Έγγραφο-βόμβα της Ακαδημίας Αθηνών για τη Μακεδονία μας!!!

June 12, 2018 - by jkountouris

Έγγραφο-βόμβα της Ακαδημίας Αθηνών!!!

Ιδού το συγκλονιστικό κείμενο, που αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια για τα Σκόπια και που οριοθετεί αυστηρά, το χρέος της πολιτικής ηγεσίας της χώρας.

«Η Σύγκλητος της Ακαδημίας Αθηνών στη συνεδρία της 17ης Ιανουαρίου 1992 έλαβε την απόφαση, να θέσει υπόψη της επιστημονικής κοινότητας και άλλων προσωπικοτήτων τα ακόλουθα:

Αυτήν τη στιγμή μια μείζονος σημασίας πολιτική αξίωση διατυπώνεται, η οποία αντιβαίνει στα ιστορικά δεδομένα που είναι αποδεκτά από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Πρόκειται για την απαίτηση της Δημοκρατίας των Σκοπίων να ονομαστεί «Μακεδονία».

Τα ονόματα Μακεδόνες και Μακεδονία ανάγονται στην αρχαιότητα. Έτσι κάθε χρήση τους στην εποχή μας παραπέμπει σε αρχαία δεδομένα, είτε νομίμως είτε καταχρηστικώς. Συντελείται κατάχρηση όταν το όνομα «Μακεδονία» αποδίδεται σε εδάφη που δεν κατοικήθηκαν από Μακεδόνες και δεν αποτέλεσαν τμήματα του μακεδονικού βασιλείου!

Οι αδέσμευτοι ερευνητές συμφωνούν ότι το μέγιστο μέρος της μέχρι τώρα ομόσπονδης δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, που διεκδικεί το γεωγραφικό όνομα «Μακεδονία» και το εθνικό όνομα «Μακεδόνες», εκτείνεται ως επί το πλείστον σε εδάφη όπου κατά την αρχαιότητα κατοικούσαν όχι Μακεδόνες, αλλά Παίονες, Δάρδανοι και άλλοι λαοί.

Η σημερινή πόλη των Σκοπίων κείται στην αρχαία Δαρδανία. Οι Δάρδανοι παρέμειναν έως το τέλος οι αμείλικτοι εχθροί των Μακεδόνων, από τους οποίους, όπως παραστατικά γράφει ένας λατίνος ιστορικός, τους εχώριζε «άσβεστο μίσος» (odium immortale). Οι Παίονες έμειναν κι αυτοί ως επί το πλείστον ανεξάρτητοι.

Στα διαστήματα που ήσαν υποτελείς των Μακεδόνων, δεν έπαυαν να έχουν δικούς τους βασιλείς και τα νομίσματά τους να φέρουν το εθνικό ΠΑΙΟΝΩΝ, αντί του εθνικού ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ. Έτσι τα βόρεια σύνορα του μακεδονικού βασιλείου δεν ξεπέρασαν ποτέ την Ηράκλεια (Μοναστήρι – Βιτώλια), τις κορυφογραμμές του όρους Βαρνούς (Nidze), τις Ιδομενές (στο ύψος της Γευγελής) και το όρος Όρβηλος (Μπέλες).

Επομένως η σημερινή ομόσπονδη δημοκρατία με το όνομα της Μακεδονίας δεν περιλαμβάνει παρά ελάχιστα τετραγωνικά χιλιόμετρα της ιστορικής Μακεδονίας (μεταξύ των ελληνικών συνόρων και του Μοναστηριού και περί τη Δοϊράνη). Επιπλέον του ότι δεν έχει δικαίωση η ως άνω χρήση των ονομάτων «Μακεδόνες» και «Μακεδονία», δεν έχει καν αθώα κίνητρα:

Η ψευδεπίγραφη «Μακεδονία» διεκδικεί την πραγματική Μακεδονία, που είναι τμήμα της Ελλάδας και κατοικείται από Έλληνες. Ήδη η ομόσπονδη δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας με το όνομα «Μακεδονία» έχει προπαγανδίσει την ιδέα απελευθερώσεως της «υπόδουλης» Μακεδονίας. Ένα ανεξάρτητο κράτος με το όνομα «Μακεδονία» θα συνεχίσει με μεγαλύτερη έμφαση αυτήν την εκστρατεία(!)

Η ομόσπονδη γιουγκοσλαβική δημοκρατία έχει δικαίωμα να γίνει κυρίαρχο κράτος. Δεν δικαιούται όμως να αποκτήσει με διεθνή αναγνώριση ένα πλεονέκτημα που δεν έχει κανένα κράτος στον κόσμο: Να χρησιμοποιεί ένα όνομα που και μόνο του προπαγανδίζει εδαφικές επιδιώξεις.»

Πηγή: Greek News on Demand

Έγγραφο - βόμβα για τα Σκόπια

Έγγραφο της αμερικανικής πρεσβείας στα Σκόπια αποδεικνύει ότι οι δήθεν υποχωρήσεις που έκανε ο Ζόραν Ζάεφ στο Μακεδονικό ζήτημα δεν ήταν τίποτε άλλο από τις θέσεις της χώρας του ήδη από την κυβέρνηση Γκρούεφσκι με πρόεδρο τον Τσερβενκόφσκι το 2008! Τις οποίες είχαν γνωστοποιήσει στην αμερικανική κυβέρνηση για τα περαιτέρω… Και τότε, κυβέρνηση και 320 Έλληνες κολαούζοι τι υπέγραψαν πρόσφατα; Άλλη μια προδοτική θέση.

Όπως αποκαλύπτει το έγγραφο της αμερικανικής πρεσβείας τον Ιούλιο του 2008, με πρέσβειρα την Τζίλιαν Μιλοβάνοβιτς, τα Σκόπια είχαν πληροφορήσει ότι η βασική θέση τους ήταν

να ονομαστούν Βόρεια Μακεδονία και

να αναγνωριστεί ότι έχουν μακεδονική εθνικότητα και μακεδονική γλώσσα. Μάλιστα, η αμερικανική πλευρά μεθόδευε να γίνει η αναγνώριση της γλώσσας μέσω του ΟΗΕ με τρόπο που να μην εξαρτάται από την Ελλάδα να αντιδράσει!

Αφού είχε προηγηθεί το βέτο Καραμανλή- (Μολυβιάτη) τον Απρίλιο του 2008 στο ΝΑΤΟ, η ελληνική κυβέρνηση βολιδοσκοπήθηκε πάλι για την παραπάνω θέση των σκοπιανών και αρνήθηκε να δεχτεί τις θέσεις γλώσσας και εθνικότητας.

Έκτοτε το θέμα πάγωσε και ΗΠΑ- Σκόπια περίμεναν μια καλύτερη στιγμή. Ώσπου εμφανίστηκαν ως μάννα εξ ουρανού οι χρήσιμοι ηλίθιοι, που ήταν πρόθυμοι να κάνουν τα πάντα με μοναδικό αντάλλαγμα να στηριχτούν για να κρατηθούν στην εξουσία.

