Κυλιόμενο κείμενο

Προτού τα μάτια μπορέσουν να δουν, => Πρέπει να έχουν μάθει να μη δακρύζουν!... Προτού τo αφτί μπορέσει ν ‘ακούσει,=> Πρέπει να έχει χάσει την ευαισθησία του!... Προτού η φωνή μπορέσει να μιλήσει,=> Πρέπει να έχει γίνει ανίκανη να πληγώσει!... Προτού η καρδιά μπορέσει ν’ αγαπήσει,=> Πρέπει να έχει μάθει να μην πονάει!... Μόνο τότε τα μάτια θα μπορούν να δούνε την αλήθεια, το αυτί να την ακούσει, η καρδιά να αγαπήσει κάθε κρίκο της αλυσίδας του μικρόκοσμου, και η γλώσσα θα μπορεί να μιλήσει χωρίς να πληγώσει ούτε έναν απ' αυτούς τους κρίκους του μικρόκοσμου. "Μοναχικός Λύκος" - Μιχάλης I. Γκουντέβενος

Αποποίηση ευθύνης...

ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ… , => Δεν ήμαστε δημοσιογραφική σελίδα, και ως εκ τούτου δεν επαληθεύουμε τα θέματα, απλά κάνουμε αναμετάδοση θεμάτων, ειδήσεων, videos, κλπ. και όχι ρεπορτάζ. Για παράπονα, ενστάσεις ή αντιρρήσεις απευθυνθείτε στην ΕΝΕΡΓΗ πηγή της είδησης που υπάρχει στο τέλος κάθε Ανάρτησης και κάθε θέματος (Ο διαχειριστής: Μιχάλης I. Γκουντέβενος)

''Πάμε στοίχημα''

Αγαπητοί αναγνώστες

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ… , => Στείλτε τις απόψεις σας, την ιστορία σας, το θυμό σας, τα παράπονά σας, τα δικάσας θέματα στο email μας: mc-goud@hotmail.com, και εμείς θα τα δημοσιεύσουμε... ( δεν χρειάζεται να εγγραφείτε!...) (Μιχάλης I. Γκουντέβενος - Διαχειριστής)...

Σχόλια από "Μοναχικός Λύκος"


Η σελίδα "Μοναχικός Λύκος" θεωρεί αυτονόητο ότι όλοι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα σχολιασμού, κριτικής και ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θα θέλαμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν θα δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, ή υβριστικού, ή προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου.

Επίσης, σύμφωνα με τις αρχές μας, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Οπότε, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η σελίδα "Μοναχικός Λύκος" δεν θα δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον εκάστοτε συντάκτη τους και το περιεχόμενό τους δε συμπίπτει κατ' ανάγκην με την άποψη της σελίδας μας.


Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2013

Εκλογές στις 3 Νοεμβρίου;


Σταύρος Θεοδωράκης

photo: Alexandros Katsis@fosphotos.com
photo: Alexandros Katsis@fosphotos.com
 Για εθνικές εκλογές ετοιμάζονται πλέον τα επιτελεία του Αντώνη Σαμαρά και του Αλέξη Τσίπρα μετά και τις συλλήψεις του Μιχαλολιάκου και άλλων στελεχών της Χρυσής Αυγής.
Το σενάριο που συζητείται αυτή τη στιγμή έχει ως εξής. Τις επόμενες ημέρες οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής παραιτούνται από το βουλευτικό αξίωμα. Το ίδιο πράττουν και οι αναπληρωματικοί βουλευτές της, γεγονός που υποχρεώνει την κυβέρνηση να προκηρύξει εκλογές στη μισή χώρα. Εκλογές δηλαδή θα πρέπει να γίνουν στην Α΄ Αθηνών - Β’ Αθηνών – Αττική – Αιτωλοακαρνανία – Αχαΐα – Εύβοια - Α’ Θεσσαλονίκης – Β’ Θεσσαλονίκης – Κορινθία – Μαγνησία - Μεσσηνία - Α’ Πειραιώς. Μπροστά σε αυτόν τον τραγέλαφο, να διεξάγονται εκλογές στην Αθήνα αλλά όχι στην Κρήτη, στη Θεσσαλονίκη αλλά όχι στον υπόλοιπη Μακεδονία, ο Αντώνης Σαμαράς θα αποφασίζει εθνικές «εκλογές σε όλη τη χώρα το νωρίτερο δυνατό». Στόχος του βέβαια θα είναι να γίνουν οι εκλογές πριν παρέλθουν οι 18 μήνες από την τελευταία βουλευτική αναμέτρηση γεγονός που θα του επιτρέψει να συγκροτήσει ο ίδιος τις λίστες των βουλευτών του και να μη γίνει η εκλογή τους με σταυρό. Σε αυτό το σημείο υπάρχουν δύο ερμηνείες. Το 18μηνο μετράει από τις εκλογές του Μαϊου ή από τις εκλογές του Ιουνίου; Στην πρώτη περίπτωση που είναι και η επικρατέστερη έχουμε εκλογές μέχρι την Κυριακή 3 Νοεμβρίου. Στην δεύτερη περίπτωση οι εκλογές πρέπει να γίνουν μέχρι την Κυριακή 1η Δεκεμβρίου. Η εξέλιξη αυτή πάντως - να γίνουν εκλογές με λίστα και όχι με σταυρό - διευκολύνει και τον Αλέξη Τσίπρα ο οποίος και θα μπορεί να συγκροτήσει μια πιο συμπαγή και πιο αξιόμαχη κοινοβουλευτική ομάδα χωρίς πολλές παραφωνίες.
Βέβαια, βάσει του Συντάγματος η Βουλή μπορεί να λειτουργήσει και με λιγότερους από 300 βουλευτές (το Σύνταγμα κάνει λόγο για 200 – 300 έδρες). Άρα θα μπορούσαν οι έδρες της Χρυσής Αυγής να μείνουν κενές. Ο συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος μάλιστα υποστήριξε, μιλώντας στο Μέγκα, ότι η Βουλή θα μπορούσε να νομοθετήσει πως σε περιπτώσεις καταχρηστικών παραιτήσεων βουλευτών, δεν θα γίνονται επαναληπτικές εκλογές. Ο κ. Αλιβιζάτος διευκρίνισε επίσης ότι αν κάποιος βουλευτής οδηγηθεί στη φυλακή (προφυλακισμένος ή με πρωτόδικη απόφαση) δεν χάνει την έδρα του στη Βουλή καθώς για να συμβεί αυτό θα πρέπει να υπάρξει τελεσίδικη δικαστική απόφαση (δηλαδή σε 6 με 8 χρόνια). Τις απόψεις Αλιβιζάτου, τόσο η Νέα Δημοκρατία όσο και ο Σύριζα τις ακούν με προσοχή, αναγνωρίζουν τη νομική τους επάρκεια αλλά τις θεωρούν «πολιτικά ασταθείς». «Φαντάζεσθε την εικόνα μιας Βουλής με κενές θέσεις και με τους νεοναζιστές απέξω να μας καταγγέλλουν ότι συνεργαστήκαμε για να τους φιμώσουμε;», αναρωτιέται στέλεχος στο περιβάλλον του Αλέξη Τσίπρα προσθέτοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν συναινεί σε μεσοβέζικες λύσεις χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση.
Οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών πάντως έχουν ενισχύσει την πεποίθηση των γαλάζιων ότι θα βγουν ενισχυμένοι αυτή τη στιγμή από μια εκλογική αναμέτρηση. «Είναι καλύτερα θα κάνουμε εκλογές τώρα που μας χειροκροτούν για τη Χρυσή Αυγή παρά σε λίγους μήνες που θα μας βρίζουν για τις νέες απολύσεις και τις νέες περικοπές», είναι μια από τις φράσεις που ακούς από στελέχη του περιβάλλοντος Σαμαρά. Και είναι αλήθεια ότι τα πρώτα δημοσκοπικά ευρήματα δείχνουν ότι τα ποσοστά της Χρυσής «διαμοιράζονται» κυρίως προς τη Νέα Δημοκρατία. Υπάρχουν βέβαια και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι αν προκηρυχθούν εκλογές, ο Σύριζα θα έχει τη δυνατότητα να μιλήσει για «συγκοινωνούντα δοχεία της Δεξιάς και της ακροδεξιάς» συσπειρώνοντας έτσι όλο τον κόσμο της Αριστεράς. Επιπλέον στην Κουμουνδούρου εκτιμούν ότι ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να πείσει ευρύτερα δημοκρατικά στρώματα ότι «η κυβέρνηση Σαμαρά και οι μνημονιακοί της σύμμαχοι, είναι αυτοί που εξέθρεψαν το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής αφήνοντας ασύδοτους τους φασίστες να αλωνίζουν».
Ο Αντώνης Σαμαράς φεύγει σήμερα (Σάββατο μεσημέρι στις 2) για πολυήμερο ταξίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες (γυρνάει εκτός απροόπτου την επόμενη Παρασκευή 4 Οκτωβρίου). Κάποιοι του εισηγήθηκαν να αναβάλει το ταξίδι, αυτός όμως προκρίνει τη λύση να ταξιδέψει και αν οι απαιτήσεις το απαιτήσουν να επιστρέψει εκτάκτως και να προκηρύξει εκλογές. Εν ολίγοις θέλει να συμπεριφερθεί ως η ήρεμη δύναμη που δεν εμπλέκεται στα δικαστικά σενάρια και τις αστυνομικές επιχειρήσεις αλλά που όμως «είναι αποφασισμένος να μην αφήσει τη χώρα στο έλεος των συγκρούσεων». «Σταθερότητα ή χάος» επαναλαμβάνουν συχνά τις τελευταίες μέρες οι «πρωθυπουργικοί συνομιλητές» προσπαθώντας να μετατοπίσουν τη συζήτηση από το «αδιέξοδο της οικονομίας», στη «μάχη για τη δημοκρατία». Βέβαια στα σενάρια των άμεσων εκλογών υπάρχουν ακόμη ορισμένες μεταβλητές. Τι θα γίνει αν παρά τα όσα λέγονται ο Μιχαλολιάκος δεν διατάξει τους «στρατιώτες» του να παραιτηθούν; Ή τι θα γίνει αν οι σύμμαχοι του κ. Σαμαρά στην Ευρώπη, αντιδράσουν βλέποντας ξανά τη χώρα να τρέχει σε εκλογές; Και το κυριότερο: τι θα πράξει το επιτελείο Σαμαρά αν στις δημοσκοπήσεις που αναμένονται από αύριο δείξουν ότι ο κόσμος ναι μεν επιβραβεύει τον Δένδια για την «εξάρθρωση της εγκληματικής οργάνωσης» αλλά για το μεγάλο πρόβλημα της χώρας που είναι και παραμένει η οικονομία, προκρίνει μια πιο ριζική λύση;

