. «Είσαι καλά;» με ρώτησε. «Καλά είμαι, εσύ;» απάντησα. «Να προσέχεις» μου είπε και το βλέμμα του καρφώθηκε στα μάτια μου, γλυκό σαν του μικρού παιδιού που ήταν, και συνάμα προστατευτικό σαν του πατέρα που επρόκειτο να γίνει. «Πρέπει να φύγω τώρα» είπε και πήρε ξανά το δρόμο του. Εκείνη τη μέρα έκλαψα, όσο ποτέ στη ζωή μου. Έκλαψα για το παιδί που ήμουν κάποτε και όσα δεν έζησε, έκλαψα για τους γονείς μου που έχασα με τρόπο πιο τρομακτικό και από το θάνατο, έκλαψα για τη χωρίς νόημα ζωή μου. 

Πέρασα τα χρόνια μου ταξιδεύοντας και μελετώντας το χρόνο και τα μυστήρια του. Προσπαθούσα πάντα να βρώ κάποιο νόημα, κάποια λογική ερμηνεία σε αυτό που μου συνέβαινε. Οικονομικά δεν είχα ποτέ πρόβλημα, βλέπεις το να έχεις ζήσει το μέλλον έχει και κάποια πλεονεκτήματα. Τα βιβλία της ιστορίας, οι εφημερίδες, το παρελθόν του κόσμου στον οποίο ζούσα σαν παρείσακτος επισκέπτης, ήταν για μένα το μέλλον. 

Ξέρω τι σκέφτεσαι, αν προσπάθησα να παρέμβω, να αλλάξω πράγματα και καταστάσεις. Στην αρχή πίστεψα πώς ίσως κάποια ανώτερη δύναμη είχε δώσει στη ζωή μου αυτή την τροπή ώστε, μέσω εμού, κάποια συμβάντα να εξελιχθούν αλλιώς. Ένα ατύχημα, η προσωπική τραγωδία κάποιου, ακόμα κι ένα συμβάν παγκόσμιας σημασίας, γιατί όχι, βλέπεις αυτή η σκέψη ήταν για μένα θεραπευτική, ίσως η ζωή μου να είχε κάποιο σκοπό. Γρήγορα ανακάλυψα ότι η ελπίδα μου ήταν μάταιη, δε μπορούσα να παρέμβω, δε μπορούσα να αλλάξω τίποτε. Την κρίσιμη στιγμή που ετοιμαζόμουν να δράσω, κάποιο τυχαίο γεγονός, κάποια απρόβλεπτη, μη καταγεγραμμένη λεπτομέρεια δε μου επέτρεπε να αλλάξω τη ροή των πραγμάτων. 

Το παρελθόν μοιάζει με μια στέρεη αλυσίδα, σφυρηλατημένη με τους πόνους και τις χαρές των ανθρώπων που το βίωσαν. Καμία ενέργεια στον τρισδιάστατο χώρο δε μπορεί να διαρρήξει αυτή την αλυσίδα. Διάβασα βιβλία, επιστημονικά και μυθιστορήματα, για τα ταξίδια στο χρόνο, διάβασα για το παράδοξο του χρόνου, το πώς δηλαδή μπορεί κάποιος ταξιδιώτης στο παρελθόν να προβεί σε πράξεις και ενέργειες που θα μπορούσαν να αναιρέσουν την ίδια του την ύπαρξη. Ξέρω από πρώτο χέρι πώς το παράδοξο αυτό δεν υφίσταται. Το παρελθόν είναι γραμμένο με ανεξίτηλο μελάνι, χαραγμένο σε κάποια κοσμική βίβλο από πέτρα, και δεν αλλάζει. Πέρασα τη ζωή μου ζώντας στο δικό σου παρελθόν, στο παρελθόν του κόσμου στον οποίο γεννήθηκα, όμως όριζα μόνο τη ζωή μου και ίσως ούτε καν αυτή.

Μελέτησα το χρόνο, ως φυσικό μέγεθος, ως φιλοσοφική έννοια, ως καθημερινή πραγματικότητα. Κάνουν λάθος όσοι πιστεύουν ότι ο χρόνος είναι μια απλή διάσταση. Ο χρόνος είναι μια έννοια την οποία το μυαλό του ανθρώπου αδυνατεί να συλλάβει, όπως η έννοια του απείρου. Προσεγγίζουμε τεχνητά το χρόνο μεταφέροντάς τον σε ένα ρολόι ή ένα ημερολόγιο και έτσι μπορούμε να τον αντιληφθούμε ως αντικειμενική πραγματικότητα.

Το χρόνο δε μπορείς να τον ορίσεις, μπορείς μόνο να τον αισθανθείς να περνά, σα μια διαρκή αέναη κίνηση ανάμεσα στο σήμερα και το αύριο, με μόνη απτή πραγματικότητα το «τώρα». Όλη η ζωή μας δεν είναι παρά μια ακολουθία από άπειρα «τώρα», αυτά που πέρασαν και αυτά που θα έρθουν. «Δε μπορείς να βάλεις το πόδι σου δύο φορές στο ίδιο ποτάμι γιατί τα νερά του κυλάνε συνεχώς» είχε πεί ο Ηράκλειτος. Όμως και το «τώρα» δεν ορίζεται μονοσήμαντα. Το «τώρα» του κάθε ανθρώπου είναι έννοια εξαιρετικά προσωπική. 

Ίσως τελικά ο χρόνος να είναι πιο συγγενικός με την ψυχή και τη συνείδηση και όχι με το χώρο, όπως υποστηρίζει η σύγχρονη φυσική. Η αίσθηση του χρόνου δεν είναι πάντα η ίδια. ’λλοτε κυλά γρήγορα και άλλοτε πιο αργά, ή τουλάχιστο έτσι το αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλος ανάλογα με τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα. Η λειτουργία της ανάκλησης αναμνήσεων είναι μια καθαρά πνευματική λειτουργία και αποτελεί ένα ταξίδι στο χρόνο, χωρίς όμως να διαφοροποιείται η αντικειμενική θέση του υποκειμένου στον κατά συνθήκη χρόνο. 