Τι ακριβώς διαπραγματεύονταν δήθεν τα σαΐνια του κυρίου Κοτζιά, αφού τελικά υπέγραψαν τις επί 10ετία θέσεις της σκοπιανής πλευράς; Η απάντηση είναι απλή εκ του αποτελέσματος: Δεν διαπραγματεύονταν με τους Σκοπιανούς. Διαπραγματεύονταν με τους Αμερικάνους τα ανταλλάγματα για να υπογράψουν. Και ξόδεψαν μέρες επί ημερών για να σκαρφιστούν με ποιο τρόπο θα περάσουν στον ελληνικό λαό την κατάπτυστη και προδοτική συμφωνία ως επιτυχία.

Το πώς θα προωθήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ οι ΗΠΑ δεν είναι ακόμα γνωστό, αλλά ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται. Αλλά, δεν είναι γνωστό και κάτι εξ ίσου σημαντικό. Η αφωνία και η παντελής σιωπή του Κ Καραμανλή πριν και μετά την υπογραφή της κατάπτυστης και επικίνδυνης για τα ελληνικά γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα συμφωνίας των Πρεσπών.

Διότι ο πρώην πρωθυπουργός είναι γνώστης όλου του παρασκηνίου που προηγήθηκε τα τελευταία 10 χρόνια και τους τελευταίους μήνες. Και ξέρει με λεπτομέρειες την πορεία προς την προδοσία. Και ξέρει ότι η σιωπή του και η άρνησή του να αντιδράσει δυναμικά, όπως θα άρμοζε σε υπεύθυνο πατριώτη ηγέτη, απέναντι σε μια συμφωνία επιζήμια για τη χώρα συνιστά εξ ίσου επιζήμια στήριξη στην κυβέρνηση. Κάτι ακόμα χειρότερο. Συνιστά συνυπευθυνότητα.

Έχει συναίσθηση ο κ. Καραμανλής και η παράταξη που τον περιθάλπει;

Και πάνω σ αυτό το τοπίο εμφανίστηκαν 320 συμπολίτες να υπογράψουν κείμενο στήριξης στη συμφωνία των Πρεσπών, γιατί, λένε, «εξασφαλίζει το μέλλον των λαών των δύο χωρών αλλά και της βαλκανικής γειτονιάς μας με ειρήνη, αλληλεγγύη και συνύπαρξη».

Να με συμπαθάνε οι 320, αλλά η κίνησή τους έρχεται από τα χρονοντούλαπα όπου κομματικά πρόβατα βέλαζαν χορωδιακά για να πείσουν με τις βαρύνουσες υπογραφές τους ότι αφού αυτοί οι «διανοούμενοι και μεγαλοσχήμονες» συμφωνούν πρέπει να συμφωνήσει και «ο λαουτζίκος». Κατά τα άλλα είμαστε κατά της αξιοκρατίας!

Από το παλαιοκομματικό κλισέ ήδη το κείμενο των 320 «επώνυμων» προδίδει την ασχετοσύνη του για το θέμα. Η απώλεια της ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ μακεδονικής ταυτότητας για τους Έλληνες παραγωγούς και καταναλωτές θα ζημιώσει πάνω από 4.500 ελληνικές επιχειρήσεις έτσι όπως έχει υπογραφεί η συμφωνία τσάτρα πάτρα για να γίνει το χατήρι των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Και τελικώς, δεν καταλάβαμε καλά. Αυτοί οι 320 «της αριστεράς» τι υπερασπίζονται; Το συμφέρον των ΗΠΑ να έχουν ένα προτεκτοράτο που να εμποδίζει τις συμμαχίες βαλκανικών χωρών (Ελλάδα- Σερβία πχ) όταν πρόκειται να διακυβευτούν τα συμφέροντα των Αμερικάνων ή των Γερμανών στην περιοχή; Τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ, που θέλουν να αποκόψουν εντελώς τη Ρωσία από τη Βαλκανική;

Τίποτε από αυτά. Οι άνθρωποι μισούν την Ελλάδα και την πατρίδα. Δεν είναι αντιεθνικιστές. Είναι καθαρά ανθέλληνες. Δεν τους είδαμε ποτέ να διαμαρτύρονται όταν ο Έρντογαν ή η Τουρκία απειλούν, προβοκάρουν, παραβιάζουν διεθνείς νόμους στο Αιγαίο και στη Θράκη. Δεν τους είδαμε ποτέ να διαμαρτύρονται για τις καταστροφές και τις απειλές της αλβανικής κυβέρνησης κατά των Ελλήνων της Αλβανίας.

Δεν τους είδαμε ποτέ να διαμαρτύρονται για τις προκλήσεις και τον αλυτρωτισμό των Σκοπιανών με τη «Μακεδονία του Αιγαίου». Δεν τους είδαμε ποτέ να διαμαρτύρονται για τη βεβήλωση των ελληνικών μνημείων σε όλο τον Πόντο και τη Μικρά Ασία, ούτε τους ακούσαμε ποτέ να ξεστομίζουν κουβέντα για τη δήμευση των ελληνικών περιουσιών σε όλη την Τουρκία με νόμους στρατιωτικού τύπου. Όπου υπάρχει Ελλάδα είναι απόντες. Με αποτροπιασμό!

Ίσα κι όμοια οι 320 με την ελληνική κυβέρνηση. Συνυπογράφουν προδοτικά κείμενα, με ζημιά για την Ελλάδα και οι Έλληνες τους κοιτάνε χάσκοντας, κοιτάζοντας πώς θα βγάλουν κανένα φραγκάκι. Σε ποια πατρίδα, δεν τους ενδιαφέρει. Ας μιλάνε και σουαχίλι. Εκεί θα κολλήσουμε; Κατά τα άλλα τους συγκινεί που ο Τσιτσιπάς προχωράει και είναι Έλληνας! Αρκεί να μην πληρώνουν οι ίδιοι για την προπόνησή του.

Μια χώρα που το πρόβλημά της δεν είναι οικονομικό. Έγινε οικονομικό επειδή είναι μια χώρα απάτριδων. Ηγεμόνων και λαού. Αλλιώς, τέτοιοι ηγεμόνες δεν θα επιζούσαν. Και τέτοιος λαός θα ήταν στους δρόμους.

Γ. Παπαδόπουλος – Τετράδης

Πηγή: liberal.gr

Όχι στην παράδοση της Μακεδονίας, Όχι στην παράδοση του Ελληνισμού: Έντεκα μύθοι και αλήθειες για το ζήτημα του ονόματος «Μακεδονία»

Θ. Μαλκίδης

Μακεδονία: Προπαγάνδα και Αλήθεια

Τρίτη 12 Ιουνίου 2018, στο κανάλι 4Ε στις 9:00μμ ώρα Ελλάδας, την εκπομπή Γράμματα Σπουδάματα Δημήτρη Νατσιού,   προσκεκλημένος θα ήταν ο  Θεοφάνης Μαλκίδης  με θέμα:  

Ο Ελληνισμός της Μακεδονίας  και η Μακεδονία του Ελληνισμού.

Την εκπομπή μπορείτε την παρακολουθήσετε απευθείας και στο διαδίκτυο στη διεύθυνση: www.tv4e.gr   και σε επανάληψη σε ώρες Ελλάδας την Τετάρτη πρωί στις 9.30, το Σάββατο το μεσημέρι στις 12.00 και το βράδυ στις 11:00 μμ.