Κρεμάστε τους παπάδες!

Του Απόστολου Διαμαντή

 

Το μάθημα των θρησκευτικών δεν είναι μάθημα κατήχησης, όπως λέει η κα Ρεπούση. Πού την είδε την κατήχηση; Κατήχηση κάνουμε στο... Protagon.gr

 

Παρατηρώ με απορία το μένος εναντίον των θρησκευτικών. Πρόκειται για έναν άγονο και ξεπερασμένο αντικληρικαλισμό, ξένο εντελώς τόσο με την ελληνική παράδοση και τις πεποιθήσεις του λαού -ο οποίος είναι ο μόνος αρμόδιος να αποφασίζει τι θα διδάσκεται στο σχολείο, πώς θα είναι το Σύνταγμά του και σε τι Θεό θα πιστεύει- όσο και με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Όσοι ανακινούν με αυτόν τον φανατισμένο τρόπο το ζήτημα των θρησκευτικών δεν γνωρίζουν όχι μόνο το ίδιο το ζήτημα, αλλά ούτε καν την ευρωπαϊκή πολιτική ιστορία και πραγματικότητα.

 

Το μάθημα των θρησκευτικών που διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία δεν είναι μάθημα κατήχησης, όπως λέει η κα Ρεπούση και ως βουλευτής θα όφειλε να το γνωρίζει. Πού την είδε την κατήχηση; Κατήχηση κάνουμε στο κατηχητικό. Στο σχολείο ο θεολόγος διδάσκει συνήθως εκκλησιαστική ιστορία -Οικουμενικές Σύνοδοι, Καινή Διαθήκη κ.λπ.- και στο Λύκειο ένα μείγμα θρησκειολογίας. Αυτό ακριβώς είναι και το πρόβλημα. Το μάθημα των θρησκευτικών, το οποίο η κα Ρεπούση θέλει να το κάνει θρησκειολογία, είναι ήδη θρησκειολογία και μάλιστα της κακιάς ώρας. Ορθόδοξη κατήχηση δεν υπάρχει φυσικά πουθενά και δεν υπάρχει ούτε καν ορθόδοξη δογματική. Στην ουσία είναι ένας καλά κρυμμένος προτεσταντισμός, με μια αφόρητη ηθικολογία, την οποία φυσικά τα παιδιά ούτε να ακούσουν δεν θέλουν. Κατήχηση εξάλλου δεν υπάρχει ως έννοια στην ορθόδοξη παράδοση, αυτά είναι προτεσταντικές λογικές. Κατηχητικό υπήρχε στην Ελλάδα πριν 50 χρόνια, ως αποτέλεσμα της δράσης παραεκκλησιαστικών οργανώσεων προτεσταντικού τύπου, καθώς η ελληνική εκκλησία είχε στις παρυφές της τέτοιες τάσεις. Όσοι ασχολούνται με τα ζητήματα αυτά γνωρίζουν καλά τη δράση της Ζωής και των άλλων οργανώσεων. Τέτοια παρέμβαση δεν υφίσταται στο ελληνικό σχολείο, εδώ και μισό αιώνα. Κατηχητικό δεν υπάρχει.

 

Επομένως το βασικό επιχείρημα των φανατικών αντικληρικαλιστών στην Ελλάδα είναι σαθρό. Το μάθημα των θρησκευτικών όμως δεν είναι ένα μάθημα δευτερεύον, ούτε είναι εκείνο το οποίο μας εμποδίζει να μάθουμε φυσική και χημεία. Είναι ένα αντικείμενο κρίσιμο για την κατανόηση τόσο της βυζαντινής γραμματείας και φιλοσοφίας, όσο και της δυτικής μεσαιωνικής σκέψης. Ποια θα είναι τα εφόδια ενός βυζαντινολόγου και μεσαιωνολόγου, εάν στο Λύκειο δεν έχει διδαχθεί η πατερική γραμματεία; Πώς θα αντιληφθεί ο ειδικός της μεσαιωνικής και της βυζαντινής ιστορίας τη σύζευξη ελληνισμού και χριστιανισμού, που αποτελεί το θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού; Πώς θα διαβάσει ο φιλόλογος Παπαδιαμάντη, εάν δεν γνωρίζει την εκκλησιαστική γλώσσα; Πώς θα γίνει αντιληπτή η σύγκρουση του πλατωνικού Πλήθωνα με τον αριστοτελικό Σχολάριο, εάν ο μαθητής δεν έχει έρθει σε επαφή με το έργο τους;

 

Πώς θα κατανοήσει ο ιστορικός την ιστορία του μοναχισμού που καθόρισε τη βυζαντινή ιστορία, αλλά και την περίοδο της τουρκοκρατίας, εάν δεν μπορεί να διαβάσει τον Νικόδημο Αγιορίτη και τον Γρηγόριο Παλαμά; Πώς θα καταλάβει ο φιλόλογος τον Ουμπέρτο Έκο που είναι ειδικός στον Ακινάτη, εάν δεν ξέρει τον αριστοτελισμό των Ελλήνων Πατέρων, του Ιωάννη Δαμασκηνού, του Μεγάλου Βασιλείου και του Γρηγορίου Νύσσης; Πώς θα κατανοήσει τον Σεφέρη που μιλάει για τους μυστικούς πατέρες; Πώς θα διαβάσει Λορεντζάτο και Κόντογλου, εάν δεν ξέρει ορθόδοξη θεολογία; Πώς θα καταλάβει τη βυζαντινή τέχνη;  Ποιος θα του τα μάθει αυτά; Η Ρεπούση με τον Ψαριανό;   

 

Δυστυχώς η εκπαίδευση στην Ελλάδα έχει κόψει οριστικά τους δεσμούς της με την ελληνική γραμματεία. Τα θρησκευτικά που διδάσκονται στο σχολείο, αντί να είναι ένα μάθημα πρόσβασης στα κείμενα των Ελλήνων Πατέρων, είναι ένα μάθημα ηθικολογικής υφής, μια θρησκειολογία που δεν ενδιαφέρει κανέναν. Τι νόημα έχει να ξέρει ο πιτσιρικάς από τα Τρίκαλα τι λέει στην προσευχή του ο βουδιστής, όταν δεν έχει διαβάσει ούτε μια σειρά από τον Γρηγόριο τον Θεολόγο; Όταν δεν ξέρει τι λέει η λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου;

 

Αυτός ο μανιακός ελληνικός αντικληρικαλισμός, που ξαφνικά θυμήθηκε να τα βάλει με τους παπάδες -τους Έλληνες μάλιστα παπάδες, που είναι και αξιαγάπητοι και σεβαστοί από όλους- δεν συνάδει ούτε καν με τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Στις μεγάλες πόλεις της Δύσης υπάρχουν πανεπιστήμια ολόκληρα για θεολογικές σπουδές, τα οποία ανθίζουν. Οι συζητήσεις για τις σχέσεις του λόγου με την πίστη είναι σήμερα στη δύση το πιο φλέγον ζήτημα, με κορυφαίο παράδειγμα τον διάλογο του Χάμπερμας με τον Πάπα. Και, φυσικά, κανένας Ιταλός ή ακόμη και Γάλλος δεν διανοήθηκε να βγάλει από την εκπαίδευσή του τον Αυγουστίνο ή τον Ακινάτη.