Το παρελθόν περιλαμβάνει, εκτός από αυτό που συνέβη και όλα όσα θα μπορούσαν να συμβούν, τα οποία όμως για κάποιο λόγο παρέμειναν σε λανθάνουσα κατάσταση. Το μέλλον από την άλλη πλευρά είναι ένα σύνολο πιθανών γεγονότων και καταστάσεων. Όμως ποιος ή τι επιλέγει ποια από αυτά τα γεγονότα θα συμβούν, και άρα θα αποτελέσουν κάποτε παρόν. Μοίρα ή συμπτώσεις, προδιαγεγραμμένη πορεία ή συνειδητή επιλογή, ποια δύναμη κυβερνά το μέλλον; Ποια ήταν η μυστηριώδης δύναμη που έμπλεξε το δικό μου μέλλον με το παρελθόν των άλλων ανθρώπων; 

Πολλές φορές ισορρόπησα ανάμεσα στη λογική και την παραφροσύνη, αναρωτήθηκα αν ζώ ένα εφιάλτη και σύντομα πρόκειται να ξυπνήσω. Μέσα στα όνειρα ο χρόνος λειτουργεί σε ένα άλλο επίπεδο. Η λογική του συνέχεια ανατρέπεται και κάνει αυθαίρετα άλματα μπρος και πίσω. Πιστεύω ότι κάποια άγνωστη ψυχική λειτουργία διατάραξε την ισορροπία ανάμεσα στην ονειρική και την συνειδητή κατάσταση του εγκεφάλου μου και δε μου επέτρεψε να επανέλθω μετά από κάποιο ονειρικό άλμα. Θα ήμουν ένας απλός ψυχασθενής αν η διαταραχή αυτή δεν παρέσερνε μαζί της και την τρισδιάστατη υπόστασή μου. Ο χώρος και ο χρόνος μου καμπυλώθηκαν αρκετά ώστε να αναστραφούν. 

Άραγε η αναστροφή αυτή δημιούργησε κάποιο κενό στο μέλλον που θα έπρεπε να είχα ζήσει; Το 2008, αν οι εκτιμήσεις μου είναι σωστές, έπαψα απλά να υπάρχω, πέθανα; Ή μήπως ένας άλλος εαυτός μου έζησε, θα ζήσει, κανονικά τη ζωή του; Μήπως η καμπύλη του χώρου και του χρόνου μου διχοτομήθηκε και ένα κομμάτι της ακολούθησε λάθος κατεύθυνση, παρασέρνοντας μαζί της και ένα λειτουργικό αντίγραφο της φυσικής μου υπόστασης το οποίο συνέχισε να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του; Μήπως οι άνθρωποι με τους οποίους ερχόμουν σε επαφή έβλεπαν αντανακλάσεις του μέλλοντος; 

Και ο φυσικός μου θάνατος, τι ακριβώς θα επιφέρει; Θα είναι απλά το τέλος μιας ζωής που πήρε λάθος δρόμο, ή θα ξανασμίξει τα χωρισμένα κομμάτια του εαυτού μου και θα ξαναβάλει την ύπαρξή μου στη φυσιολογική πορεία της; 

Σίγουρα αναρωτιέσαι μήπως όλα αυτά είναι τα προϊόντα ενός διαταραγμένου εγκεφάλου ο οποίος ζεί σε μια πραγματικότητα που έπλασε ο ίδιος, ή για να το πώ πιο απλά, μήπως διαβάζεις τα παραληρήματα ενός τρελού. Δε θα σε αδικήσω γι αυτή σου τη σκέψη, ούτε θα προσπαθήσω να σε πείσω για το αντίστροφο. Δεν είναι δυνατόν μέσα από λίγες γραμμές κειμένου να σου μεταφέρω όσα βίωσα σε μια ζωή. 

Όσο για την ταυτότητά μου, είσαι σίγουρος πώς θέλεις να τη μάθεις; Μπορεί να είμαι κάποιος που ξέρεις ή κάποιος που θα συναντήσεις, μπορεί να είμαι το αγέννητο παιδί σου, μπορεί να είμαι ο ίδιος σου ο εαυτός. Αν όμως δε φοβάσαι να ψάξεις και να γνωρίσεις αλήθειες που ίσως σε ταράξουν, θα σου δώσω ένα γρίφο για να λύσεις: 

«Ψάξε να βρείς την πλάκα που δεν έχει αρχή, στο φρούριο κοντά στα στενά με τις δάφνες του Απόλλωνα.» 

Αφήνω αυτή την καταγεγραμμένη μαρτυρία ζωής ως μοναδική απόδειξη της παράλογης ύπαρξής μου και του ακούσιου ταξιδιού μου στο χρόνο. Δεν ξέρω αν και πότε θα βρεθεί και θα διαβαστεί, ή από ποιόν. Αν όμως κάποιος αποφασίσει να ακολουθήσει τα βήματα του γρίφου και μάθει την ταυτότητά μου θα ήθελα να προσπαθήσει να με εντοπίσει στο μέλλον, και να φροντίσει όταν, στην κανονική ροή του χρόνου, θα είμαι ενήλικος να πάρω στα χέρια μου αυτό το κείμενο. Ίσως έτσι βοηθήσω τον εαυτό μου να εκτιμήσει καλύτερα την αξία της ζωής και του χρόνου.

Το παράξενο αυτό κείμενο θα μπορούσε να ερμηνευθεί με πολλούς τρόπους. Θα μπορούσε να είναι η προσπάθεια κάποιου επίδοξου συγγραφέα και ίσως με κάποιες βελτιώσεις και τροποποιήσεις να μπορεί να θεωρηθεί και ενδιαφέρουσα. Θα μπορούσε να είναι κάποια φάρσα. Θα μπορούσε να είναι ένα δοκίμιο για το χρόνο, γραμμένο με ιδιότυπο τρόπο. Τέλος, θα μπορούσε να είναι όντως το «παραλήρημα ενός τρελού», όπως αναφέρεται και σε κάποιο σημείο του ίδιου του κειμένου.

 

Θα μπορούσε άραγε να είναι αλήθεια; Η απάντηση, αρνητική ή καταφατική, δεν πρέπει να δοθεί βιαστικά. Ας αναρωτηθεί ο καθένας τι γνωρίζει για το χρόνο, για τους φυσικούς νόμους που διέπουν τη ροή του, και για τη σχέση του με την ψυχή. Ο χρόνος είναι το πολυτιμότερο αγαθό στη ζωή ενός ανθρώπου, αλλά και ένα μεγάλο αίνιγμα. Μήπως τελικά δεν είναι ο χρόνος που κυλά, αλλά οι άνθρωποι που κινούνται μέσα σε αυτόν, όπως ακριβώς κινούνται μέσα στο χώρο;

Πηγή: e-telescope.gr

Rudolf Fenz, Senior, ταξιδιώτης του χρόνου, ο οποίος επέστρεψε μετά από 74 έτη, πέθανε σε ηλικία 31 ετών

 Rudolf Fenz, Senior εξαφανίστηκε το 1876. Παρά την έντονη αναζήτηση από την αστυνομία,ο  Fenz δεν βρέθηκε ποτέ. Ωστόσο, ηοικογένειά του κατέχει πάντα την ελπίδα ότι θα επέστρεφε. Περίμεναν χρόνια, τελικά πέθαιναν ένας-προς-ένα ακόμα με την ελπίδα ότι ο αγαπημένος τους Rudolf μπορεί να έρθει πίσω.

Για όλους τους συγγενείς του που ζούσαν ,ο Rudolf Fenz είχε πεθάνει ,αλλά τελικά επέστρεψε. Και επέστρεψε με τον πιο απίστευτο τρόπο που είναι δυνατόν.