Δημοσιεύουμε επίσης το εξαιρετικό κείμενο του Ανδρέα Σταλίδη, ως μέσο αντίστασης στην προπαγάνδα και ανάκτησης της αλήθειας.  Για την  ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ εν προκειμένω και βεβαίως και για τον ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ.....

Έντεκα  μύθοι και αλήθειες για το ζήτημα του ονόματος «Μακεδονία»


Του Ανδρέα Σταλίδη =>  http://www.antibaro.gr/article/18704


Μύθος 1ος. Πρώτο μέρος.

140 χώρες την αναγνωρίζουν ως «Μακεδονία», άρα πρέπει κι εμείς αφού χάσαμε το παιχνίδι.
Αλήθεια:
Οι διμερείς αναγνωρίσεις υστερούν των διεθνών. Δεν υπάρχει ούτε μία αναγνώριση διεθνούς οργανισμού ως «Μακεδονία». Παντού είναι ως πΓΔΜ. Όταν μία χώρα που τους έχει αναγνωρίσει ως «Μακεδονία» έχει επίσημο ρόλο ως εκπρόσωπος ή προεδρεύουσα χώρα ενός διεθνού οργανισμού, τότε χρησιμοποιεί το πΓΔΜ. Αυτό κάνει ήδη το πρώτο εξάμηνο του 2018 η Βουλγαρία ως προεδρεύουσα της ΕΕ, παρόλο που ήταν η πρώτη χώρα που την αναγνώρισε ως «Μακεδονία».

Μύθος 1ος. Δεύτερο μέρος.

140 χώρες την αναγνωρίζουν ως «Μακεδονία», άρα πρέπει κι εμείς αφού έτσι θα συνεχίσουν να την ονομάζουν.

Αλήθεια:
Οι αναγνωρίσεις ως «Μακεδονία» μέχρι σήμερα συμπεριλαμβάνουν τον όρο ότι οι αναγνωρίσεις αυτές ισχύουν έως ότου η Ελλάδα συμφωνήσει με τα Σκόπια σε νέο όνομα. Τότε, θα ισχύσει το νέο όνομα.
[Το είπε ο ίδιος ο υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς στη ΕΡΤ]


Μύθος 2ος.
Το πΓΔΜ περιλαμβάνει ήδη τον όρο Μακεδονία, άρα τους έχουμε αναγνωρίσει ήδη.
Αλήθεια:
Το πΓΔΜ είναι «πρώην» όνομα. Το πΓΔΜ αναφέρεται σε (πρώην) «Γιουγκοσλαβική» Δημοκρατία, η οποία δεν υπάρχει. Το πΓΔΜ είναι προσωρινό όνομα μέχρι να υπάρξει τελική συμφωνία. Δεν μπορεί να προδικάσει το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης.
Υστερόγραφο. Στην πιο πάνω συνέντευξη του Κοτζιά στην ΕΡΤ σε άλλο σημείο λέει ότι οι Σκοπιανοί αξιωματούχοι θεωρούν «ρατσιστικό» και ενοχλητικό το «πΓΔΜ» επειδή αναρωτιούνται «δηλαδή εμείς είμαστε πρώην, δεν υπάρχουμε; μόνο πρώην όνομα έχουμε;». Ε ναι, το πΓΔΜ είναι πρώην όνομα. Μέχρι να υπογράψει η Ελλάδα είναι πρώην όνομα.



Μύθος 3ος.
Τους έχουμε ήδη αναγνωρίσει τον όρο Μακεδονία όταν ήταν μέρος της Γιουγκοσλαβίας.
Αλήθεια:
Δεν έχουμε κάνει αναγνώριση κράτους. Το όνομα της επαρχίας ή ομοσπονδίας, είναι εσωτερικό όνομα του κράτους. Άλλωστε, είχαμε κι εμείς όλο αυτό το διάστημα εσωτερικό όνομα περιφέρειας με το όνομα Μακεδονία. Η ισορροπία δύο εσωτερικών ονομάτων σπάει, όταν το ένα καθίσταται κράτος. Διότι όνομα κράτους σημαίνει όνομα εθνότητας και όνομα γλώσσας. Ενώ το εσωτερικό όνομα όχι. Το ζήτημα αναγνώρισης κράτους με το όνομα Μακεδονία εμφανίστηκε τον χειμώνα του 1991. Όχι νωρίτερα.
[ Συμπληρωματική εξήγηση του «τρίτου μύθου», επειδή τις τελευταίες η μέρες, οργιάζει η χρήση του συγκεκριμένου μύθου και χρήζει εμβάθυνσης:
Ένα εσωτερικό όνομα κράτους υπόκειται στην πλήρη και απόλυτη δικαιοδοσία του κράτους.

Όταν το εσωτερικό όνομα καθίσταται όνομα κράτος, τότε αλλάζουν όλα τα δεδομένα: αποκτά διεθνές πρόσωπο, αποκτά διακριτές εξωτερικές σχέσεις, αποκτά πολιτική ισοτιμία με άλλες αντίστοιχες οντότητες (κράτη), οι εκπρόσωποί του αποκτούν ομολόγους τους στο εξωτερικό (ο πρωθυπουργός του διαθέτει ομόλογο σε άλλο κράτος, οι υπουργοί το ίδιο – δηλαδή δεν είναι μόνο για εσωτερική χρήση), γίνεται μέλος στον ΟΗΕ, με επακριβώς ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις κατά την χάρτα του ΟΗΕ και ό,τι άλλο διέπει τις διεθνείς σχέσεις γενικότερα, αποκτά δικαίωματα και υποχρεώσεις απέναντι στο διεθνές δίκαιο κλπ. Όλα αυτά δηλαδή που προηγουμένως τα διεκπεραίωνε κάποιος άλλος (η ομοσπονδιακή κυβέρνηση), τώρα τα διεκπεραιώνει η νέα αυτή πολιτική οντότητα.

Το ερώτημα αναγνώρισης ενός τέτοιου ανεξάρτητου κράτους, όπως το περιγράφω πιο πάνω, δηλαδή πολιτικώς ισοτίμου με την Ελλάδα, είναι ερώτημα κοπής 1991. Δεν υπήρξε ποτέ άλλοτε τέτοιο ερώτημα. Εφόσον δεν υπήρξε πιο πριν τέτοιο ερώτημα, δεν έχει καμία σημασία τι συνέβη ως προς αυτό.