 

Μόνον εμείς θέλουμε να βγάλουμε από τα σχολεία μας τον Μέγα Βασίλειο και στη θέση του να βάλουμε την κα Ρεπούση και το έργο της.

 

* Ο Απόστολος Διαμαντής είναι Πανεπιστημιακός και συγγραφέας.

 

Πηγή: https://www.protagon.gr/epikairotita/ellada/kremaste-tous-papades-27475000000

 

 

«Τό Αὐγό τοῦ Φιδιοῦ» 


Του Σαράντου Ι. Καργάκου

Πρός τί ὁ κλαυθμός καί ὁ ὀδυρμός; Πρός τί ὁ ξαφνικός αὐτός δημοκρατισμός; Τό κόμμα-φόβητρον πού εἰσῆλθε στήν παροῦσα Βουλή τό ἔπλασαν οἱ ἀνίκανοι πολιτικοί. Οἱ ἐκλογές τῆς 6ης Μαΐου ἔγιναν τήν «Κυριακή τοῦ Παραλύτου» καί τοῦ Ἰώβ τοῦ «πολυάθλου». Ἄν τό δοῦμε σημειωλογικά, τά κόμματα ἐπέλεξαν ὡς ἡμέρα ἀναμετρήσεως μίαν ἡμέρα ἀφιερωμένη στόν παράλυτο, πού προσιδιάζει στό παράλυτο κράτος μας. Στήν παράλυτη πολιτική σκέψη, στό παράλυτο ἠθικό καί ἐθνικό μας φρόνημα.
Βεβαίως ἡ 6η Μαΐου ἦταν ἡμέρα ἀφιερωμένη καί στόν Ἰώβ, ἕνα πολύπαθο πρόσωπο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης πού συμβολοποιεῖ τον ἐπίσης πολλά παθόντα ἀλλ’ οὐδέν μαθόντα ἑλληνικό λαό. Ἀλλά καί ἡ Ἰώβειος ὑπομονή ἔχει τά ὅριά της.
Ὅταν τόν Φεβρουάριο – Μάρτιο τοῦ 1989 δημοσίευσα μιά σειρά ἄρθρων στό περιοδικό «Πολιτικά Θέματα» πού ἀναφέρονταν στήν τρομοκρατία καί τά ὁποῖα ἀκολούθως δημοσιεύθηκαν σέ μιά ἑξάτομη σειρά ὑπό τόν τίτλο «Προβληματισμοί», ἔκρουα τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου, γράφοντας (ἤ μᾶλλον ἀντιγράφοντας) τόν Ἰγνάτιο Σιλόνε ὅτι «ἡ ἀταξία καί ὁ φόβος εἶναι γιά τό φασισμό ὅ,τι τό νερό γιά τό φυτό» (ἄρθρο τῆς 10/3/1989, «Προβληματισμοί», τ. Β΄, σ. 88). Καί σ’ ἕνα ἅλλο ἄρθρο μου γραμμένο στις 16/8/1988 διαπίστωνα τήν ἀναπηρία τῆς μεταπολιτευτικῆς μας δημοκρατίας. Μιλοῦσα γιά τήν «μικροποίηση καί μικροβιοποίηση τοῦ πολίτη», ἔγραφα ὅτι «οἱ νέοι δέν ἔχουν ὁδηγούς· ἔχουν προαγωγούς». Κι ἀκόμη ὅτι «πίσω ἀπό κάθε ἄσχημη κατάσταση κρύβεται ὁ ἄσχημος ἄνθρωπος». Καί τό πιό καταγγελτικό: «Πλεόνασαν πιά στόν τόπο μας ἡ ἀπανθρωπιά καί ἡ παλιανθρωπιά» καί ὅτι, ὅπως διαπαιδαγωγοῦμε τά παιδιά, τά κάνουμε ἱκανά «νά φτύσουν ἀλλ΄ ὄχι νά κτίσουν» («Προβληματισμοί», τ. Ε΄ σ. 140 κ. ἑ.).
Στόν Α΄ τόμο τῶν «Προβληματισμῶν» προειδοποιοῦσα μέ ἄρθρο γραμμένο στις 29 Ἰουνίου 1986, ὅτι στή χώρα μας ἐγκαθιδρύεται «ἡ χειρότερη μορφή φασισμοῦ, ὁ κοινωνικός φασισμός» (σ. 133).Καί στό Β΄ τόμο τῆς ἴδιας σειρᾶς σημείωνα τά ἀκόλουθα ἐνδεικτικά:
«Οἱ σύγχρονες συνθῆκες εὐνοοῦν τή διάδοση ὁλοκληρωτικῶν πολιτικῶν ἀντιλήψεων καί θεωριῶν. Ἡ «Χρυσή Αὐγή», ὀργάνωση πού ἔχει ἐμφανιστεῖ δειλά καί στή χώρα μας, εἶναι πολύ πιθανό ν’ ἀνατείλει σέ κάποιο ἀπό τά ἑπόμενα πρωινά».
(Ἄρθρο 16ης Φεβρουαρίου 1986, σσ 49-50).
Τότε ὅλοι σχεδόν οἱ κομματοπροβαλλόμενοι διανοητές καί σπουδαιοθεσίτες ἐκπαιδευτικοί μοῦ εἶχαν κηρύξει τόν πόλεμο. Ἐθνικιστή μέ ἀνέβαζαν, φασιστή μέ κατέβαζαν. Γιατί ἁπλούστατα δέν κατάπινα τά λόγια μου. Φώναζα ὅτι ἡ προσφερόμενη μόρφωση συνιστᾶ παραμόρφωση, ὅτι ἡ ἐπιβληθεῖσα δημοκρατία εἶναι ξετσίπωτη μορφή τυραννίας καί ὅτι ὁ προωθούμενος τύπος οἰκονομίας θά φέρει ἀρχικά τή παραλυσία, τήν συνδικαλιστοκρατία μέ τελικό ἀποτέλεσμα τήν παράλυση κάθε παραγωγικῆς δραστηριότητας.
Μετά ἦλθε ὁ κατακλυσμός τῶν ξένων. Στόν «Ἐλεύθερο Τύπο», ὅπου ἀρθρογραφοῦσα τότε, ἔγραφα ὅτι βάσει κοινωνιολογικῶν μελετῶν μιά χώρα μπορεῖ νά ἀπορροφήσει μόνον ἕνα 2% ξένου πληθυσμοῦ. Μᾶς ἀρκοῦν 250.000 ἐπιλεγμένοι ξένοι. Τότε, ἀκόμη καί φίλοι μου παλαιοί, μοῦ κόλλησαν τήν ταμπέλα τοῦ ρατσιστή. Βόλευε ἡ «ξενουριά» διότι δέν δούλευε ἡ ντόπια «ἐργατιά» καί «ἀγροτιά». Καί ξυπνήσαμε καί εἴδαμε ὀρδές ξένων νά κατακλύζουν πόλεις καί χωριά· οἱ πιό εὐσυνείδητοι ἀπό αὐτούς νά ἔχουν πέσει μέ τά μοῦτρα στή δουλειά καί οἱ ἀσυνείδητοι στην κλεψιά. Μετά τόν ἐρχομό τῆς κρίσης ἡ ἐγκληματική δρατηριότητα τῶν ξένων ἔφθασε στό ζενίθ. Ὅλοι ὅσοι μέ διαβάζουν αὐτή τή στιγμή –κι ἐγώ μαζί-  ἔχουμε πέσει θύματα κλοπῆς κι κάποιοι ἔχουμε ἀντιμετωπίσει ποικίλες μορφές ἀπειλῆς.
Ἡ ἀστυνομία εἶναι παροπλισμένη, ἡ δικαοσύνη –καί νά θέλει δέν προλαβαίνει-, τά δεσμωτήρια εἶναι «τίγκα», τά σύνορα ἀφύλακτα καί ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, παίρνοντας μέτρα δῆθεν αὐστηρά, δημιούργησε κάποιο «κέντρο φιλοξενίας», ὅπου, ὅπως εἴδαμε, οἱ φιλοξενούμενοι περνοῦν «ζωή καί κόττα». Τό τί συμβαίνει σέ κάποιους δρόμους –καί ὄχι ἀπόκεντρους- εἶναι φοβερό. Ἄν θά γράψω ὅσα μοῦ ἔχουν καταγγελθεῖ, θά κοκκινίσει τό χαρτί. Ποιός θά προσφέρει στούς περίτρομους πολίτες συνδρομή;
Τώρα οἱ ξελαρυγγιαστές τῶν ραδιοφώνων καί τῆς Τού – Βού, οἱ γονατογράφοι ποικίλων ἐντύπων ἀποροῦν τάχα καί μιλοῦν γιά τό «Αὐγό τοῦ Φιδιοῦ». Ἀλλ’ ὅταν τούς ρωτῶ, ποιός ἀνέθρεψε τό φίδι, δέν σοῦ ἀπαντοῦν. Ὅπως καί οἱ πολιτικοί, νέοι καί παλαιοί, ὅμοια κι αὐτοί δέν τολμοῦν νά κοιτάξουν τόν καθρέφτη τοῦ Ντόριαν Γκρέυ. Μιά ἀνάπηρη δημοκρατία εἶναι ὁ προθάλαμος γιά μιά «μπρατσάτη» δικτατορία. Ἤ μήπως δέν εἶναι φασισμός ὁ ἐκχυδαϊσμός τοῦ λόγου σέ ὅλα τά ἐπίπεδα, ἀπό τή Βουλή, τά ἀνώτατα πνευματικά ἱδρύματα, τόν τύπο μέχρι καί τήν ἁπλῆ συνομιλία. Τό πρῶτο σκαλί τῆς δημοκρατίας εἶναι ἡ εὐπρεπής καί εὐγενής ὁμιλία. Ὅταν λερώνεται ἡ γλῶσσα, νερώνεται καί ἡ δημοκρατία.