 Ο Rudolf Fenz ξαφνικά εμφανίστηκε τον Ιούνιο του 1950 στο κέντρο  μιας πολυσύχναστης πόλης, στο κέντρο του Μανχάταν στη Fifth Avenue 74 χρόνια μετά.

Δευτερόλεπτα μετά που εμφανίστηκε στη μέση της Fifth Avenue ,λόγο μεγάλης κίνησης χτυπήθηκε  και σκοτώθηκε από αυτοκίνητο.

Ο χρόνος είχε παίξει ένα σκληρό τέχνασμα για τον Fenz, που προωθείται για  τρία τέταρτα του αιώνα στο μέλλον, μόνο για να τον πετάξει μπροστά σε ένα αυτοκίνητο.

Από την έναρξη της έρευνας τους στον περίεργο θάνατο ενός παράξενα ντυμένου ανθρώπου, η αστυνομία της Νέας Υόρκης γνώριζε την υπόθεση ότι δεν θα ήταν καθόλου τυπική.

Ο οδηγός ο οποίος χτύπησε και σκότωσε τον παράξενο πεζό κατέθεσε ότι ο άνθρωπος έμοιαζε σαν να ήταν από αλλού, και ορκίστηκε ο άνθρωπος εμφανίστηκε κυριολεκτικά χωρίς  προειδοποίηση μπροστά του .

Το ίδιο το πτώμα ήταν ένα αίνιγμα.

Παρά το γεγονός ότι ο αποθανών ντυμένος άψογα και από τα ρούχα που εξέτασαν, η αστυνομική έρευνα επιβεβαίωσε ότι ο άνθρωπος μυστήριο φορούσε ρούχα σχεδόν έναν αιώνα πριν από σήμερα.

Σύμφωνα με την αστυνομία και τα αρχεία-που γράφτηκαν από την έρευνα αξιωματικών στον τόπο του ατυχήματος, ο νεκρός φορούσε ένα μαύρο παλτό, ένα καπέλο με πλατύ γείσο, παντελόνια και  περίεργα παπούτσια που δένουν με τον, 19ος αιώνα,και πόρπες μεγάλου μεγέθους. Αυτός φαίνεται να είναι στα τριάντα του.

Η Αστυνομία ακόμη βρήκε νομίσματα στο πορτοφόλι του  και χαρτονομίσματα των ΗΠΑ με ημερομηνίες πριν από τη δεκαετία του 1870 και τηλεκάρτες με χαραγμένο το όνομα "Rudolf Fenz, Senior."

Οι αστυνομικοί ανακάλυψαν επίσης μια απόδειξη για την επιβίβαση αλόγων και την αποθήκευση μίας μεταφοράς μεταξύ των αποτελεσμάτων της έρευνας του ανθρώπου.

Ανίκανος να προσδιοριστεί ο τόπος όπου Rudolf Fenz, Senior ζούσε-ή να εντοπίσει οποιαδήποτε πλησιέστερος συγγενής, έτσι λοιπόν η αστυνομία παρέδωσε την υπόθεση σε έναν από τους ανακριτές για αγνοούμενους,τον  Hubert Rihn. Με τους πόρους του Γραφείου Αγνοουμένων Ατόμων της Πολιτείας της Νέας Υόρκης,ο Rihn σε επαφή με τους ομολόγους του από τις ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Αυστρίας και της Γερμανίας, σε μια προσπάθεια να βρει οποιοδήποτε υπάρχον συγγενή του θύματος.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, η έρευνα Rihn του έτρεξε σε αδιέξοδα.

Τέλος, σχεδόν σε μια πράξη απελπισίας,ο Rihn ψάχνει ένα αντίγραφο ενός παλιού τηλεφωνικού κατάλογου από το 1939 της Νέας Υόρκης . Εκεί, οι επίμονοι ερευνητής διαπίστωσαν μια σημαντική ένδειξη: στον κατάλογο που παρατίθεται υπάρχει ένα άτομο που ονομάζετε Rudolf Fenz, Junior.

Αυτή η ανακάλυψη, που ακολουθείται από πολύ επίπονο έργο της αστυνομίας, οδήγησε τον Rihn σε μια ηλικιωμένη γυναίκα, τη χήρα του Rudolf Fenz, Junior.

Εδώ η υπόθεση παίρνει πιο ασυνήθιστη και περίεργη τροπή με τη σειρά της. Τα γεγονότα που προέκυψαν έκαναν τους αξιωματικούς της αστυνομίας της Νέας Υόρκης να ζαλιστούν.

 

Κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης συνέντευξης με τον κ. Rudolf Fenz, νεώτερο, είπε στους ανακριτές ότι ο πατέρας του Rudolf Fenz, Senior, εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια μιας καθημερινής βόλτας του. Εκείνη την εποχή, ο γιος του και αργότερα-ο σύζυγός της ήταν μόλις τεσσάρων ετών. Αναφορές έγιναν από την οικογένεια και μια έρευνα που διεξήχθη από τις αρχές, αλλά κανένα ίχνος του αγνοούμενου πατέρα δεν ήρθε ποτέ στην επιφάνεια.

Το έτος  1876 ο Rudolf Fenz, ήταν τότε 31 ετών.

Έτσι ο Rihn έψαξε σε αρχεία του 19ου αιώνα από ανεξιχνίαστες περιπτώσεις αγνοουμένων που καταγράφηκαν από το Γραφείο Αγνοουμένων Ατόμων της Πολιτείας της Νέας Υόρκης. Εκεί, προς έκπληξή του, είδε τον Rudolf Fenz, Senior, που τον ανέφεραν από την οικογένειά του ως αγνοούμενο. Μια παλιά φωτογραφία του Rudolf Fenz, (η φωτογραφία ήταν η ακριβής ομοιότητα του ανθρώπου θανατώθηκε στην πολυσύχναστη οδό της Νέας Υόρκης )

Πηγή: apocalypsejohn.com

Η "συναινετική πραγματικότητα"

Η "συναινετική πραγματικότητα"

Μήνυμα από το Συμβούλιο των Εννέα (Συμβούλιο των Εννέα).