Έστω όμως ότι πράγματι είχε σημασία, τι συνέβη πιο πριν. Έστω δηλαδή ότι πράγματι η Ελλάδα αναγνώρισε το 1943 (εβρισκόμενη σε πόλεμο) ή το 1944 ή το 1949 (σε εμφύλιο) ή το 1959 (κυκλοφορεί ένα ΦΕΚ με αναφορά σε «Γιουγκοσλαβική Μακεδονία») ή όποτε άλλοτε θέλετε, την «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και έστω ότι αυτή η αναγνώριση ήταν χάρισμα του ονόματος σε ένα άλλο κράτος, άρα ότι δέσμευε την χώρα αιωνίως.
Ρωτώ: γιατί δεν τέθηκε αυτό το 1991 ή το 1992 ή το 1995; Το ξέχασαν; Τους ξέφυγε;

Γιατί μπήκε ένα κράτος στον ΟΗΕ με προσωρινό όνομα; (για πρώτη φορά στην Ιστορία)
Γιατί μπήκε ένα κράτος στον ΟΗΕ με υποχρέωση να διαπραγματευτεί το τελικό του όνομα με άλλο μέλος ; (επίσης για πρώτη φορά στην Ιστορία)
Γιατί μπήκε ένα κράτος στον ΟΗΕ και δόθηκε το _δικαίωμα_ σε ένα άλλο κράτος (την Ελλάδα) να υπογράψει ως προς το ποιο θα είναι το τελικό κοινά αποδεκτό όνομα αυτού του κράτους (επίσης, για πρώτη φορά στην Ιστορία)

Γιατί 26 χρόνια μετά την ανεξαρτησία, την είσοδο στο ΝΑΤΟ, ζητάνε πάλι από την Ελλάδα να υπογράψει και να αποδεχθεί το τελικό όνομα αυτού του κράτους;
Γιατί όλα αυτά, εάν η αναγνώριση έχει ήδη γίνει;
Επειδή απλούστατα δεν έχει γίνει. Επειδή άλλο πράμα ένα κράτος να αποφασίζει να ονομάσει κάτι για εσωτερική χρήση και τελείως άλλο πράγμα ένα κράτος να ζητήσει να χρησιμοποιήσει ένα όνομα στις εξωτερικές του σχέσεις.
Στους υπόλοιπους μύθους που ανατρέπονται, είναι σαφές ότι το βασικό πρόβλημα της Ελλάδας (κατ’ εμέ) είναι το σπάσιμο της αναλογικότητας, το σπάσιμο της συμμετρίας, η ασυμμετρία χρήσης του ονόματος σε μία υποδεέστερη εσωτερική περιφέρεια (από την Ελλάδα) έναντι χρήσης του ονόματος εξωτερικά, στις διεθνείς σχέσεις μίας χώρας (από τα Σκόπια). Αυτή η ανισορροπία γεννά μία αποκλειστικότητα διεθνούς χρήσης. Αυτή η αποκλειστικότητα γεννά τα προβλήματα και τις αντιρρήσεις μας.]

Μύθος 4ος.
Μας πιέζουν οι Αμερικάνοι. Πρέπει να υποχωρήσουμε.

Αλήθεια:
Ας δεχτούμε, χάριν συζήτησης, ότι οι Αμερικάνοι πιέζουν να ενταχθεί η χώρα στο ΝΑΤΟ. Δεν τους ενδιαφέρει τόσο το όνομα, όσο η ένταξη. Ποιος καίγεται περισσότερο να ενταχθεί από τα δύο μέρη; Η Ελλάδα ή τα Σκόπια; Προφανώς τα Σκόπια. Αυτοί που καίγονται, αυτοί υποχωρούν. Εμάς δεν μας νοιάζει. Οι Αμερικάνοι πιέζουν για λύση. Πιέζουν αυτόν που έχει ανάγκη να λάβει κάτι ως αντάλλαγμα, δηλαδή την ένταξη. Όχι αυτόν που δεν θα λάβει τίποτα.

[Επίσης, η γεωστρατηγική αξία των Σκοπίων είναι αδιευκρίνιστη. Δεδομένου ότι το Κόσσοβο είναι αμερικανικό προτεκτοράτο και εκεί υπάρχει ίσως η μεγαλύτερη αμερικανική βάση στην Ευρώπη και πλήρης αμερικανικός έλεγχος, από την πλευρά της Αλβανίας, και δεδομένου ότι η Βουλγαρία είναι η πιο φιλοαμερικανική χώρα στα Βαλκάνια και δεδομένου ότι εμείς είμαστε ήδη στο ΝΑΤΟ, η γεωστρατηγική αξία των Σκοπίων για τους αμερικανούς γίνεται ελάχιστη]

Προσθήκη. 12 Ιουνίου 2018:

[Δεδομένου ότι ο βασικός παράγοντας που διέκρινε τους Έλληνες από τους Βούλγαρους στα τέλη του 19ου αιώνα ήταν το αν ανήκουν θρησκευτικά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ή στην Βουλγαρική Εξαρχεία, αντιλαμβανόμαστε τον ρόλο της θρησκείας στην πολιτική και στην ένταξη σε σφαίρες επιρροής. Το 1967 ανακύρηξε την Αυτοκεφαλία της από το Πατριαρχείο Σερβίας, στο οποίο ανήκε, η λεγόμενη «Εκκλησία της Μακεδονίας». Με πρόσφατη αίτηση του Αρχιεπισκόπου Αχρίδας, την οποία υπέγραψε και ο πρωθυπουργός Ζάεφ, προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο ζήτησε την αποδοχή της μετονομασίας της σε «Αρχιεπισκοπή Αχρίδας» και την υπαγωγή του σε αυτό. Στον βαθμό που αυτό θα επιτευχθεί, θα αποτελεί επιστροφή στην κανονικότητα, θα λύσει, ενδεχομένως, το εκκλησιαστικό πρόβλημα του ότι αυτή η Εκκλησία είναι «σχισματική» και δεν είναι αναγνωρισμένη από κανέναν, και σε πολιτικό επίπεδο – το οποίο μας ενδιαφέρει εδώ – η ενδεχόμενη υπαγωγή της στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, μετά από περίπου 800 χρόνια, συνιστά ένα μεγάλο πρώτο βήμα για να αποκρουστεί το ενδεχόμενο ένταξης, τουλάχιστον εκκλησιαστικής, στην ρωσική σφαίρα επιρροής, είτε απ’ ευθείας (Πατριαρχείο Μόσχας), είτε ενδιαμέσως (Πατριαρχείο Σερβίας). Έτσι, κάμπτονται περαιτέρω οι αμερικανικές ανησυχίες. Δείτε και το σχετικό άρθρο «Αρχιεπισκοπή Αχρίδας»: πρώτο βήμα αποτροπής ανησυχιών των ΗΠΑ για τα Σκόπια»]

Μύθος 5ος.
Μας συμφέρει στρατηγικά να ενταχθούν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ. Αντίπαλός μας ουσιαστικά είναι η Τουρκία.
Αλήθεια:
Τα Σκόπια τα έχουν προσεγγίσει οι Τούρκοι από το 1991 με διάφορους τρόπους, μέχρι και με άμεση οικονομική ενίσχυση. Είναι πασιφανές ότι εντός ΝΑΤΟ τα Σκόπια θα συνηγορούν συνεχώς υπέρ των θέσεων της Τουρκίας εναντίον μας.
Υγ. Για παράδειγμα, το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο αεροδρόμιο των Σκοπίων ήταν τουρκική δωρεά.