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013


ELLADA-KRISH
«Ο ελληνικός λαός ξέρει να ξεχωρίζει και να καταλαβαίνει πως όσα αφορούν το ποινικό δίκαιο 
άπτονται της Δικαιοσύνης, η οποία θα φροντίσει για την τιμωρία των παρανομούντων. Όσα όμως αφορούν την πολιτική κατεύθυνση της χώρας, αφορούν τον ίδιο τον λαό και η τιμωρία των επιόρκων βρίσκεται στα δικά του χέρια…» υπογράμμισε μεταξύ άλλων ο Γενικός Γραμματέας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, Νίκος Νικολόπουλος, σε δηλώσεις που έκανε με αφορμή τις καταιγιστικές εξελίξεις του Σαββάτου και τη σύλληψη στελεχών της Χρυσής Αυγής.

Ο κ. Νικολόπουλος, εξειδικεύοντας αναφορικά με τις καταιγιστικές εξελίξεις του Σαββάτου, σημείωσε: «Οι Έλληνες Χριστιανοδημοκράτες έχουν εκφράσει πολλές φορές την απεριόριστη εμπιστοσύνη τους στην ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, που αποτελεί θεμέλιο της δημοκρατίας μας. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να υπάρχει δημοκράτης πολίτης που να μην αποδέχεται τις αποφάσεις των εισαγγελικών και δικαστικών λειτουργών, περιμένοντας βέβαια να δει την εξέλιξη και την ουσία της όλης υπόθεσης, όταν καταλαγιάσει ο λογικός αλλά μεγάλος θόρυβος.

Εκείνο όμως που νομίζω ότι πρέπει και με την σειρά μου να τονίσω, είναι πως στην δημοκρατία δεν διώκονται οι ιδεολογίες, αλλά οι πράξεις. Και η δημοκρατία μπορεί να τιμωρεί, και μάλιστα πολύ αυστηρά μερικές φορές, αλλά δεν μπορεί ποτέ να εκδικείται. Παρακολουθούμε από πολύ κοντά τις εξελίξεις και οι Έλληνες να είναι βέβαιοι πως δεν θα διστάσουμε ποτέ να διατυπώσουμε με εντιμότητα και σαφήνεια τις απόψεις μας για άλλη μία, πρωτόγνωρη στα ελληνικά χρονικά, υπόθεση που ζούμε στην εποχή των μνημονιακών παγετώνων».

NIKOLOPOYLOS
Τέλος, ο ανεξάρτητος βουλευτής, κάνοντας μία πολιτική θεώρηση των εξελίξεων τόνισε: «Ας έχουν υπόψη τους οι κυβερνώντες ότι οι χειροπέδες των βουλευτών και στελεχών της Χρυσής Αυγής που συνελήφθησαν, δεν ελαφρύνουν ούτε κατά το ελάχιστο τη φτώχεια και την απελπισία εκατομμυρίων Ελλήνων, ούτε τους απαλλάσσουν από την ανείπωτη βία και καταστροφή που επέφεραν οι πολιτικές τους σε εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες και νοικοκυριά. Και όπως ήδη ανέφερα, η δημοκρατία μπορεί να τιμωρήσει πολύ αυστηρά τις πράξεις βίας, απ” όπου και αν προέρχονται, όποια μορφή και αν έχουν, είτε κρατούν στειλιάρι , είτε την… υπογραφή ενός μνημονίου. 
Ας το έχουν κατά νου όσοι θέλουν σήμερα να παριστάνουν τους τιμωρούς και τους υπερασπιστές της δημοκρατίας. Γιατί η δημοκρατία και ο λαός, δεν ξεχνάνε και δεν παραπλανούνται…»

.(video με δηλώσεις του Γ.Γ. του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ν.Νικολόπουλου)

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ  ΚΟΜΜΑ  ΕΛΛΑΔΟΣ

@NikNikolopoulos , @xristianodimokr,



ΕΥΠ: Και ξαφνικά…απέπεμψαν τον υπεύθυνο αξιωματικό της έρευνας για τη Χρυσή Αυγή

 27/09/2013Καταχωρήθηκε σε: _ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΑΘΕΑΤΕΣ ΠΤΥΧΕΣ

EYP-KATEXAKH
Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις στην πολύκροτη υπόθεση, με την αποπομπή, σήμερα το πρωί, του προϊσταμένου της Γ” Διεύθυνσης Αντικατασκοπίας ο οποίος είχε την γενική ευθύνη των ερευνών για την δράση της Χρυσής Αυγής! Πολλά τα ερωτηματικά σχετικά με την υπηρεσία που τροφοδοτούσε με στοιχεία την εισαγγελία του Αρείου Πάγου…
Ο συγκεκριμένος αξιωματικός, ήταν στο τμήμα συνακροάσεων (Κοριός) και είχε μετατεθεί στην ΕΥΠ μετά από μακρά θητεία στη δίωξη ναρκωτικών, ενώ στο παρελθόν ήταν και προϊστάμενος στη δίωξη αρχαιοκαπηλίας.
Όπως αναφέρει το newsIt, σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, ο συγκεκριμένος αξιωματικός είναι στενός συγγενής βουλευτή της Χρυσής Αυγής.
Το ερώτημα, ασφαλώς που προκύπτει είναι πως η ΕΥΠ δεν γνώριζε ότι ο άνθρωπος που έκανε τις έρευνες για την Χρυσή Αυγή είναι στενός συγγενής βουλευτή του κόμματος που ερευνάται…
Άλλη μία εκδοχή, είναι το γεγονός ότι επρόκειτο για το δεξί χέρι ανώτατου αξιωματικού που αποπέμφθηκε από την ΕΛ.ΑΣ. πρόσφατα.
Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες του NEWS 247, επικρατέστερη εκδοχή είναι το ότι ο συγκεκριμένος αξιωματικός, φέρεται να έχει υπεξαιρέσει μέρος του υλικού των συνακροάσεων, το οποίο αποθηκεύεται σε CD…
Όλες οι εκδοχές ερευνώνται, ωστόσο το μόνο βέβαιο είναι ότι η αποπομπή έχει σχέση με την υπόθεση της Χρυσής Αυγής.
Από την ΕΥΠ δεν έχει δοθεί εξήγηση για το λόγο της αποπομπής.
Να σημειωθεί πως σήμερα το πρωί, ο αξιωματικός συμμετείχε στην σύσκεψη των στελεχών της ΕΥΠ και λίγη ώρα αργότερα ανακοινώθηκε η… αποπομπή του.