 
Άνθρωποι της Γης, ​​Φωτεινοί άνθρωποι της Γαίας, ακούστε τα λόγια μας.
Στις διακυμάνσεις της ενέργειας που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή, είναι υποχρεωτικό οι πράξεις και οι προθέσεις σας να είναι αποφασιστικές. Και το πιο σημαντικό - είστε σε θέση να δηλώσετε καθαρά και με σαφήνεια, ότι βρίσκεστε στη νέα εποχή του Φωτός επάνω στον πλανήτη Γη? Αυτή η νέα εποχή δεν γεννιέται, έχει ήδη γεννηθεί - και για εκείνους που το αναγνωρίζουν αυτό στις καρδιές τους, στα λόγια τους και στις πράξεις τους, για εκείνους αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουν. Υπάρχουν βέβαια ανάμεσά σας εκείνοι που δεν είναι σίγουροι · που σκέφτονται και μιλούν με λόγια γεμάτα αμφιβολία, ίσως από απογοήτευση, όσον αφορά το στάδιο στο οποίο έχει φτάσει ο πλανήτης σας . Είναι εκείνοι που βρίσκονται ανάμεσα σε δυο φάσεις, κάθονται κοντά στο φράκτη και κρατούν τις επιλογές τους ανοικτές. Αλλά δεν καταλαβαίνουν τις επιπτώσεις που έχουν στο γενικό σύνολο, καθώς ταλαντεύονται στις πεποιθήσεις τους.Αντιλαμβάνεστε την έννοια της «συναινετικής πραγματικότητας»? Είναι η πραγματικότητα που υπάρχει, ως αποτέλεσμα των επιλογών και των πεποιθήσεων μιας ομάδας ανθρώπων, για τον κόσμο τους. Αυτή η ομάδα «ονειρεύεται» έναν κόσμο που μοιάζει και λειτουργεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο, ανάλογα με τις πεποιθήσεις τους. Υπάρχουν ταυτόχρονα πολλές πραγματικότητες στον πλανήτη σας τώρα. Αυτή που βιώνεται από την πλειοψηφία των ανθρώπων είναι εκείνη η οποία αντανακλά τις πεποιθήσεις των μαζών.Η δημιουργία μιας θετικής πραγματικότητας, πιο ειρηνικής, ευημερούσας και γεμάτης αγάπη και φως, δεν γίνεται με το να την επιθυμείτε, γίνεται με το να την επιλέξετε με όλη την καρδιά, το μυαλό και την ψυχή σας. Επιλέξτε την πραγματικότητά σας, αγαπημένοι - αποφασίστε τα σχετικά με αυτήν, και στη συνέχεια δράστε σαν να έχει ήδη εκδηλωθεί.Αυτό που στη συνέχεια θα αντιμετωπίσετε είναι Αγάπη και Φως στο λαό και στις συνθήκες γύρω σας - προσελκύοντας περισσότερη ειρήνη και ευημερία στην ατομική ζωή σας. Αυτό που επιλέγετε για τον εαυτό σας, το επιλέγετε για την ανθρωπότητα. ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΙ ΟΙ ενέργειες ΠΟΥ κάνετε βασιζόμενοι ΣΕ Αυτα ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ δημιουργούν κυματισμούς Στη «συναινετική πραγματικότητα» του πλανήτη σας. Μην υποτιμάτε τη δύναμή σας, αγαπημένοι, για να εκδηλώσετε την πραγματικότητα που έχετε επιλέξει.Αφήστε πίσω σας το «κόμπλεξ του σωτήρα», το οποίο έχει προκαλέσει ώστε τόσο πολλοί από εσάς να περιμένετε την ημέρα που θα σας σώσει μια έξωθεν θεότητα ή μια ομάδα εξωγήινων. Αφήστε πίσω σας το «κόμπλεξ του θύματος» που έχει προκαλέσει ώστε τόσο πολλοί από εσάς να βυθίζονται σε ένα αίσθημα απόγνωσης και απελπισίας. Η ζωή δεν συμβαίνει σε εσάς, εσείς την δημιουργείτε κάθε μέρα. Ολόγυρά σας υπάρχουν άνθρωποι που αφυπνίζονται σε αυτή την αλήθεια αναλαμβάνοντας τον έλεγχο της ζωής τους.Ολόγυρά σας υπάρχουν ομάδες Εργατών του Φωτός που συνενώνονται για να ενδυναμώνουν και να βοηθούν ο ένας τον άλλο στο ταξίδι τους στην αφύπνιση. Σε όλες τις γωνιές του πλανήτη δημιουργούνται κοινότητες που επιλέγουν ένα νέο τρόπο ζωής σε αρμονία με τον πλανήτη και τους άλλους. Στην Εποχή του Φωτός, το Φως εκθέτει και διαλύει το σκοτάδι. Τα ψέματα και οι πράξεις χειραγώγησης έρχονται καθημερινά στο φως. Η εξαπάτηση στο παρελθόν ήταν επιτρεπτή ως «αναγκαίο κακό» της κοινωνίας σας, αλλά τα νέα παιδιά δεν θα επιτρέψουν να συνεχιστεί αυτό. Μιλούν ανοιχτά τώρα, περιφρονώντας τις συνέπειες, και θα συνεχίσουν να μιλάνε και να εναγκαλίζονται την αλήθεια έως ότου οι μηχανισμοί ελέγχου είναι μια μακρινή ανάμνηση μεταξύ των ανθρώπων σας. Το μήνυμά μας είναι για εκείνους από εσάς που έχουν αμφιβολίες σχετικά με τις αλλαγές και τη μετάβαση - σε εκείνους που πιστεύουν ότι το να κάθεσαι στο φράκτη είναι αποδεκτό. Σας ζητάμε να επιλέξετε τώρα - επιλέξτε να πιστέψετε ότι η Εποχή του Φωτός έχει ανατείλει - και ακολουθήστε την με τις πράξεις σας, με τέτοιο τρόπο ώστε οι προθέσεις, τα λόγια και οι πράξεις σας να είναι όλα θετικά προσανατολισμένα προς έναν κόσμο που βασισμένο στην Αγάπη και την Ειρήνη. Η συμβολή σας παίζει σημαντικότατο ρόλο - οι πεποιθήσεις σας είναι μέρος της πραγματικότητας της συναίνεσης. Με το να υποθάλπετε αμφιβολίες και να χρονοτριβείτε μέχρι τη βελτίωση της δικής σας ζωής, επηρεάζετε όλα τα άλλα όντα στον πλανήτη σας.Μην χάσετε την ευκαιρία να κάνετε τη διαφορά - αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που είστε εδώ αυτή τη στιγμή. Ακριβώς εδώ, ακριβώς τώρα, αδράξτε τη στιγμή σας, αγαπημένοι. Η Ώρα Είναι Τώρα!

Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη

Πηγή ANGEL'S

Μπαλώστε τη διαρροή της ενέργειας

Όταν υπάρχει διαρροή, πρέπει να την επιδιορθώσετε. Πολλοί άνθρωποι εξαντλούνται ενεργειακά επειδή δεν είναι σε θέση να κρατάνε αρκετή ζωική ενέργεια ή «chi». Σ ' αυτή την άσχημη ενεργειακή τους κατάσταση, διώχνουν μακριά την ενέργεια και μοιάζουν με το καζανάκι της τουαλέτας που ρίχνει με δύναμη το νερό προς τα κάτω. Προκειμένου να διατηρηθεί η καλή κατάσταση της υγείας τους, χρειάζονται ενέργεια που θα στροβιλίζεται σπειροειδώς στο τσάκρα της βάσης τους.