Μύθος 6ος.
Η λύση του ζητήματος θα φέρει σταθερότητα στην περιοχή και στο εσωτερικό τους.
Αλήθεια:
Από πού συνάγεται αυτό το συμπέρασμα; Το κράτος των Σκοπίων είναι εγγενώς ασταθές επειδή το 30% του πληθυσμού είναι Αλβανοί. Το ΝΑΤΟ είναι στρατιωτική συμμαχία των Αμερικανών. Η Ισπανία είναι στο ΝΑΤΟ και κινδυνεύει με διάλυση στο εσωτερικό της. Το Ηνωμένο Βασίλειο διενήργησε δημοψήφισμα αποσκίρτισης της Σκωτίας, ενώ βρέθηκε για δεκαετίες σε ένα είδος ψυχρού πολέμου με την Ιρλανδία. Καμία εσωτερική ασφάλεια δεν διασφαλίζει το ΝΑΤΟ. Μόνο συμμαχία διασφαλίζει έναντι κοινών εξωτερικών εχθρών. Και ως μέλος του ΝΑΤΟ, θα μπορούσε να διαλυθεί ή να αποσταθεροποιηθεί από μόνο του.

Μύθος 7ος. Πρώτο μέρος.
Αν λυθεί ο αλυτρωτισμός, δεν μας ενοχλεί το όνομα.
Αλήθεια:
Το όνομα είναι το όχημα του αλυτρωτισμού. Χωρίς το όνομα, ο αλυτρωτισμός σβήνει αυτομάτως. Αντίθετα, με το όνομα παραδεδομένο, ο αλυτρωτισμός παραμένει ζωντανός.

Μύθος 7ος. Δεύτερο μέρος.
Αν αλλάξουν Σύνταγμα, παύει ο αλυτρωτισμός.
Αλήθεια:
Είναι αδύνατον να παύσει ο αλυτρωτισμός δια παντός με μία απόφαση κάποιας κυβέρνησης σε μία δεδομένη στιγμή. Ταυτόχρονα, η αποδοχή της παράδοσης του ονόματος Μακεδονία είναι τελεσίδικη, οριστική και αμετάκλητη. Ο αλυτρωτισμός μπορεί να επανέλθει την επόμενη ημέρα. Η αποδοχή του συμβιβασμού ποτέ.

Μύθος 7ος. Τρίτο μέρος.
Το Σύνταγμα έχει αλλάξει το 1995. Δεν χρειάζεται αλλαγή Συντάγματος για να παύσει ο αλυτρωτισμός.
Αλήθεια:
Διατάξεις με αναφορές σε «όλους τους Μακεδόνες» υπάρχουν ακόμη στο Σύνταγμα των Σκοπίων. Δεν αφαιρέθηκαν όλες. Το ότι κάποιοι ψελλίζουν ότι δεν χρειάζεται αλλαγή Συντάγματος, παράγεται από την αδυναμία του Κοινοβουλίου να εγκρίνει αλλαγή Συντάγματος. Όμως αυτό είναι παράλογο, διότι το όνομα του κράτους ορίζεται στο Σύνταγμα (άλλωστε συχνά το αναφέρουμε ως το «Συνταγματικό τους όνομα»), πώς λοιπόν θα αλλάξει «Συνταγματικό όνομα» η χώρα, χωρίς να αλλάξει, έστω αυτό το στοιχείο, από το Σύνταγμα;
Εκτός αυτού, η πραγματικότητα σήμερα είναι ότι δεν υπάρχει δημόσια υπηρεσία που να μην έχει αναρτημένους στους τοίχους χάρτες της «Μεγάλης Μακεδονίας», με ελληνικά εδάφη. Επίσης, στα βιβλία Ιστορίας γράφονται τραγελαφικά πράγματα που θρέφουν γενιές εκεί. Και ασφαλώς, όλα αυτά δεν αλλάζουν σε ένα απόγευμα.

Μύθος 8ος. Πρώτο μέρος.
Βασικά, αναγνωρίζουν ότι είναι Σλάβοι και δεν έχουν σχέση με τους αρχαίους Μακεδόνες.
Αλήθεια:
Ασφαλώς υπάρχουν ορισμένοι που το ισχυρίζονται αυτό. Ο Γκεοργκιέφσκι, πρώην πρωθυπουργός των Σκοπίων, πήρε Βουλγαρική υπηκοότητα και από την Βουλγαρία γκρεμίζει τον «Μακεδονισμό» των Σκοπίων σήμερα. Δεν είναι όμως όλοι έτσι. Άλλωστε, ο σφετερισμός της Ιστορίας δεν αφορά μόνο στους Έλληνες. Ονομάζουν «Μακεδονικούς χρόνους» αυτό που διεθνώς ονομάζεται «Ελληνιστικοί χρόνοι», θεωρούν «Μακεδόνισσα», πχ την Κλεοπάτρα κλπ. Τον τόνο τον δίνουν οι άλλοι. Βλέπε αγάλματα, ονόματα, επίσημη προπαγάνδα κλπ.

Μύθος 8ος. Δεύτερο μέρος.
Θέλουν το όνομα Μακεδονία, όχι ως σύνδεση με την αρχαία Μακεδονία, αλλά γεωγραφικά. Άλλωστε κατοικούν στην Μακεδονία.
Αλήθεια:
Κατοικούν σε ποια Μακεδονία ακριβώς; Χρονικά δηλαδή ποια Μακεδονία; Αυτό που θεωρούν ως «Μακεδονία», και που μοιράστηκε στα τρία σημερινά κράτη της Ελλάδας, Βουλγαρίας και Σκοπίων, είναι η έκταση τριών συγκεκριμένων Βιλαετίων κατά την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η αρχαία Μακεδονία ήταν αρκετά μικρότερη σε έκταση.
Η ουσία είναι ότι το «Άνω Μακεδονία» είναι δόκιμος ιστορικός όρος, ο οποίος απαντάται από τον Ηρόδοτο στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα, δηλαδή 150 χρόνια πριν τον Μέγα Αλέξανδρο. Το «Νέα Μακεδονία» ορίζει την χώρα ως τη σύγχρονη έκδοση της αρχαίας. Τα ονόματα αυτά έχουν ιστορική και όχι γεωγραφική χροιά. Το Βόρεια Μακεδονία αυτόματα εγείρει το ερώτημα των νοτίων και της ένωσης μαζί τους.
Δεν θα επέμεναν τόσο πολύ σε τέτοια ονόματα, αν δεν εκμεταλλευόταν την ιστορική βαρύτητα της αρχαίας Μακεδονίας. Αυτό είναι σαφές.

Μύθος 8ος. Τρίτο μέρος.
Το Βόρεια ή Άνω ή Νέα ή «Του Βαρδάρη» – Μακεδονία, είναι «σύνθετα ονόματα με γεωγραφικό προσδιορισμό».

Αλήθεια:
Όπως ειπώθηκε παραπάνω, σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το «Μακεδονία» έχει εθνική χροιά, όχι γεωγραφική. Το ότι υπάρχει γεωγραφικός όρος, όχι απλώς δεν σημαίνει ότι το Μακεδονία γίνεται γεωγραφικός όρος, αλλά αντιθέτως ενισχύει το ότι το «Μακεδονία» έχει εθνικά χαρακτηριστικά. Οι «Άνω/Βόρειοι/Νέοι Μακεδόνες» είναι Μακεδόνες στην εθνότητα. Εμπεδώνει δηλαδή και επιβραβεύει την ύπαρξη Μακεδονικού έθνους, άρα του «Μακεδονισμού» τους.