Nikos-Mihaloliakos-CNN
Η απάντηση της Δημοκρατίας στην ασυδοσία του ναζισμού, που βρίσκεται σε εξέλιξη από χθες, με την εκκωφαντική παρέμβαση της Δικαιοσύνης απέναντι στην «ανορθογραφία» της Χρυσής Αυγής, προκάλεσε από την πρώτη στιγμή το έντονο ενδιαφέρον των διεθνών ΜΜΕ.
Η Ελλάδα της κρίσης άλλωστε, παραμένει η χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, και υπέστη ιστορικές θυσίες στη μάχη για την αναχαίτιση του ναζισμού, όταν το φαινόμενο απειλούσε να κυριαρχήσει στον πλανήτη, εκ των πραγμάτων λοιπόν τα μηνύματα που στέλνει η Αθήνα έχουν διαφορετική βαρύτητα. Ίσως και να δίνουν κατευθύνσεις.
Στο παραπάνω πλαίσιο, δεν αποτελεί φυσικά έκπληξη το γεγονός ότι το πιο «ονομαστό» στον υπόλοιπο κόσμο τηλεοπτικό κανάλι των ΗΠΑ, το CNN, έχει από χθες εκτενείς αναφορές στις εξελίξεις. Δίνοντας έμφαση στο πρωτοφανές των συλλήψεων εν ενεργεία βουλευτών με την κατηγορία της σύστασης και καθοδήγησης εγκληματικής οργάνωσης.
«Είναι εγκληματική οργάνωση η Χρυσή Αυγή;», αναρωτιέται το CNN με σχετικό ρεπορτάζ που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του, και μέσω του Twitter κάνει τον γύρο των social media. Μια… απορία που αποτυπώνει την έκπληξη και τον αιφνιδιασμό της διεθνούς κοινότητας, για την εγρήγορση μιας Ελλάδας που μέχρι πριν από μερικούς μήνες μονάχα για… τους λάθος λόγους κάλυπτε χώρο στα ρεπορτάζ. Και πρωταγωνιστούσε στα πρωτοσέλιδα.
Στο ρεπορτάζ του, το CNN επισημαίνει ότι η Χρυσή Αυγή ενισχύθηκε λόγω της λαϊκής δυσαρέσκειας από τα επώδυνα μέτρα λιτότητας τα οποία εφαρμόζονται στην Ελλάδα στο πλαίσιο του Μνημονίου μετά το 2010, καθώς και ότι οι δημοσκοπήσεις έδειχναν την εθνικιστική οργάνωση να αυξάνει την επιρροή της. Μέχρι τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, όπως τονίζει με έμφαση το CNN…

Φασισμός και ... ψευτο-Μέτωπα


FOTOPOYLOS TAKHS
Το περασμένο άρθρο μου (22,9) με τίτλο « Ο περισπασμός της Χρυσής Αυγής », πέρα από κάποια άκρως εγκωμιαστικά σχόλια, προκάλεσε και μια θύελλα αντιδράσεων συνήθως ανωνύμων, με τις οποίες δεν ασχολούμαι, [i] όλες προέρχονται, από το άτυπο (προς το παρόν) αντιφασιστικό Μέτωπο που περιλαμβάνει όλο το πολιτικό φάσμα: από την δεξιά «διανόηση» και τους οπαδούς των κομμάτων της κοινοβουλευτικής Χούντας, μέχρι την «ροζ» και «Ελευθεριακή» Αριστερά, καθώς και, δυστυχώς, την κομμουνιστογενή.

Τάκης Φωτόπουλος

Ελπίζω αυτό να μην σημαίνει ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα δημιουργίας ενός ψευτο-Μετώπου κατά του φασισμού που θα ενώσει όλη την Αριστερά, μπροστά στον δήθεν θανάσιμο φασιστικό κίνδυνο που διατρέχει ο Ελληνικός λαός, την εποχή της παγκοσμιοποίησης και ουσιαστικής κατάργησης των κρατών-εθνών, μέσα στα οποία άνθησε ο ιστορικός ναζισμός και ο φασισμός!Ελπίζω να μην δούμε ακόμη και το ΚΚΕ να παραμερίζει, για χάρη της ενότητας σε παρόμοιο ψευτο-Μέτωπο, ακόμη και τις θεμελιακές διαφορές του από την εκφυλισμένη «Αριστερά» στα κρίσιμα θέματα εξόδου από την ΕΕ και το Ευρώ ...

Μια απόπειρα «θεωρητικής» θεμελίωσης της ανάγκης παρόμοιου αντιφασιστικού Μετώπου έγινε προ ημερών όταν υποστηρίχθηκε η θέση ότι για την οικονομική καταστροφή δεν έχει καμιά σχέση η παγκοσμιοποίηση, η ΕΕ, το Ευρώ κ.λπ.. Όλα αυτά, σύμφωνα με ένα άρθρο ενός μέλους των Ιών (που πρωτοστάτησαν να κλείσουν την Ελευθεροτυπία με προφανή στόχο να στήσουν την εφημερίδα-μαιμού που αποτελεί την ναυαρχίδα της εκφυλισμένης «Αριστεράς») είναι «συνωμοσιολογίες». Σύμφωνα με το άρθρο [ii] αυτό που θα μπορούσε να διεκδικήσει Νόμπελ οικονομικών για την (ανοηταίνουσα) πρωτοτυπία του, η απώτερη αιτία της οικονομικής καταστροφής είναι ο ανερχόμενος φασισμός και οι συνέπειές του!

Και για να εμπεδώσει μάλιστα ένα ηθικό δίδαγμα, που μοιάζει με πληρωμένη διαφήμιση της ΕΕ που θα ζήλευε και ο ... Μπαρόζο, τονίζει: «Μην ξεχνάμε ότι τα ακροδεξιά και τα ναζιστικά μορφώματα δεν είναι ούτε τυχαία ούτε ξεχωριστά από« ειδικές »φωνές ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση των Λαών και στην προτεινόμενη περιχαράκωση του κάθε κράτους στα δικά του μίζερα χαρακτηριστικά και στα δικά του κλειστά σύνορα ». Είναι προφανές ότι στις «ειδικές φωνές» κατατάσσεται από το άθλιο αυτό άρθρο και η στήλη για τον αγώνα της για οικονομική αυτοδυναμία και εθνική κυριαρχία έξω από την ΕΕ και την ΟΝΕ, ως την μοναδική διέξοδο από την καταστροφή και προϋπόθεση για το άνοιγμα του δρόμου σε μια Περιεκτική Δημοκρατία, όπως έχω αναπτύξει επανειλημμένα στο παρελθόν.

Στη συνέχεια, έτερο μέλος των Ιών έσπευσε να συμπληρώσει, στην ίδια εφημερίδα-μαϊμού, με μια σαφώς Γκεμπελική επίθεση κατά του άρθρου, αλλά και της «Ε» και του διευθυντού της επειδή προφανώς με ανέχονται! [iii] Ο Γκεμπελίσκος αυτός συμπεραίνει εντελώς αναπόδεικτα τόσο σε σχέση με το συγκεκριμένο άρθρο μου όσο με και την γενικότερη πολιτική και συγγραφική προϊστορία μου πάνω από μισό αιώνα, ότι γενικά «αθωώνω το ναζιστικό μόρφωμα» (τίτλος) και ειδικότερα «την ηγεσία της ναζιστικής οργάνωσης από το αποτρόπαιο έγκλημα». Και όλα αυτά με βασική "απόδειξη" οτι έγραψε εγκωμιαστικά σχόλια η ΧΑ για την αντικειμενικότητα του άρθρου, εντίμως (σε σχέση με τους διάφορους Γκεμπελίσκους) παραδεχόμενη ότι ανήκω στο άλλο «άκρο» του πολιτικού φάσματος από αυτή, το «ακροαριστερό», πράγμα που εξ ορισμού βέβαια αποκλείει κάθε προσπάθεια μου να την αθωώσω. Άλλωστε, όσοι καλόπιστοι διάβασαν το άρθρο κάθε άλλο παρά αυτό κατάλαβαν. Συνοπτικά, στον λίγο χώρο που μου απομένει.

Πρώτον, όταν έκανα σύγκριση της ΧΑ με τα εθνικοσοσιαλιστικά κόμματα δεν αναφερόμουν βέβαια στη γνωστή ιστορικά δράση τους αλλά, όπως τόνιζα, στους προγραμματικούς στόχους τους, στους οποίους από ό, τι γνωρίζω, δεν ανήκει η άσκηση μαζικής βίας, στην οποία επιδόθηκαν συστηματικά εναντίον των Εβραίων, Σλάβων, Ρομά κ.α. με στόχο την μεγίστη δυνατή εξολόθρευση τους.
Δεύτερον, με βάση τους διακηρυγμένους στόχους αυτούς, αλλά και τη μετέπειτα πολιτική τους, ανέφερα ότι ούτε οι ναζιστές, ούτε και η ΧΑ ήταν "συστημικές" οργανώσεις. Όχι βέβαια με την έννοια του κοινωνικοοικονομικού συστήματος διότι τα εθνικοσοσιαλιστικά κόμματα και οργανώσεις (όπως κάθε μη ανιστόρητος καταλαβαίνει) δεν απορρίπτουν το καπιταλιστικό σύστημα αλλά απλώς επιδιώκουν μια κρατικιστική μορφή του (γι 'αυτό και οι Χιτλερικοί χαρακτηρίζονται από Ιστορικούς της οικονομίας ως οι πρώτοι Κεϋνσιανοί! ).