Εδώ είναι ένας τρόπος που μπορείτε να το κάνετε αυτό σε 4 απλά βήματα:
. • Κλείστε τα μάτια σας και φανταστείτε ότι μπορείτε να δείτε την ενέργεια που διαρρέει έξω από κόκκυγα σας
. • Φανταστείτε Ενα μπάλωμα ΑΡΚΕΤΑ Μεγάλο ΓΙΑ ΝΑ καλύψει ΤΗ διαρροή
• Τοποθετήστε ΤΟ μπάλωμα Πάνω σ ΤΗ διαρροή.
• Φανταστείτε ότι μπορείτε να πάτε κάτω από την ενέργεια και να αντιστρέψετε τη ροή της, ώστε να κινείται σπειροειδώς προς τα επάνω στο σώμα σας, μέσω του κόκκυγά σας.
  

Ανοίξτε το τσάκρα της κορυφής.
Γιατί είναι αυτό σημαντικό? Η ζωική ενεργειακή δύναμη τροφοδοτείται προς εμάς μέσω του τσάκρα της κορυφής. Το τσάκρα αυτό βρίσκεται στην κορυφή του κεφαλιού σας. Διατηρούμε μια υψηλότερη ενεργειακή δύναμη ζωής, όταν το τσάκρα της κορυφής είναι ανοικτό και ενεργό.  

Όταν το τσάκρα της κορυφής είναι κλειστό ή αδύναμο, αισθανόμαστε έλλειψη ζωτικότητας και κατεύθυνσης στη ζωή μας. Ως αποτέλεσμα, ψάχνουμε να βρούμε στους άλλους την πνευματική πυξίδα για καθοδήγηση.
Εδώ είναι ένα απλός, αλλά πολύ αποτελεσματικός τρόπος για να ανοίξετε το τσάκρα της κορυφής για να λαμβάνετε ενέργεια σε αφθονία:
• Τοποθετήστε τις άκρες των δακτύλων του καθενός από τα χέρια σας στην κορυφή του μετώπου σας, εκεί όπου ξεκινά η γραμμή των μαλλιών σας. Τα δάχτυλά σας θα πρέπει να αγγίζονται.
• Τραβήξτε τώρα τα δάχτυλά σας μακριά τα μεν από τα δε, σαν να ανοίγατε το κεφάλι σας.
• Μετακινήστε τα δάχτυλά σας 3 εκατοστά πάνω από το σημείο που ξεκινήσατε και επαναλάβετε την ίδια κίνηση.
• Κάντε το αυτό σε όλη την κορυφή του κεφαλιού σας μέχρι να φτάσετε στον αυχένα του λαιμού σας. Πάρτε 3 βαθιές αναπνοές για να εδραιώσετε αυτό το άνοιγμα.

Ενεργοποιήστε το τρίτο τσάκρα σας.
Η διακοπή της ροής της ζωικής ενεργειακής δύναμης συμβαίνει όταν ένα τσάκρα έχει ακινητοποιηθεί ή είναι αδύναμο. Είναι πολύ κοινό για τα άτομα να έχουν ακινητοποιημένο ή αδύναμο το τρίτο τσάκρα. Το τρίτο τσάκρα αντιπροσωπεύει την θέλησή σας, τη δύναμη, την εμπιστοσύνη και την αίσθηση του εαυτού. Αυτό οδηγεί σε έλλειψη εμπιστοσύνης και θέλησης να προχωρήσετε προς τα εμπρός με ενθουσιασμό προς τους στόχους σας. Ο τρίτος τροχός της ενέργειας ή τσάκρα, βρίσκεται 3 εκατοστά πάνω από τον ομφαλό, στην περιοχή του ηλιακού πλέγματος.Αυτά τα απλά βήματα θα σας βοηθήσουν να ενεργοποιήσετε το τρίτο τσάκρα σας αποτελεσματικά:
• Τρίψτε τις παλάμες σας γρήγορα δημιουργώντας στατικό ηλεκτρισμό.
• Τοποθετήστε την παλάμη του δεξιού χεριού στο ηλιακό πλέγμα, στριφογυρίζοντάς την δεξιόστροφα, ενώ επαναλαμβάνετε: «Είμαι ισχυρός, έχω τη θέληση να δημιουργίσω αυτό που θέλω ».
• Επαναλάβετε αυτά τα βήματα 3 φορές.
• Η ενέργεια των τσάκρας σας είναι από τα πιο ισχυρά και σημαντικά συστήματα της ενέργειάς σας.

Συστήνουμε ιδιαίτερα να μελετήσετε αυτή την άσκηση με μεγαλύτερη λεπτομέρεια για να αλλάξετε τα αποτελέσματα της ζωής σας. Είτε είστε βετεράνος φοιτητής της θεραπείας της ενέργειας ή καινούργιος σε αυτές τις πληροφορίες, το ενεργειακό σύστημα των τσάκρας είναι από τα πιο σημαντικά που πρέπει να κατανοήσετε και να εργαστείτε μαζί.

Πηγή ANGEL'S

Μήνυμα από τον Ashtar

Μήνυμα από τον Ashtar

Ο Φίλιπ είναι Γερμανός και τον τελευταίο καιρό έκανε εντατική πνευματική εργασία μετά από την οποία άρχισε να έχει επικοινωνία και να λαμβάνει μηνύματα από τον Διοικητή Ashtar , τον Μέτατρον και λοιπούς. Όπως κάθε νέο κανάλι, ο Φίλιπ αναρωτιόταν τι στην ευχή συνέβαινε. Όμως, άλλα κανάλια του επαλήθευσαν ότι πραγματικά λαμβάνει μηνύματα από εκείνους που λένε ότι είναι. Αυτό είναι το τρίτο μήνυμα που έλαβε από τον διοικητή Ashtar . ΤΑ Προηγούμενα ηταν Σύντομα. Σ 'αυτό το μήνυμα ο Αστάρ προλέγει ότι οι εργάτες του φωτός θα κάνουν την Αποκάλυψη (Γνωστοποίηση ) σχετικά με τη γαλαξιακή παρουσία στον ουρανό της Γης, ​​και όχι οι κυβερνήσεις. Η πλήρης αποκάλυψη της αλήθειας θα γίνει γύρω στο Σεπτέμβρη του 2013. 
Σε επικοινωνίες του Αρχαγγέλου Μιχαήλ με το διάμεσο Linda Dillon , ακούσαμε ότι «θα συμβεί σε ένα περίπου χρόνο». Αυτό είναι κατά 99% σίγουρο, επειδή το μέλλον δεν είναι φτιαγμένο με απόλυτο τρόπο, αλλά αλλάζει ανάλογα με τις επιθυμίες του συλλογικού ασυνείδητου. Έτσι, αν όλα πάνε σύμφωνα με την επιθυμία μας αυτής της στιγμής, δεν θα έχουμε να περιμένουμε για πολύ ακόμα. 