Ένα παράδειγμα, ίσως το μοναδικό, το οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι προσδιορίζει το «Μακεδονία» ως γεωγραφικό όρο, είναι το «Σλαβομακεδονία». Σ’ αυτόν τον όρο, το Σλαβο- ορίζει το έθνος και το Μακεδονία- ορίζει την γεωφραφία. Και εδώ όμως, η παρανόηση είναι ανοιχτή.

Μύθος 9ος.
Δεν απειλούμαστε στρατιωτικά από τα Σκόπια. Είναι γελοία σκέψη.
Αλήθεια:
Αφ’ ενός, ο συνδυασμός δυνάμεων και συμμαχιών στο μέλλον δεν μπορεί να προβλεφθεί, όπως αναφέρθηκε και στην δήλωση των 6 το 1992.
Αφ’ ετέρου, ας δεχθούμε ότι το επιχείρημα ευσταθεί, χάριν συζήτησης. Η πάνδημη άρνηση των Ελλήνων να αποδεχθούν τον συμβιβασμό της παράδοσης του ονόματος δεν άπτεται στρατιωτικής απειλής. Εσκεμμένη ή όχι, πρόκειται για παρανόηση. Η άρνηση των Ελλήνων έγκειται στην αίσθηση απώλειας ταυτότητας, στην αίσθηση απώλειας τμήματος της Ιστορίας.  Όταν ο Έλληνας Μακεδόνας δεν θα μπορεί να δηλώνει ότι είναι Μακεδόνας, διότι δια της κυβέρνησής του θα έχει αναγνωρίσει έναν άλλο λαό ως «Μακεδόνες», αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα.

Μύθος 10ος.

Πρέπει να βρούμε λύση. Δεν υπάρχει άλλη ευκαιρία.

Αλήθεια:
(Αυτό θυμίζει λίγο Κύπρο 2004 και Σχέδιο Ανάν, αλλά τελικά η ένταξη στην ΕΕ έγινε παρά τις Κασσάνδρες).
Ξεχνάμε ότι η χώρα αυτή έχει δύο εθνικές συνιστώσες: Σλάβους και Αλβανούς. Ας σκεφτούμε τους Αλβανούς. Μας λένε ότι δεν δέχονται το Σλαβομακεδονία επειδή δεν είναι Σλάβοι. Μάλιστα. Σάμπως είναι Μακεδόνες; Όχι βέβαια. Όσο ξένο τους είναι το Σλαβο-κάτι, τόσο ξένο τους είναι και το Κάτι-Μακεδονία. Ούτε λιγότερο, ούτε περισσότερο.

Το 1992 δεν είχαν ούτε έναν Αλβανό βουλευτή. Σήμερα έχουν 4 κόμματα, 2 στην κυβέρνηση, το 1 έχει δικό του αντιπρόεδρο. Τα Αλβανικά είναι πλέον επίσημη γλώσσα της χώρας. Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι σε λίγα χρόνια θα επιζητήσουν ένα όνομα κράτος ουδέτερο εθνικά, δηλαδή χωρίς κανέναν από τους όρους Σλαβο- ή Μακεδονία-, το οποίο κράτος αυτό θα έχει δύο εθνικές συνιστώσες. Αυτό συμβαίνει σήμερα με το Βέλγιο, που είναι όνομα κράτους απαρτιζόμενο από δύο εθνότητες με άλλα ονόματα.
Αυτό το ενδεχόμενο, αυτομάτως υποβαθμίζει το πρόβλημα από πρόβλημα αναζήτησης ονόματος σε κράτος-εθνότητα-γλώσσα (και άρα, παρουσία σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς και γενικότερα διεθνείς σχέσεις), σε πρόβλημα αναζήτησης εσωτερικού ονόματος μίας εθνικής συνιστώσας.

Αυτό μας δίνει και τον κατάλληλο χρόνο, ώστε από τότε και μετά, να συνεχίσουμε εκείνο το πνεύμα του Μακεδονικού Αγώνα που δεν σκόπευε να «απελευθερώσει την Μακεδονία» (όπως κακώς νομίζουμε), αλλά σκόπευε να θυμίσει στους κατοίκους της Μακεδονίας ότι είναι Έλληνες και να τους αφυπνίσει καταλλήλως, όποια γλώσσα κι αν μιλάνε. Εξ ου και οι «Γραικομάνοι» (κατά τους Βουλγάρους) πληθυσμοί, οι οποίοι πολέμησαν όπως και οι υπόλοιποι Έλληνες χωρίς να γνωρίζουν ελληνικά. Μακροπρόθεσμος στραγητικός στόχος είναι αυτός.
 .
Μύθος 11ος

Αναγνωρίσαμε «μακεδονική γλώσσα» σε συνέδριο του ΟΗΕ στην Αθήνα το 1977.

Αλήθεια:
Tο συνέδριο είχε τίτλο 1977: «United Nations Conference on the Standardization of Geographical Names».
Μετάφραση: Συνέδριο του ΟΗΕ σχετικά με τυποποίηση γεωγραφικών ονομάτων

Αντιγράφω από τη σελίδα 29 των πρακτικών του συνεδρίου:

11. Serbo-Croatian and Macedonian Cyrillic alphabets of Yugoslavia
The Conference,
Recognizing the need for elaboration of resolution 6 of the UN conference on the Standardization of Geographical Names,
Recognizing further that in Yugoslavia the romanization of the Serbo-Croatian and Macedonian Cyrillic alphabets has long been employed in official gazeteers and maps,
Recommends that the systems that are given in the annex of this resolution be adopted as the international systems for the romanization of the Serbo-Croatian and Macedonian geographical names in Yugoslavia.

Μετάφραση
Το Συνέδριο,
αναγνωρίζοντας την ανάγκη επεξεργασίας του ψηφίσματος 5 του Συνεδρίου του ΟΗΕ για την «Τυποποίηση Γεωγραφικών Ονομάτων»,
Αναγνωρίζοντας επιπλέον ότι στην Γιουγκοσλαβία ο μεταγραμματισμός στο λατινικό αλφάβητο (romanization) των Σερβο-κροατικών και Μακεδονικών Κυριλλικών αλφαβήτων
έχει χρησιμοποιηθεί σε επίσημα χαρτογραφικά λεξικά και χάρτες,
Συνιστά να υϊοθετηθεί το σύστημα που δίνεται στο Παράρτημα αυτού του ψηφίσματος για τον μεταγραμματισμό στο λατινικό αλφάβητο των Σερβο-κροάτικων και Μακεδονικών γεωγραφικών ονομάτων στην Γιουγκοσλαβία.
Αυτό το απόσπασμα θεωρείται από κυβερνητικούς κύκλους, από παχείς πρωτοσέλιδους τίτλους φιλο-κυβερνητικών εφημερίδων και από διαφόρους παπαγάλους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ως «απόδειξη της αναγνώρισης μακεδονικής γλώσσας από την Ελλάδα το 1977».
Αυτή η ενέργεια έχει δύο σκοπούς
1ον. να δικαιολογήσει την αδικαιολόγητη αδράνεια της ελληνικής κυβέρνησης να θέσει θέμα ταυτότητας και γλώσσας στις διαπραγματεύσεις με τα Σκόπια, και
2ον. να οδηγήσει τους δέκτες της «πληροφόρησης» στην σκέψη ότι «αφού αναγνωρίσαμε την γλώσσα το 1977, ας τους παραχωρήσουμε και το όνομα σήμερα».

Στην πραγματικότητα:

1. Το συνέδριο έχει συγκεκριμένο σκοπό την τυποποίηση γεωγραφικών ονομάτων, δηλαδή τον μεταγραμματισμό ονομάτων
2. Ουδεμία αναφορά δεν γίνεται σε «γλώσσα». Οι σχετικές αναφορές είναι
2α. στο «Αλφάβητο», στο οποίο μάλιστα υπάρχει και η λέξη «Κυριλλικό».
2β. σε «Γεωγραφικά Ονόματα», τα οποία μάλιστα είναι εντός της Γιουγκοσλαβίας.
Ουδέποτε η Ελλάδα αναγνώρισε «μακεδονική γλώσσα», ή για να είμαστε ακριβείς, αυτό δεν συνέβη στο εν λόγω συνέδριο, το οποίο είχε άλλο αντικείμενο.

Επίσης, στο συνέδριο από ελληνικής πλευράς συμμετείχε ομάδα από τη γεωγραφική υπηρεσία στρατού. Από Γιουγκοσλαβικής πλευράς υπήρχε μόνο ένα μέλος, που εκπροσωπούσε όλη τη χώρα (Colonel Miroslav Peterska). Οι πληροφορίες αυτές προέρχονται από άρθρο του Γιώργου Μπαμπινιώτη, το οποίο επισυνάπτεται πιο κάτω.

Απόσπασμα από σχετικό και πρόσφατο άρθρο του Μπαμπινιώτη.

«Μια γρήγορη έστω αναδρομή στα σχετικά Πρακτικά τής Διάσκεψης δείχνει χωρίς καμιά αμφιβολία ότι στη Συνάντηση αυτή συζητήθηκε (ως συνέχεια άλλων προηγηθεισών Διασκέψεων) ως μόνο θέμα και για πολλές χώρες και γλώσσες (Κινεζική, Αραβική, Εβραϊκή, Ινδική, Ασιατικές γλώσσες κ.ά.) πώς θα μεταγραμματίζονται τα τοπωνύμιά τους με λατινικούς χαρακτήρες («romanization») βάσει ενός συστήματος μεταγραμματισμού (transliteration) των γραμμάτων τού αλφαβήτου τους που θα διευκολύνει να διαβάζονται ευρύτερα.

Η ελληνική αντιπροσωπία, απαρτιζόμενη από γλωσσολόγους, ιστορικούς, μέλη τής γεωγραφικής υπηρεσίας στρατού κ.ά., παρέστη ειδικά για το σύστημα μεταγραμματισμού τού ελληνικού αλφαβήτου, επιφυλασσόμενη να προτείνει δικό της σύστημα.
Φυσικά και δεν ετέθη ποτέ σε εκείνη τη Διάσκεψη θέμα αναγνώρισης τής ονομασίας τής γλώσσας των Σκοπίων ως Μακεδονικής. Αν επρόκειτο να τεθεί τέτοιο θέμα, άλλη θα ήταν η σύνθεση τής ελληνικής αντιπροσωπίας αλλά θα εναντιωνόμαστε και όλα τα μέλη τής αντιπροσωπίας που έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους με διάφορες ευκαιρίες. Και θα χαλούσε ο κόσμος στην Ελλάδα! Επ΄ ευκαιρία, στη Διάσκεψη δεν προσήλθαν μέλη τής Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας τής Μακεδονίας αλλά ένα μόνο μέλος (Colonel Miroslav Peterska), εκπρόσωπος τής Γιουγκοσλαβίας (Belgrade, Yugoslavia).
Αρα αυτό που αποφασίστηκε, όπως και με όλες τις άλλες γλώσσες, είναι ο απλός μεταγραμματισμός με λατινικούς χαρακτήρες τής γλώσσας των Σκοπίων και όχι η ονομασία της ως «μακεδονικής γλώσσας»!

Στη «σύσταση» περιγράφεται —όπως και για τα αλφάβητα πολλών άλλων γλωσσών— πώς θα αποδίδεται λατινικά κάθε γράμμα τού κυριλλικού αλφαβήτου που χρησιμοποιούν τα Σκόπια «for the romanization of Macedonian geographical names in Yugoslavia».
Ας σημειώσουμε εδώ ότι η ίδια η επωνυμία τής σύστασης («Serbo-Croatian and Macedonian Cyrillic alphabets of Yugoslavia») δείχνει και ποιας γλωσσικής οικογενείας γλώσσα είναι η γλώσσα των Σκοπίων (ανήκει στις σλαβικές γλώσσες), γραφόμενη όπως και οι λοιπές γλώσσες τής τότε Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας, η Σερβική και η Κροατική, με το σλαβικό κυριλλικό αλφάβητο. Δεν αμφισβητούν δηλαδή ούτε καν οι ίδιοι ότι η γλώσσα τους είναι σλαβική, γι’ αυτό και γράφεται με το σλαβικό αλφάβητο όπως και οι άλλες σλαβικές γλώσσες (Σερβική, Κροατική, Βουλγαρική, Ρωσική, Πολωνική κ.ά.). Κι όμως την αποκαλούν «Μακεδονική»!
Το σκεπτικό αυτής τής αναδρομής μπορεί να αποτελέσει, νομίζω, ένα ακόμη επιχείρημα στη φαρέτρα τής ελληνικής διπλωματικής διαπραγμάτευσης ότι η βουλγαροσερβική γλώσσα των Σκοπίων ούτε αναγνωρίστηκε το 1977 ούτε και τώρα μπορεί να επισημοποιηθεί ως «μακεδονική γλώσσα». Ως μέγιστη υποχώρηση θα μπορούσε να ονομάζεται «Σλαβομακεδονική».»

Πηγές: Συνέδριο του 1977 του ΟΗΕ, τα πρακτικά του συνεδρίου με την επίμαχη αναφορά στη σελίδα 29.

Ανδρέας Σταλίδης. 

Για να δείτε το βίντεο κάντε κλικ στον σύνδεσμο: ΜΑΛΚΙΔΗΣ 
<https://malkidis.blogspot.com/2018/06/blog-post_12.html>  

Πηγές: ΜΑΛΚΙΔΗΣ  και  Αντίβαρο 

Δείτε επίσης:

Μακεδονία: Η "Συμφωνία" και το καθήκον του Ελληνικού λαού

Η ανατριχιαστική ανακάλυψη γυναίκας σε δημόσια τουαλέτα

Τι βρήκε στο πλαστικό κάλυμμα;… έναν Πύθωνα…

Μπροστά σε ένα ανατριχιαστικό θέαμα βρέθηκε μια γυναίκα στο Κερνς του Κουίνσλαντ (Αυστραλία), όταν κατά την επίσκεψή της σε δημοσία τουαλέτα εντόπισε έναν τεράστιο πύθωνα νερού παγιδευμένο στο πλαστικό κάλυμμα της τουαλέτας με το υπόλοιπο σώμα του να βρίσκεται μέσα στη λεκάνη.

Έντρομη κάλεσε έναν κυνηγό φιδιών για απομακρύνει το ερπετό, ο οποίος στη συνέχεια με ανάρτησή του στο Facebook προειδοποίησε το κοινό πως θα πρέπει πάντα να ελέγχει τις τουαλέτες καθώς κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου τα φίδια είθισται να επισκέπτονται τουαλέτες, μπάνια και εγκαταστάσεις πλυντηρίων.

«Πάντα να ελέγχετε πριν καθίσετε στην τουαλέτα. Κάθε χρόνο την ξηρή περίοδο εντοπίζουμε φίδια σε τουαλέτες, όπως επίσης και σε χώρους πλυντηρίων και μπάνια», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σχολιάζοντας την ανάρτησή του κάποιοι χαρακτήρισαν το περιστατικό αυτό ως τον «χειρότερο εφιάλτη», ενώ κάποιοι άλλοι δεν μπορούσαν να πιστέψουν πως βρέθηκε το φίδι σε εκείνο το σημείο. «Χριστέ μου, όντως έρχονται μέσα από την τουαλέτα;», έγραψε κάποιος χαρακτηριστικά.

Μιλώντας στην Daily Mail Australia ο κυνηγός φιδιών ανέφερε πως άφησε τον πύθωνα που βρέθηκε στην τουαλέτα σε ρυάκι, ενώ τόνισε πως πρόκειται για συχνό φαινόμενο να εντοπίζονται φίδια σε τουαλέτες.

«Εδώ και χρόνια την ξηρή περίοδο δέχομαι πολλές κλήσεις που αφορούν στον εντοπισμό φιδιών μέσα σε τουαλέτες».

Πηγή: newsbeast

Ποιες συντάξεις και πόσο θα μειωθούν από 01-01-2019

Περικοπές σε 900.000 κύριες συντάξεις το 2019 θα γίνουν από 01-01-2019 (από Δεκέμβριο 2018 καθόσον οι συντάξεις προκαταβάλλονται)

Σύμφωνα με εγκύκλιο του υπουργείου Οικονομικών (19-07-2018) για την κατάρτιση του προϋπολογισμού για το έτος 2019, οι δαπάνες για χορήγηση συντάξεων τοποθετούνται στα 25,4 δισ. ευρώ, όσο δηλαδή προβλέπει και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα από 28,9 δις. ευρώ φέτος.

Δηλαδή προβλέπεται μια μείωση της συνολικής συνταξιοδοτικής δαπάνης του δημοσίου κατά 3,23 δισ. ευρώ, που σημαίνει ότι οι περικοπές των συντάξεων εμφανίζονται και επίσημα στον προϋπολογισμό του 2019.

Το αναπόφευκτο των περικοπών των κύριων συντάξεων παραδέχθηκε σε συνέντευξη του και ο αρμόδιος Υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης

Συγκεκριμένα:

Ο Υφυπουργός δήλωσε πως από 1 Ιανουαρίου 2019 (από Δεκέμβριο 2018 καθόσον οι συντάξεις προκαταβάλλονται) 900.000 καταβαλλόμενες συντάξεις θα μειωθούν έως και 18% σε σύνολο 2,9 εκατομμυρίων συντάξεων, όπως προκύπτει από το πρώτο δείγμα επανυπολογισμού των συντάξεων.

Συνεπώς – όπως διευκρίνισε ο ίδιος – η μείωση δεν θα αφορά όλους τους συνταξιούχους, αλλά 25% έως 30% των καταβαλλόμενων συντάξεων.

Περαιτέρω ανέφερε πως οι περικοπές από την 1η Ιανουαρίου του 2019 θα αφορούν και συντάξεις κάτω από τα 1.000 ευρώ, καθόσον αιτία των περικοπών, που έχουν ήδη από την κυβέρνηση τον Μάιο του 2017, θα είναι η –προσωπική διαφορά– που θα προκύψει από τον επανυπολογισμό των κύριων συντάξεων με βάση τις διατάξεις του ψηφισθέντος και λεγόμενου νόμου Κατρούγκαλου.

Ο επανυπολογισμός θα αφορά τις κύριες συντάξεις οι οποίες καταβάλλονταν ή τις είχαν αιτηθεί ασφαλισμένοι κατά τη 12η Μαΐου 2016.

Με τον όρο –προσωπική διαφορά– νοείται η διαφορά μεταξύ επανυπολογισθείσας και καταβαλλομένης σύνταξης.

Αν αυτή η προσωπική διαφορά είναι αρνητική – δηλαδή αν η επανυπολογισθείσα σύνταξη είναι χαμηλότερη από την καταβαλλομένη -, τότε η σύνταξη θα περικοπεί.

Ωστόσο η περικοπή δεν θα ξεπερνά το 18% της καταβαλλομένης σύνταξης.

Αν η προσωπική διαφορά είναι θετική – δηλαδή η επανυπολογισθεία σύνταξη είναι υψηλότερη της καταβαλλομένης – τότε η καταβαλλόμενη σύνταξη θα αυξηθεί μέχρι του σημείου να φτάσει την επανυπολογισθείσα.

Ωστόσο αυτή η αύξηση θα γίνει σταδιακά, σε πέντε ετήσιες δόσεις.

Σύμφωνα με τον Υφυπουργό η μείωση έως του 18% των συντάξεων εμπεριέχει και τα επιδόματα και, έτσι δεν υπάρχει πρόσθετη περικοπή επιδομάτων, ενώ θα υπάρξουν συντάξεις που θα μειωθούν έως και 200 ευρώ το μήνα. Σε κάθε περίπτωση τον Οκτώβριο του τρέχοντος έτους 2018, θα συγκεκριμενοποιηθούν οι περικοπές στις συντάξεις

Ωστόσο επειδή το πλεόνασμα στην κοινωνική ασφάλιση εκτιμάται ότι θα ξεπερνά το 1 δισ. ευρώ το 2018, θα υπάρχει το δημοσιονομικό περιθώριο ελάφρυνσης ορισμένων πλευρών των συνεπειών

Πέραν αυτών αναπροσαρμογών, η κυβέρνηση, έχει ψηφίσει:

– Το πάγωμα των ονομαστικών αυξήσεων σε όλες τις κύριες συντάξεις από το 2019 έως και το 2022.

– Τη μείωση των προσωπικών διαφορών στις επικουρικές συντάξεις έως 18% το 2019.

– Τη συνέχιση των μειώσεων στις συντάξεις, τις οποίες αιτήθηκαν ασφαλισμένοι μετά τη 12η Μαΐου 2016.

Για τις αιτήσεις που έγιναν το 2017, ο ΕΦΚΑ θα καλύπτει το 1/3 της -προσωπικής διαφοράς- αν αυτή ξεπερνά το 20%, για τις αιτήσεις του 2018 θα καλύπτει το 1/4, ενώ για τις αιτήσεις του 2019 δεν θα καλύπτεται καθόλου η -προσωπική διαφορά-.

– Την παραπέρα μείωση του ΕΚΑΣ για τους συνταξιούχους το 2019 και την πλήρη κατάργηση το 2020

Η κατάργηση του ΕΚΑΣ από 01-01-2020 προβλέπεται από το άρθρο 92 του νόμου 4387/2016, που στην πρώτη παράγραφο αναφέρει ότι το ΕΚΑΣ θα καταβάλλεται μέχρι την 31-12-2019

Πηγή: Οδηγός του Πολίτη