Αλλά με την έννοια ότι δεν ήταν όργανα της συγκεκριμένης μορφής που παίρνει το σύστημα αυτό σε κάθε ιστορική εποχή: σήμερα με την έννοια του συστήματος που έχει επιβάλει η Νέα Διεθνής Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης με την οποία δεν ασχολείται βασικά η εκφυλισμένη «Αριστερά»!

Τρίτον, δεν θα μπορούσα ποτέ να εξισώσω θύμα (Φύσσα) με θύτη (Ρουπακιά), όταν μάλιστα έχω γράψει ολόκληρο βιβλίο για το θέμα.Αναφερόμουν προφανώς στο γεγονός ότι όταν ο θύτης δεν ενεργεί σαν όργανο του συστήματος, τότε το να παρομοιάζεις την δολοφονία του Λαμπράκη από το παρακράτος, όπως έκαναν κάποιοι από την ίδια «Αριστερά», με το θανάσιμο μαχαίρωμα του Φύσσα από οπαδό της ΧΑ, είναι όχι μόνο ασέβεια αλλά και έγκλημα ενάντια στην Ιστορική αλήθεια, στο οποίο κατ εξοχήν ειδικεύονται οι διάφοροι Γκεμπελίσκοι ...

[I] Σαν θέμα αρχής δεν συνηθίζω τις δημόσιες αντιπαραθέσεις στον έντυπο γραπτό λόγο με όσους χρησιμοποιούν την ανωνυμία του διαδικτύου για χυδαίες προσωπικές ύβρεις, άθλιες συκοφαντίες και Γκεμπελικές διαστρεβλώσεις, στην προσπάθειά τους να σπιλώσουν ανθρώπους που επώνυμα καταθέτουν την άποψή τους και υπεύθυνα αναλαμβάνουν την ευθύνη των λόγων τους.

Οι θρασύδειλοι αυτοί, (συμπεριλαμβανομένου κάποιου πασίγνωστου για παρόμοιες επιθέσεις στο διαδίκτυο με το ψευδώνυμο «Ομαντεόν» που επί μήνες με λασπολογούσε κάτω από την κουκούλα του πριν δύο χρόνια), τώρα επανήλθαν με χαρακτηρισμούς, συκοφαντίες και κατάφωρα ψεύδη και διαστρεβλώσεις που ποτέ δεν θα τολμούσαν να τις κάνουν επώνυμα στον έντυπο γραπτό λόγο.Και, φυσικά, το ίδιο ισχύει και για άθλια blogs που σε παράβαση κάθε δεοντολογίας αναδημοσιεύουν (και κάποτε επαυξάνουν) παρόμοιες αθλιότητες (π.χ. Βαθύ Κόκκινο).

[Ii] Άντα Ψαρρά, «Συνωμοσιολογίες και πτώση από τα σύννεφα», Εφημερίδα των Συντακτών, 26/9/2013.
[Iii] Δημήτρη Ψαρρά, «Τα άρθρα του Τάκη Φωτόπουλου και του Γιώργου Δελαστίκ που αθωώνουν το ναζιστικό μόρφωμα», Εφημερίδα των Συντακτών, 27/9/2013



Εκ-Παίδευση


Έχω κατ’ επανάληψη αναφέρει και αναλύσει όσο μπορώ πως το υπάρχον σύστημα εξέθρεψε, συντήρησε και τελικά γιγάντωσε τη χρυσή αυγή.
Όπως έχω πει και σε παλιότερα ποστ, αν δεν υπήρχε η χρυσή αυγή ένα μεγάλο κομμάτι αυτών που ψήφισαν τους ναζί θα ψήφιζε ΣυΡιζΑ γιατί ήταν το μόνο κόμμα που τα ΜΜΕ το (κακο)χαρακτήριζαν συστεμικό.
Έπρεπε να βρεθεί κάτι πιο ακραίο,με την υπόσχεση της βίαιης τιμωρίας για να τραβήξει ψήφους από την προοπτική μιας αριστερής διακυβέρνησης, ειδικά του περσινού ΣυΡιζΑ.
Ξέρω ότι είναι σχιζοφρενικό αυτό αλλά έτσι αλλοπρόσαλλη και φρενοβλαβής εκπαιδεύτηκε και είναι η κοινωνία μας. Τόσα χρόνια ΠαΣοΚ αφήνουν ανήκεστο βλάβη.
Το σύστημα αποδεικνύει συνεχώς τις εφεδρείες του όσο και τις ικανότητές του. Η βαθιά σκιά του προσπαθεί 
να σκεπάσει κάθε ελπίδα και της μικρότερης αλλαγής και είναι αξιοθαύμαστη η αποτελεσματικότητά του.
Ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων της χρυσής αυγής όσο και των δεξιών αλλά και πρώην κεντρώων ψηφοφόρων εκπαιδεύτηκαν επί δύο χρόνια να είναι αντι-αριστεροί και όχι αντιμνημονιακοί. Ειδικά η κυρίαρχη προπαγάνδα από τις εκλογές και δώθε είναι πάνω σε μια ψευδεπίγραφη έννοια της πατρίδας που αναδεικνύει – όπως και πολλές φορές παλιότερα- τον εσωτερικό εχθρό. Η αριστερά, και κατ’ επέκταση οι αλλαγές που θα έφερνε μια δική της διακυβέρνηση, γίνεται ο μπαμπούλας, ο εχθρός, ο προδότης.
Γιγαντώνεται μια εικόνα ώστε να καλύπτει όλα τα προβλήματα που δημιούργησε η αστική διακυβέρνηση από το 1974 και δώθε. Φαίνονται φυσιολογικές και ΄κεντρώες και όλες οι πολιτικές που εξαθλιώνουν το λαό έως την πλήρη δουλοποίησή του. Παρουσιάζεται «πατριωτική» η πολιτική παραχώρησης της κυριαρχίας της χώρας στους ξένους τοκογλύφους.

Ο τελευταίος χρόνος ήταν στην πραγματικότητα εντατικά μαθήματα εκπαίδευσης σε μέρος του πληθυσμού απλώς να είναι απέναντι από κάθε λύση που θα έχει ταμπέλα «αριστερά» και τώρα που τα μυαλά τους είναι έτοιμα η χρυσή αυγή δεν χρειάζεται. Όλη η αντισυστεμική διάθεση του κόσμου αυτού στράφηκε προς τον πόλο που υπόσχεται αλλαγές.

Τώρα που τα πρόβατα πήρανε το μάστερ τους να μη ζητάνε και πολλά καιρός να γυρίσουν στο μεγάλο μαντρί.

Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2013

Το στίγμα του Κάιν






Το στίγμα του Κάιν
«Ποια εξαγορά να υπάρχει μιας και το αίμα στο χώμα χυθεί;»αναρωτιέται ο Αισχύλος. Καμιά. Ούτε για Ελληνα, ούτε για Πέρση. Ο νεκρός απομένει νεκρός, βασιλιάς ή στρατιώτης· πόσω μάλλον ο αδικοσκοτωμένος, εκείνος που πάει καλιά του, στη γειτονιά του, στην πόλη του, δίπλα στο σπίτι του, μπροστά στα μάτια του έρωτά του. Καμιά κάθαρση και κανένα έλεος δεν παρηγορεί το πένθος για τον άδικο φόνο, ούτε οι Ερινύες μπορεί να ’ναι η τιμωρία του φονιά - για τα  παχύδερμα  οι  Ερινύες είναι πουλάκια που τα τρώνε τηγανητά και για  ορεκτικό  στην  ανθρωποφαγία  που οργιάζει μέσα στη σάπια ψυχή τους.
Και ο ναζισμός σαπίζει τις ψυχές των ανθρώπων, τις πλημμυρίζει μίσος για τους άλλους, ξένους ή συμπατριώτες - όλους.
Ηταν  θέμα χρόνου να χυθεί το πρώτο αίμα - που πρώτο δεν είναι. Διότι πολλούς έχει φάει το σκοτάδι απ’ το χέρι των μαυρόκαρδων μελανοχιτώνων. Ομως δεν έχει γίνει ιδιαίτερος λόγος για αυτούς - «παιδιά κατώτερων θεών», μετανάστες, ποιος νοιάζεται;
Ο «πρώτος  νεκρός»  (κάτι που  έχουν  στα  σχέδιά  τους  όσοι  απεργάζονται  ανώμαλες  πολιτικές  εξελίξεις)  είναι επακόλουθο του κρεσέντου βίας, φραστικής και σωματικής, στο οποίο έχει επιδοθεί η Χρυσή Αυγή τον τελευταίο καιρό. Ο ξυλοδαρμός στο Πέραμα, οι προπηλακισμοί στα Γιαννιτσά, οι ύβρεις και οι προκλήσεις στη Βουλή, είναι η πολιτική  κάλυψη  των  ποινικών  εγκλημάτων  αυτής  της  οργάνωσης.
Το «αίμα και τιμή» αποδεικνύει ότι είναι «αίμα και φόνοι», ενώ την ίδια στιγμή μέσα στο ίδιο το Κοινοβούλιο οι φασίστες βουλευτές βρίζουν όλους τους άλλους ως «τουρκόσπορους»«κουμούνια»«προδότες» και ό,τι άλλο κατεβάσει η κούτρα τους - ή υπαγορεύει το εγχειρίδιο δράσης του κόμματος των υπονόμων.  Μέσα στη Βουλή η Χρυσή Αυγή ήδη «καίει το Ράιχσταγκ».
Βεβαίως, καμία έκπληξη για το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή διαψεύδειπως έχει οποιαδήποτε σχέση με τον φόνο που διέπραξε το κατ’ ομολογίαν του μέλος της. Δειλοί και θρασίμια! Ανανδροι. 
Τώρα ο κόσμος ξέρει με ποιους έχει να κάνει: με ποντίκια που έχουν βγει απ’ τους υπονόμους και μαγαρίζουν τον τόπο όπως τα ποντίκια που μεταφέρουν την πανούκλα. Την πανούκλα του φθόνου και του φόνου.
Είναι πλέον φανερό ότι η Χρυσή Αυγή χρησιμοποιείται απ’ το σύστημα για να στηθεί ανάχωμα στην άνοδο της Αριστεράς. Κι όσοι έχουν μετέλθει έως τώρα τη «θεωρία των δύο άκρων», όπως ο ίδιος ο κ. Πρωθυπουργός, ας  αναλογιστούν  το  εμφυλιοπολεμικό κλίμα που έχουν διαμορφώσει κι ας κάνουν πίσω πριν να φθάσουμε στον επόμενο νεκρό.
Εκτός κι αν αυτό θέλουν. Εναν νέο διχασμό της χώρας. Εκτός και αν έχουν κάνει τη δεξιά συγκοινωνούν δοχείο με την ακροδεξιά. Την ακροδεξιά που  κατέλυσε  τη  δημοκρατία το 1967 και  συνεργάστηκε για την κατοχή της ίδιας της πατρίδας μας με τα ναζιστικά σκυλιά το 1941-1944. Αλήθεια, παίζουν με τη φωτιά ή με τα σκατά εκείνοι που θέλουν να χρησιμοποιήσουν τη Χρυσή Αυγή και τα εμφανώς διαταραγμένα στελέχη της για να τρομοκρατήσουν τον λαό περισσότερο απ’ όσο τον έχουν αλαλιάσει τα μνημόνια;
Οι Χρυσαυγίτες δεν καταλαβαίνουν Χριστό!  Είναι ικανοί να σκοτώνουν και να διαμαρτύρονται ύστερα ότι έγιναν δολοφόνοι, διότι όταν ήταν παιδάκια είδαν απότομα  μπροστά τους μια φωτογραφία του Στάλιν κι έκτοτε διαταράχθηκε ο ψυχισμός τους. Ομως, υπάρχουν ακόμα ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής, κανονικοί άνθρωποι που δεν βλέπουν το κεφάλι που έχει σηκώσει το τέρας; Δεν βλέπουν στο πρόσωπό του τον φόνο και τον ξυλοδαρμό; τη μισαλλοδοξία και τον διχασμό;
Ο φονιάς -αυτήν τη φορά- πιάστηκε! Υπάρχει ο ποινικός κώδικας, θα πληρώσει το έγκλημά του - ελπίζω ο πέλεκυς της Δικαιοσύνης να πέσει πάνω τουβαρύς και παραδειγματικός. Αυτοί όμως που
όπλισαν το μυαλό του φονιά με το μαχαίρι του φόνου παραμένουν ασύλληπτοι. Αν μάλιστα δεν αποδειχθεί ότι είναι μέλη «εγκληματικής οργάνωσης», θα παραμείνουν ασύλληπτοι. Το πολύ, ορισμένα μέλη αυτής της συμμορίας να παραπεμφθούν για «ηθική αυτουργία». Μικρό το κακό για μια οργάνωση που ακόμα κι αν ετίθετο εκτός νόμου, θα άλλαζε όνομα, όχι όμως και χούγια. Θα συνέχιζε να  απειλεί τη δημοκρατία. Συνεπώς το ζητούμενο δεν είναι να τεθεί η Χρυσή Αυγή εκτός νόμου, αλλά να τη θέσει ο λαός εκτός Βουλής.
Μόνον η κοινωνία μπορεί να «δικάσει» τη Χρυσή Αυγή. Μόνον ο κάθε ψηφοφόρος πρέπει πλέον να αναλογισθεί αν θέλει να ’ναι, ψηφίζοντας αυτά τα σκυλιά, συνεργός σε φόνουςΗθικός αυτουργός σε ξυλοδαρμούς και απειλές!Συνένοχος στα έργα ανθρώπων της νύχτας, μπράβων και πληρωμένων δολοφόνων.
Το τοπίο είναι πλέον πεντακάθαρο και μόνον όποιος εθελοτυφλεί δεν βλέπει τι γίνεται. Το κράτος χρησιμοποιεί για άλλη μια φορά το παρακράτος, διότι ο λαός πλησιάζει επικίνδυνα τα «ιερά και τα όσια» του συστήματος, τον τρόπο που κυβερνάται η χώρα, απ’ όσους δεν έχουν πατρίδα -παίρνουν τις βιομηχανίες τους και φεύγουν- ή έχουν πατρίδα μόνον και μόνον για να την απομυζούν.
Ομωςτώρα ακριβώς που πέφτουν οι μάσκες, τώρα που η θεωρία των δύο άκρων χρεωκοπεί, πρέπει ιδιαιτέρως να προσέξει η Αριστερά. Η παγίδα χάσκει ορθάνοιχτη μπροστά μας. Κάθε εμπλοκή σε σκυλοκαυγά με τα Τάγματα Εφόδου και τους Ταγματασφαλίτες των Χρυσαλητών θα είναι ευλογία στα σχέδια εκείνων που χρησιμοποιούν τη Μαύρη Χείρα του συστήματος για να  υπονομεύσουν  τις ομαλές  δημοκρατικές  εξελίξεις, για να παρουσιάσουν τους  εργατικούς  αγώνες ως «υποκινούμενους» και τους  απεργούς  ως  «δολιοφθορείς».
Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η ΑΝΤΑΣΡΥΑ και όλα τα σχήματα της Αριστεράς πρέπει να οχυρώσουν τις διαδηλώσεις τους και κάθε άλλη πολιτική κίνησή τους με σοφία, σθένος, νηφαλιότητα - το αποτέλεσμα μετράει πάντα. Οι εργατικοί αγώνες δεν πρέπει να πέσουν στην παγίδα που στήνουν οι πονηροί Δυνατοί  με  τσιράκια  τους  φασίστες.
Ας προσέξουν οι αντιφασιστικές δυνάμεις (και δεν εννοώ τις μπούρδες περί «συνταγματικού τόξου») τι προέχει στη σύνθεση ενός Αντιφασιστικού Μετώπου. Οι συγκλίσεις ή οι αντιθέσεις; Ας κρατήσει ο καθένας τις αντιθέσεις του ως κόρην οφθαλμού, αλλά ας προτάξουμε όλοι τις συγκλίσεις μας χάριν του λαού. Ας θυμηθούμε: όταν επί Βαϋμάρης το ΚΚΓ  ζήτησε αντιφασιστική ενότητα απ΄τους σοσιαλδημοκράτες, εκείνοι δεν έστερξαν.
Ας σκεφθεί λοιπόν δυο φορές ο Περισσός. Δεν «εκβιάζεται» σε αντιφασιστική ενότητα από κανέναν. Καλείται σ’ αυτήν απ’ τα πράγματα.

(Aκρο)δεξιότερα, Κουροπάτκιν!