ΤΟ μηνυμα ΤΟΥ Αστάρ 
Καλώς ήλθες ΚΟΝΤΑ Μας ΠΑΛΙ! Είναι με μεγάλη μας χαρά που επικοινωνούμε ξανά μαζί σου. Σ 'ευχαριστούμε που άνοιξες την καρδιά σου στις επικοινωνίες μας και εργάζεσαι τόσο στενά μαζί μας. Όπως σου έχουμε πει, θα χρειαστούμε τη διαμεσική σου βοήθεια για λίγο καιρό ακόμα, έως ότου μπορέσουμε να μιλήσουμε σε όλους σας αρκετά ανοιχτά και να μπορεί ο καθένας σας να κατανοεί τα μηνύματά μας. Αλλά γι 'αυτή τη μικρή ενδιάμεση περίοδο χρειαζόμαστε κανάλια όπως εσύ.

Γνωρίζουμε τις ανησυχίες και τις αμφιβολίες σου γύρω από αυτές τις επικοινωνίες.Γνωρίζουμε πόσο δύσκολο σου είναι να δεχτείς ότι είναι αληθινές και δεν προέρχονται από το εγώ / νου σου. Επίτρεψέ μου να σε διαβεβαιώσω ότι δεν επικοινωνείς με το νου σου, και αυτό στην πράξη δεν είναι δυνατόν, καθώς οι πύλες του Πνεύματος είναι τόσο διάπλατα ανοικτές που κάθε μπέρδεμα από την πλευρά του εγώ / νου σου είναι μπλοκαρισμένο. Βρίσκεσαι στην ασφαλή πλευρά. Αλλά ας επιστρέψουμε στο σκοπό αυτού του μηνύματος. Το θέμα είναι η Αποκάλυψη ( Γνωστοποίηση ).

Έχουμε ήδη πει ότι η Αποκάλυψη επίκειται, βρίσκεται στο κατώφλι της πόρτας σας. Πολύ σωστά παρατηρήσατε ότι τα μηνύματα που αφορούν την Αποκάλυψη αυξάνουν, ευθυγραμμιζόμενα σε ακριβολογία. Αυτό δε σημαίνει ότι σας δίνουμε ακριβείς ημερομηνίες για το πότε και το πού θα συμβεί. Αυτό που λέμε είναι ότι τα μηνύματα εστιάζονται όλο και πιο πολύ στην Αποκάλυψη και στο γιατί πρέπει να συμβεί τώρα. Πριν από το Τώρα, η ανθρωπότητα δεν ήταν έτοιμη να δεχτεί την αλήθεια. Υπήρχε μεγάλος κίνδυνος να πέσουν οι άνθρωποι σε αρνητικά συναισθήματα φόβου, θυμού και μίσους.Σκεφθείτε πώς θα αντιδρούσατε σε μια τέτοια είδηση, πριν από το άνοιγμα της πόρτας της πνευματικής σας αφύπνισης, αν κάποιος σας πληροφορούσε ξαφνικά ότι τα αδέλφια σας από τα άστρα επί αιώνες σας παρακολουθούν και ότι υπήρξε μια τεράστια συγκάλυψη από τις κυβερνήσεις σας για να μην μάθετε την αλήθεια? Πώς θα αντιδρούσατε στην αλήθεια για εμάς και το γεγονός ότι είμαστε Όλοι Ένα και ότι βρισκόμαστε εδώ για να σας προστατεύουμε? Δεν βρισκόμαστε εδώ για να σας σώσουμε. Δεν είναι αυτή η δουλειά μας. Ποτέ δεν θα προσπαθήσουμε να σας σώσουμε από τις δικές σας εκδηλώσεις πραγματικότητας, δεδομένου ότι τέτοιες εκδηλώσεις δεν θα προκαλούν βλάβη στο μεγαλύτερο Θεϊκό Σχέδιο. Αυτός είναι ο λόγος που εμποδίσαμε τη χρήση πυρηνικών όπλων για τη μείωση της ανθρωπότητας, όπως ήταν η αρχική πρόθεση των σκοτεινών, και βοηθήσαμε στον καθαρισμό του αέρα από τη μόλυνση, όπως τα χημικά ίχνη στους ουρανούς σας ( chemtrails ). Η ψευδαίσθηση που έχετε για την πραγματικότητα είναι η μεγαλύτερη από τις εκδηλώσεις σας. Δεν είναι έργο δικό μας να σας σώσουμε από τέτοιες ψευδαισθήσεις ... είναι δικό σας έργο, με τη βοήθειά μας, φυσικά. Αυτό που κάναμε είναι να σας προστατεύουμε από τις προσπάθειες καταστροφής του εαυτού σας και του όμορφου πλανήτη σας. Βεβαιωθήκαμε ότι η εξέλιξή σας δεν πλέει σε άγρια ​​κύματα σαν πλοίο χωρίς πηδάλιο (δανείζομαι μια ναυτική ορολογία (χαμόγελο). Είμαστε εδώ επειδή είμαστε οικογένεια και οφείλουμε να προσέχουμε τα μέλη της οικογένειάς μας. Να θυμάστε, όλοι είμαστε Ένα! Τώρα, στη στιγμή του Τώρα, μια μεγάλη αλλαγή έλαβε χώρα και δεν αναφερόμαστε στην αλλαγή που συνέβη στις 21/12/12 Αυτή η αλλαγή μας οδηγεί στην απάντηση της ερώτησης «από πού θα ξεκινήσει η Αποκάλυψη?». Η ανθρωπότητα έχει αλλάξει και μιλάμε για μια εσωτερική αλλαγή που συνέβη μέσα σας Οι μέρες. - που θα ανησυχούσαμε μήπως σας δημιουργηθούν έντονα αρνητικά συναισθήματα, όπως θυμός, φόβος ή μίσος εξαιτίας του μηνύματος της αλήθειας ότι δεν είστε μόνοι σας στο σύμπαν και ότι υπάρχει μια οικογένεια Φωτεινών Όντων που περιμένει να επανενωθεί μαζί σας - έχουν φύγει μακριά. Η ανθρωπότητα έφτασε σ 'ένα επίπεδο φωτός που της επιτρέπει να δεχτεί την αλήθεια χωρίς απρόβλεπτες αρνητικές αντιδράσεις. Η σημερινή αντίδραση θα είναι κάτι σαν «Το ήξερα! Πάντα το ήξερα!» και θα νιώσετε ενστικτωδώς ότι αυτή είναι η μόνη και μοναδική αλήθεια: Είμαστε όλοι Ένα .! Αυτή είναι η βάση για την αποκάλυψη της ύπαρξής μας, ΑΥΤΗ Η. Εσωτερική αλλαγη ΠΟΥ εγινε ΣΤΗΝ ανθρωπότητα ολα ξεκινάνε ΑΠΌ ΤΗΝ Καρδιά σας Αυτός ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο Λόγος ΠΟΥ σας πληροφορούμε Ξανά ΚΑΙ Ξανά ότι προκύψει ΔΕΝ πρέπει ΝΑ περιμένετε ΝΑ γίνει η Αποκάλυψη από έξωθεν, αλλά αντίθετα, να πάτε μέσα σας και να κάνετε την απαραίτητη σύνδεση με την καρδιά σας. Χωρίς εσωτερική γνώση, εξωτερική Αποκάλυψη δεν μπορεί να συμβεί. Ολοκληρώσατε με επιτυχία την απαιτούμενη εργασία. Την κάνατε μάλιστα και πολύ καλά, επί τη ευκαιρία. Συγχαρητήρια σ 'όλους σας από την πλευρά μας! Επιτρέψτε μου τώρα να σας πω περιληπτικά, ότι η Αποκάλυψη μπορεί να συμβεί μόνον όταν η ανθρωπότητα θα έχει ολοκληρώσει το έργο της και θα έχει αφομοιώσει αρκετό φως για την αποδοχή της αλήθειας. Έτσι λοιπόν, πού βρισκόμαστε σήμερα με τη διαδικασία της Αποκάλυψης, δεδομένου ότι έχετε ολοκληρώσει το δικό σας κομμάτι ευθύνης?  !. Ακριβώς Τώρα είναι δική μας η ευθύνη να φέρουμε την αποκάλυψη σε καρποφορία και τώρα ο ρόλος μας θα είναι πιο δυναμικός Πετάξατε το μπαλάκι σε μας , με άλλα λόγια. Τα ντόμινο πέφτουν ακριβώς τώρα. Πιέζουμε τα ντόμινο που πέφτουν όπως πρέπει να πέσουν. Δεν το γνωρίζετε και δεν είστε ακόμα σε θέση να το κατανοήσετε ή να δείτε τη διαδικασία, αλλά αυτή η αλυσιδωτή αντίδραση βαίνει ολοταχώς μπροστά και τίποτε δεν μπορεί να την εμποδίσει. Να είστε σίγουροι ότι είμαστε καλά προετοιμασμένοι και γνωρίζουμε πολύ καλά τη δουλειά μας και τι και πότε πρέπει να κάνουμε κάτι. Η χρονική στιγμή είναι τέλεια και δεν θα επιτραπούν καθυστερήσεις. Τα έξωθεν γεγονότα που δείχνουν στην ανθρωπότητα ότι η Αποκάλυψη είναι εδώ βρίσκονται στο κατώφλι σας και θα συμβούν σύντομα. Και εννοούμε «σύντομα» στη δική σας γλώσσα. Προετοιμαστείτε επειδή όταν συμβούν, το έργο των γήινων δυνάμεών μας των οποίων εσείς όλοι αποτελείτε τμήμα, θα εκτοξευτεί σαν πύραυλος. Θα πρέπει να συμπαρασταθείτε στα αδέλφια σας και να τα βοηθήσετε να συνηθίσουν αυτή τη νέα πραγματικότητα - που είναι η μόνη που υπάρχει. Όπως σας είπα, το Θεϊκό Σχέδιο είναι έτοιμο εδώ και πολύ καιρό Επιτρέψτε μου να σας απαντήσω σε μια σχετική ερώτηση:. «Γιατί αυτό το σχέδιο αλλάζει τόσο πολλές φορές? » Είναι μια ερώτηση που όλοι οι εργάτες του φωτός έχουν ρωτήσει, συνειδητά ή όχι Είναι ευχαρίστησή μου να σας απαντήσω μια για πάντα.. Ο καιρός των αλλαγών αυτού του Θεϊκού Σχεδίου οριστικά πέρασε Υπάρχουν λεπτομέρειες που έχουν μείνει για αναθεώρηση.? επίσης, το σχέδιο δεν θα αλλάξει με τέτοιο τρόπο ώστε να χρειάζεται να σας δίνουμε και πάλι εξηγήσεις για γεγονότα που θεωρείτε «άδικα», «μη αναμενόμενα» ή «μη προσδοκώμενα». Σας παρακαλώ (και είναι πολύ σημαντικό αυτό) ας κοιτάξουμε από κοντά τι οδήγησε στην αλλαγή του Θεϊκού Σχεδίου Στην πράξη δεν είναι αλλαγή αλλά εκπλήρωση μιας έκκλησης Και ποιοι έκαναν αυτή την έκκληση?.. Ποιοι απέστειλαν την παράκληση στο Δημιουργό να δώσει περισσότερο χρόνο για να μπορέσουν περισσότεροι συνάνθρωποι να επιβιβαστούν στο πλοίο που ονομάζεται Ανάληψη? Ναι, εσείς και μόνον εσείς! ΘΑ εξηγήσω * 

Σήμερα δεν κατανοείτε πόσο πανίσχυρα όντα είστε πραγματικά. Επί αιώνες σας παρατηρούμε με κατάπληξη. Κάθε φορά που σκεφτόμαστε ότι τίποτε από τη μεριά σας δεν μπορεί να μας εκπλήξει, εσείς καταφέρνετε και μας εκπλήσσετε μια φορά ακόμα.Κάθε φορά που νομίζουμε ότι έχουμε καταλάβει τους ανθρώπους, ανακαλύπτουμε πως είμαστε μακριά από το να φτάσουμε την γραμμή τερματισμού. Είστε εκπληκτικοί! Και αυτό συνέβη ξανά όταν ζητήσατε την παράταση της διαδικασίας Ανάληψης (η οποία περιλαμβάνει και τη διαδικασία Αποκάλυψης). Η παράκλησή σας ήταν καταπληκτική και ο Δημιουργός - μαζί και όλοι εμείς - είμαστε τόσο πολύ περήφανοι για σας. Αυτό αποδεικνύει το πόσο μακριά προχωρήσατε στο πνευματικό σας ταξίδι που βάζετε το συλλογικό καλό πάνω από το ατομικό σας συμφέρον. Και αυτός ο στόχος, φυσικά, ήταν να φτάσετε όσο το δυνατόν πιο σύντομα τη γραμμή εκκίνησης για την Ανάληψη. Ο Δημιουργός απάντησε στην παράκλησή σας και έθεσε μια περίοδο χάρητος εννέα μηνών. Και χάρη σ 'εσάς, σήμερα έχουμε πολύ περισσότερους επισκέπτες στους ουρανούς για να βοηθήσουν στο συντονισμό της διαδικασίας Ανάληψης (μεγάλο χαμόγελο). Υπάρχει αρκετός συνωστισμός στους ουρανούς σας! Ο Δημιουργός μας είναι γεμάτος χαρά, ευτυχία και αγάπη για σας και τόσο περήφανος για την ανάπτυξή σας. Το σχέδιό του «Παιδότοπος Γη» έχει ευτυχισμένη κατάληξη. Αυτή η περίοδος χάρητος μέχρι το Σεπτέμβρη 2013 δεν ήταν εύκολο να σας δοθεί. Παρακαλώ μη ξεχνάτε ότι αν και βάλατε την προσοχή σας στην Ανάληψη τη δική σας και της Γαίας, αυτό που συνέβη τελευταία, αυτή η όλη εικόνα είναι πολύ περίπλοκη και πολύ ευρύτερη απ 'όσο φαντάζεστε. Επειδή επηρεάζεστε Όχι μονο εσείς ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ Όλο Σύμπαν ΣΤΟ οποίο βρίσκεται ο υπέροχος πλανήτης σας και το οποίο επίσης θα προχωρήσει σε Ανάληψη.Σκεφτείτε ακόμα και τα αδέλφια σας στα εσωτερικά πεδία της Γαίας ( Εσωτερικό της Γης), τους Αγκαρθινούς ( Agarthans ) που πολύ καιρό τώρα νοσταλγούν να ενωθούν τελικά μαζί σας. Μετά βίας ανέχονται κάθε αλλαγή στο σχέδιο. Συμφώνησαν με αυτή την περίοδο χάρητος μόνον αφότου ο Δημιουργός αποφάσισε ότι θα είναι ένα σύντομο διάστημα επιμήκυνσης εννέα μηνών. Τώρα βρίσκεστε σε αυτή τη μεταβατική περίοδο, που είναι πολύ σύντομη ακόμα και με τα δικά σας μέτρα, και συστήνουμε να χρησιμοποιήσετε με σοφία αυτό το σύντομο διάστημα. Θα εξηγήσουμε περισσότερα μιαν άλλη φορά, επειδή το κανάλι μας, ο Φίλιπ, έχει κουραστεί. Πρέπει να μάθει σε αυτό το είδος επικοινωνίας και δεν θέλουμε να τον παραφορτώνουμε. Ξεκουράσου αγαπημένε μας φίλε. Σας χαιρετούμε και θα μιλήσουμε πάλι σύντομα, ο αγαπημένος σας αδελφός Αστάρ. -
 
Έχε γεια, αγαπημένε Αστάρ, και σ 'ευχαριστώ τόσο πολύ για το μήνυμά σου. Σας αγαπώ όλους! * Ο Αστάρ αναφέρεται στο γεγονός ότι το συλλογικό των ανθρώπων ζήτησε από την Ουράνια Συντροφιά ( Εταιρεία του Ουρανού ), να μεταφερθεί η ημερομηνία της Ανάληψης πιο πίσω, ώστε περισσότεροι άνθρωποι από το αρχικό 30% να μπορέσουν να αναληφθούν. Αυτό αποτελεί πολύ σημαντική νομιμοποίηση αυτών που έχουμε ακούσει και από άλλες πηγές όπως η Linda Dillon . Ο Φίλιπ δεν έχει κανένα δεσμό με τη Λίντα.Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη

ΠΗΓΗ ANGEL'S

Εγκεφαλικά Κύματα Θήτα

Τα εγκεφαλικά κύματα ΘΗΤΑ είναι η ασυνείδητη δημιουργικότητα μας, η έμπνευση μας και ο σύνδεσμός μας με το πνεύμα. 

Τα κύματα θήτα (4 έως 7 cps) συνδέονται με τις βαθύτερες εμπειρίες του διαλογισμού και της δημιουργικότητας. 

Τα κύματα θήτα είναι ακόμα πιο αργά από τα βήτα ή τα άλφα και είναι χαρακτηριστικά ακόμα μεγαλύτερου εύρους.  

Όταν περιορίζουμε το πεδίο της εστίασής μας πρώτιστα στο εσωτερικό μας, μπορούμε να μεταβούμε στα κύματα θήτα. Σε αυτή την κατάσταση είναι δύσκολο να διατηρηθεί η συνειδητή επαφή μεταξύ του φυσικού σώματός μας και του εξωτερικού κόσμου. Για να διατηρήσουμε αυτήν την κατάσταση της συνείδησης πρέπει να κρατήσουμε τα φυσικά μας σώματα ακίνητα, επειδή είμαστε τόσο εστιασμένοι στον εσωτερικό μας κόσμο έτσι ώστε δεν θα ήταν ασφαλές να κινηθούμε μέσα στον φυσικό κόσμο.

Στην πραγματικότητα, η πράξη και μόνο του ανοίγματος των ματιών μας ή του ακούσματος του εξωτερικού κόσμου θα μπορούσε να φέρει πάρα πολλά ερεθίσματα και να μετατοπίσει τη συνείδησή μας πίσω στα γρηγορότερα εγκεφαλικά κύματα. 

Χρειάζεται να υπάρχει εμπειρία στον διαλογισμό για να επιτευχθεί αυτό το επίπεδο της συνείδησης, και έπειτα, ακόμη περισσότερη εξάσκηση για να μεταφερθούν οι πληροφορίες που "κερδίζονται" σε εκείνο το επίπεδο πίσω στο συνειδητό μυαλό μας.  

Για να το επιτύχουμε αυτό, πρέπει να είμαστε σε θέση να διαβιβάσουμε αυτήν την εμπειρία στα γλωσσικά μας κέντρα, έτσι ώστε να μπορέσουμε να την "σώσουμε" ως πληροφορία στον εγκεφαλικό φλοιό μας.

Συνήθως αυτή η κατάσταση της συνείδησης των εγκεφαλικών κυμάτων θήτα επιτυγχάνεται μόνο κατά την διάρκεια του ύπνου και, όπως γνωρίζουμε όλοι, είναι συχνά δύσκολο να θυμόμαστε τα όνειρά μας όταν είμαστε ξύπνιοι. 

Όταν το κάνουμε αυτό, το κάνουμε στην δεξιά πλευρά του εγκέφαλού μας, με μία συμβολική, εικονική γλώσσα και όχι στη λογική, γραμμικά διαδοχική γλώσσα της αριστερής πλευράς του εγκεφάλου μας. 

Είναι η γεφυροποιός επίδραση των εγκεφαλικών κυμάτων άλφα, που μπορούν να φέρουν τις αντιλήψεις των εγκεφαλικών κυμάτων θήτα μας στο συνειδητό μυαλό μας. 

Το να παίρνουμε τον χρόνο μας και να χαλαρώνουμε όταν ξυπνάμε ή το γράψιμο και ο σχεδιασμός μετά από έναν βαθύ διαλογισμό, μπορούν να φέρνουν την μνήμη μίας εμπειρίας των εγκεφαλικών κυμάτων θήτα στις σκέψεις μας των εγκεφαλικών κυμάτων βήτα .

Τα εγκεφαλικά κύματα ΘΗΤΑ συμβάλλουν στη βαθιά εσωτερική ειρήνη, τις μυστικιστικές αλήθειες, τον μετασχηματισμό των ασυνείδητων περιοριστικών πεποιθήσεων, την δημιουργία μιας καλύτερης ποιότητας ζωής, την φυσική και συναισθηματική θεραπεία, και την εύρεση του σκοπού και της ποιότητας της ζωής μας. 

Χαρακτηρίζονται από ένα είδος γνώσης που το νιώθουμε όπως την εσωτερική σοφία, την πίστη, τον διαλογισμό, τις ψυχικές ικανότητες και την ανάκτηση του ασυνείδητου υλικού. 

Τα εγκεφαλικά κύματα θήτα αποτελούν την "κορύφωση" της κορυφαίας εμπειρίας.  

ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ

▶

https://youtu.be/3mPOON7bg1s

ΠΗΓΗ: http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2012/07/e_16.html