Ο Στάθης στον eniko
(Aκρο)δεξιότερα, Κουροπάτκιν!Καλά (που καλά δεν ήταν) όσα έλεγε ο κ. Χρύσανθος Λαζαρίδης για τα«δύο άκρα», πριν να γίνει ο ειδεχθής φόνος του Παύλου Φύσσα, πλην όμως και αμέσως μετά το φονικό συνέχισε ο Χρύσανθος στον ίδιο ντορό - πήρε σβάρνα τα κανάλια κι έβγαλε απ’ τα ρούχα τους με όσα έλεγε ακόμα και φίλιους δημοσιογράφους που δεν πίστευαν τι άκουγαν τα αυτιά τους απ’ το στόμα του πρωθυπουργικού συμβούλου.
Στην πραγματικότητα άκουγαν όχι μόνον τη φωνή του ίδιου του κ. Σαμαρά αλλά και τα ίδια του τα λόγια. Ή μήπως λησμονήσαμε (κιόλας) ότι η τελευταία φορά που ο κ. Σαμαράς μετήλθε της «θεωρίας των δύο άκρων»ήταν μόλις προ ολίγων ημερών στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης;
Μπορεί τώρα να επιχειρείται το φόρτωμα της γραμμής για τα δύο άκρα στον αποδιοπομπαίο τράγο κ. Χρύσανθο Λαζαρίδη, αλλά αυτής της θεωρίας κήρυκας και θεράπων υπήρξε κατ’ εξοχήν ο ίδιος ο κ. Σαμαράς (συν οι συνήθεις Βενιζέλοι) εδώ και αρκετό καιρό - μάλιστα, πολλές φορές με στεντόρεια φωνή και αγριότατη επιμονή.
Πολύ συχνά η κοινοβουλευτική Αριστερά, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, διά των στελεχών τους, αλλά και των ηγετών τους είχαν ανακαλέσει στην τάξη τον κ. Σαμαρά, είχαν προχωρήσει ακόμα και σε εκκλήσεις προς τον κ. Πρωθυπουργό, υπογραμμίζοντας τους κινδύνους που εκκολάπτονται στο πλαίσιο μιας τέτοιας πολιτικής, κινδύνους διχασμού, πλην όμως εις μάτην - ο κ. Σαμαράς τον χαβά του.
Και φθάσαμε ώς εδώ με κίνδυνο να πάμε ακόμα παραπέρα, διότι μαλακίες του επιπέδου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα εκτός συνταγματικής νομιμότητας εξακολουθούν να λέγονται - και θα εξακολουθήσουν να λέγονται. Και όχι μόνον από τον κ. Λαζαρίδη, αλλά απ’ όλο το μπουρδολογικό τόξο - απ’ τον κ. Πρετεντέρη ώς τον κ. Μπάμπη τον Σκάη.
Χθες, στελέχη της Ν.Δ., όπως ο κ. Αντώναρος ο κ. Κακλαμάνης, ο κ.Παυλόπουλος και άλλοι, «άδειασαν» τον κ. Λαζαρίδη, το alter ego του κ. Σαμαρά, αφήνοντας τον ίδιο όχι πλέον στο απυρόβλητο, αλλά, για την ώρα, εκτός βεληνεκούς.
Είναι φανερό ότι όλον αυτόν τον καιρό πάλεψαν μέσα στη Ν.Δ. δύογραμμές. Αυτή που εισηγείτο τη θεωρία των δύο άκρων κι εκείνη που καταλάβαινε ότι κάτι τέτοιο νομιμοποιούσε τη Χρυσή Αυγή (έστω ώσπου να γίνει «σοβαρή») χωρίς απαραιτήτως να φθείρει την Αριστερά.
Διότι για να φθαρεί ή να ανακοπεί η Αριστερά με τη Χρυσή Αυγή να λειτουργεί ως ανάχωμα στην εκλογική επιρροή κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή η γραμμή, των δύο άκρων, θα έπρεπε να φθάσει στα άκρα της. Και στα άκρα αυτής της γραμμής φαίνεται να χάσκει ο διχασμός, ακόμα και οεμφυλιοπολεμικός Καιάδας. Αλλά, αν υπήρχαν στελέχη της Ν.Δ. που έβλεπαν ότι ανοίγονται μπροστά μας τα Τάρταρα, δεν τα έβλεπε ο κ. Σαμαράς.
Διότι ώς χθες, που ο αρχηγός της Ν.Δ. έκανε ένα βήμα πίσω (χωρίς να είναι βέβαιον ότι ανέκρουσε πρύμναν οριστικώς) έσπρωχνε τη χώρα -για πολύ καιρό μάλιστα- προς το κατώφλι του φρενοκομείου.
Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν ο εισηγητής της θεωρίας των δύο άκρων ήταν ο κ. Λαζαρίδης, αλλά ο κ. Σαμαράς την υιοθέτησε και ο κ. Λαζαρίδης  την  πήρε  πάνω του. Και οι δύο διέπρεψαν στη χρήση του  πιο  επικίνδυνου  σοφίσματος (άμα τε και στρατηγήματος) των τελευταίων ετών.
Επιπροσθέτως και για τους δύο, και για τον κ. Σαμαρά, και για τον κ. Λαζαρίδη εγείρεται και ένα ηθικό ζήτημα - τουλάχιστον εις όσα αφορούν την άσκηση της πολιτικής στη βάση κάποιας ιδεολογίας. Γνωρίζουν και οι δύο πολύ καλά ότι η θεωρία των δύο άκρων είναι ανιστόρητη. Γνωρίζουν ότι πρόκειται για μια ακροδεξιά σοφιστεία, η οποία, όπου πρυτάνευσε, τραυμάτισε τις δημοκρατίες- για να εκφρασθώ ηπίως.  Στην πραγματικότητα, εις ό,τι αφορά στα καθ’ ήμάς, η πολιτική που εκπηγάζει απ’ τις εφαρμογές αυτής της θεωρίας οδηγεί σε περαιτέρω εκφυλισμό του πολιτεύματος προς ολιγαρχική και ολοκληρωτική  κατεύθυνση.
Ο κ. Λαζαρίδης τα γνωρίζει όλα αυτά ως πρώην κομμουνιστής, έστω κι αν πέρασε απέναντι. Ο κ. Σαμαράς τα γνωρίζει το ίδιο, διότι στη μακρά πολιτική του «εξορία» υποτίθεται ότι κάτι διάβαζε, κάτι μάθαινε.
Ομως ο κ. Σαμαράς, μετά την οβιδιακή του μεταμόρφωση από αντιμνημονιακόν σε μνημονιακόν, σπανίως έχει κάνει κάτι που να μην είναι ακροδεξιό  και  νεοφιλελεύθερο.  Κυβερνά με τον πιο αντικοινοβουλευτικό τρόπο από τη μεταπολίτευση. Συμμαχώντας με όσους έφεραν την Ελλάδα ώς εδώ, εκσυγχρονιστές, διαπλεκόμενους και μιζαδόρους, έκανε τη χώρα φόρου υποτελή και εξαθλίωσε τον λαό της. Ψέματα, αλλεπάλληλα ψέματα, ψέματα για όλα, η πιο αισχρή «δημιουργική λογιστική» και η ασύστολη δημαγωγία είναι που χαρακτηρίζουν τη βασιλεία (που πάει για μεσοβασιλεία) Σαμαρά.
Πότε ενημέρωσε ο κ. Σαμαράς τον κ. Τσίπρα, ως όφειλε, για οτιδήποτε; Για αυτά και για χίλια δυο άλλα περί των οποίων καθημερινώς γίνεται λόγος, λόγος πικρός, η τελευταία γραμμή άμυνας του κ. Σαμαρά ήταν η θεωρία των δύο άκρων.
Αυτή η θεωρία κατέρρευσε (παρ’ ότι κάποιοι ηλίθιοι θα συνεχίσουν να την επικαλούνται), όμως οι νάρκες που έχει τοποθετήσει στην πολιτική ζωή παραμένουν  ενεργές.
Το στυγερό πολιτικό έγκλημα έγινε στην οδό Γρηγορίου Λαμπράκη - σκοτεινός, πολύ σκοτεινός οιωνός. Τηρουμένων των αναλογών, στο ερώτημα που είχε θέσει τότε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με αφορμή τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ, «επιτέλους, ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;», ο κ. Σαμαράς θα μπορούσε να έχει απαντήσει: «η θεωρία των δύο άκρων»...
Οσο για τη Χρυσή Αυγή, αυτή είναι ικανή να χύνει το αίμα των ανθρώπων στους δρόμους και να λέει ότι οργανώνει κέντρα αιμοδοσίας. Η κακόγουστη πλάκα με τις χλαμύδες και τους «μαιάνδρους» που είναι «χειρώνιες λαβές» (πράγματι για να σκοτώνουν με κεφαλοκλειδώματα τους ανθρώπους) έφθασαν στο τέλος τους. Αυτοί που νομίζουν ότι οι χοντροί μαινόμενοι χοίροι (αν κρίνω απ’ τα στελέχη τους) είναι οι Σπαρτιάτες της εποχής μας, είναι άξιοι της τύφλας τους, αλλά και συνένοχοι πλέον σε έργα φονιάδων. Να τελειώνει εδώ το παραμύθι. Και τελειώνει.
Οπως τελειώνουν και τα παραμύθια για πρωτογενή πλεονάσματα κι άλλα success stories της ελεεινής μορφής.
Και ας θυμηθεί ο κ. Σαμαράς όταν θα απέρχεται ότι δεν υπάρχουν αθώες περιστερές για τα μαύρα κοράκια. Οσα λέει τώρα για τους επιγόνους των ναζί δεν αναιρούν τη ζημιά που έκανε η θεωρία των δύο  άκρων.

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Επικοινωνήστε μαζί μας και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης