«Σε περίμενα»: Ερωτεύτηκαν στο Άουσβιτς και συναντήθηκαν μετά από 72 χρόνια

Newsroom , CNN Greece

 09:48 Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2019

 Δείτε 5 Φωτογραφίες:  Η μαρτυρία του David Wisnia για το Ολοκαύτωμα.

   

1 από 5

2 από 5

3 από 5

4 από 5

5 από 5

Μια ιστορία αγάπης αναβίωσε μέσα από το στρατόπεδο του θανάτου, το Άουσβιτς. Κατάφεραν και επέζησαν από τον πόλεμο, αλλά χάθηκαν στον πραγματικό κόσμο. Μετά από 72 χρόνια και έχοντας ζήσει τις ζωές τους συναντήθηκαν ξανά... 

Την πρώτη φορά που της μίλησε ήταν το 1943, στο κρεματόριο του Άουσβιτς.

Ο David Wisnia συνειδητοποίησε πως η Helen Spitzer δεν ήταν μια συνηθισμένη κρατούμενη. Η «Zippi», -όπως την φώναζαν-,  ήταν πάντα καθαρή και περιποιημένη, φορούσε σακάκι και μύριζε όμορφα. Τους σύστησε ένας άλλος κρατούμενος, μετά από δική της προτροπή.

Η παρουσία της ήταν από μόνη της ασυνήθιστη: μία γυναίκα να μιλά με έναν άνδρα κρατούμενο. Πριν καλά το καταλάβει, ήταν μόνοι τους, καθώς όλοι οι υπόλοιποι κρατούμενοι είχαν φύγει. Κι αυτό δεν ήταν καθόλου σύμπτωση. Κανόνισαν να βρεθούν ξανά την επόμενη εβδομάδα.

Την ημέρα του ραντεβού τους, η David πήγαινε όπως ήταν κανονισμένο σε ένα σημείο ανάμεσα στα κρεματόρια 4 και 5, όπου σκαρφάλωνε σε μια αυτοσχέδια σκάλα, φτιαγμένη από ρούχα φυλακισμένων. Η Zippi είχε φροντίσει να υπάρχει ένας χώρος ανάμεσα στις εκατοντάδες στοίβες, αρκετός προκειμένου να χωράει τους δυο τους. Ο David Wisnia ήταν 17 ετών και εκείνη 25.

«Δεν ήξερα τίποτα για το πώς, πότε, πού. Μου έμαθε τα πάντα», λέει σήμερα ο ίδιος, που είναι 93 ετών.  

Ήταν και οι δύο Εβραίοι κρατούμενοι στο Άουσβιτς, αλλά και οι δύο προνομιούχοι. Ο David Wisnia, αρχικά ήταν αναγκασμένος να συλλέγει τα πτώματα των κρατουμένων που αυτοκτονούσαν, αλλά τελικά επιλέχτηκε από τους Ναζί για να τους διασκεδάζει, όταν ανακάλυψαν πως ήταν ταλαντούχος τραγουδιστής.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ Νο1

u

Ή πατήστε στον σύνδεσμο: https://youtu.be/pcc8xCZ35KI?t=3

Η Helen Spitzer είχε πιο υψηλή θέση: ήταν η γραφίστρια του στρατοπέδου. Οι δυο τους έγιναν εραστές και βρίσκονταν στο δικό τους σημείο, συγκεκριμένη ώρα κάθε μήνα. Αφού ξεπέρασαν τους αρχικούς τους φόβους ότι θέτουν τις ζωές τους σε κίνδυνο σε περίπτωση που τους πιάσουν, άρχισαν να ανυπομονούν για τα ραντεβού τους. Ο David ένιωθε ξεχωριστός. «Με διάλεξε», θυμάται ο ίδιος.

Δεν μιλούσαν πολύ. Όταν το έκαναν, έλεγαν ιστορίες ο ένας στον άλλον για το παρελθόν τους. Ο David είχε έναν πατέρα που λάτρευε την όπερα και τον ενέπνευσε να τραγουδά, ο οποίος πέθανε μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια στη Βαρσοβία. Η Helen, που επίσης αγαπούσε την μουσική -έπαιζε πιάνο και μαντολίνο- τού έμαθε ένα ουγγρικό τραγούδι.

Κάτω από τις στοίβες των ρούχων, άλλοι κρατούμενοι φύλαγαν τσίλιες για να τους ειδοποιήσουν αν πλησίαζε κάποιος αξιωματικός των SS.

Δείτε 4 Φωτογραφίες: Το τέλος του εφιάλτη του Άουσβιτς: Επιζώντες επιστρέφουν στον τόπο του μαρτυρίου

- Πηγή φωτογραφιών: REUTERS/Kacper Pempel

1 από 4

2 από 4

3 από 4

4 από 4

Για λίγους μήνες κατάφερναν να βρίσκονται, αλλά ήξεραν πως οι συναντήσεις τους δεν θα κρατούσαν για πολύ. Γύρω τους, ο θάνατος ήταν παντού. Ωστόσο, οι δύο εραστές σχεδίασαν την κοινή τους ζωή, ένα κοινό μέλλον εκτός Άουσβιτς. Ήξεραν πως θα τους χώριζαν, αλλά είχαν σχέδιο, να ξαναβρεθούν όταν τελειώσει ο πόλεμος.

Χρειάστηκε να περάσουν 72 χρόνια.

Σήμερα, ο David Wisnia παραμένει ένας παθιασμένος τραγουδιστής και περίπου μία φορά το μήνα, δίνει ομιλίες -κυρίως σε φοιτητές- για τον πόλεμο. Τον Ιανουάριο, σκοπεύει να ταξιδέψει στο Άουσβιτς  με την οικογένειά του. Είναι καλεσμένος να τραγουδήσει στην 75^η επέτειο απελευθέρωσης του μεγαλύτερου κέντρου εξόντωσης και στρατοπέδου συγκέντρωσης των Ναζί,

Στην τελευταία μεγάλη επέτειο απελευθέρωσης του Άουσβιτς, πριν πέντε χρόνια, ήταν επίσης παρών, μαζί με άλλους 300 επιζώντες του Ολοκαυτώματος.

Η Helen Spitzer ήταν από τις πρώτες Εβραίες που έφτασαν στο Άουσβιτς τον Μάρτιο του 1942. Καταγόταν από την Σλοβακία, όπου φοίτησε σε τεχνικό κολέγιο και λέγεται πως ήταν η πρώτη γυναίκα στην περιοχή που πήρε πτυχίο ως γραφίστρια. Στο Άουσβιτς έφτασε μαζί με 2.000 ακόμη ανύπαντρες γυναίκες.

Στην αρχή δούλευε στα καταναγκαστικά έργα στο Μπίρκεναου, ήταν υποσιτισμένη και αρρώσταινε συνεχώς με τύφο, ελονοσία και διάρροια. Συνέχισε να δουλεύει καταναγκαστικά μέχρι τη στιγμή που μια καμινάδα κατέρρευσε πάνω της και την τραυμάτισε στην πλάτη. Μέσα από τις διασυνδέσεις της, το γεγονός ότι μιλούσε γερμανικά, το ταλέντο της στην γραφιστική και την απλή τύχη, κατάφερε να βρει δουλειά γραφείου.

Εκεί, της ανατέθηκε αρχικά να σημαδέψει τις στολές των γυναικών κρατουμένων με μία κάθετη γραμμή κόκκινου χρώματος. Τελικά, άρχισε να καταγράφει όλες τις γυναίκες κρατούμενες τους στρατοπέδου συγκέντρωσης, όπως η ίδια κατάθεσε το 1946, μαρτυρία τεκμηριωμένη από τον ψυχολόγο David Boder, ο οποίος κατέγραψε τις πρώτες συνεντεύξεις με επιζώντες μετά τον πόλεμο.

Τη στιγμή που συναντήθηκαν ξανά, η Helen μαζί με άλλη μία Εβραία κρατούμενη είχαν αναλάβει την οργάνωση των εγγράφων των Ναζί. Αυτό της έδινε την δυνατότητα να κινείται σχετικά ελεύθερα στους χώρους του στρατοπέδου, ενώ ενίοτε της επέτρεπαν να βγει και εκτός. Επίσης μπορούσε να κάνει μπάνιο καθημερινά, ενώ δεν ήταν υποχρεωμένη να φορά περιβραχιόνιο.

Εκμεταλλευόμενη τις γνώσεις κατάφερε να φτιάξει μία τρισδιάστατη απεικόνιση του στρατοπέδου συγκέντρωσης, αλλά και να αλληλογραφεί με τον μοναδικό αδερφό της που είχε επιζήσει, ανταλλάσσοντας κωδικοποιημένες κάρτες.

Η ίδια δεν υπήρξε ποτέ ούτε συνεργάτης των Ναζί ούτε «kapo», Εβραίος δηλαδή που του ανέθεταν να επιβλέπει άλλους κρατουμένους. Αντιθέτως εκμεταλλεύτηκε την θέση της για να βοηθά συγκρατούμενους, αλλάζοντας τα έγγραφα και τοποθετώντας τους σε συγκεκριμένες θέσεις.

Τον David είδε για πρώτη φορά σε ένα κτήριο των SS, που ονομαζόταν Sauna, όπου τον τοποθέτησαν όταν διαπίστωσαν πως είναι τραγουδιστής. Προκειμένου να συναντώνται, η Helen πλήρωνε κρατουμένους με φαγητό για να έχουν το νου τους για μισή ώρα. Η σχέση τους κράτησε αρκετούς μήνες μέχρι που ένα απόγευμα του 1944 συνειδητοποίησαν πως θα ήταν το τελευταίο τους. Οι Ναζί μετέφεραν τους τελευταίους κρατουμένους εκτός στρατοπέδου και κατέστρεφαν τις εγκαταστάσεις. Ο πόλεμος σύντομα θα τελείωνε αλλά οι δυο τους κατάφεραν να επιζήσουν στο Άουσβιτς πάνω από δυο χρόνια, όταν οι περισσότεροι δεν επιβίωναν παρά λίγους μήνες.

ΔΕΙΤΕ ΒΙΝΤΕΟ 2 "Το Άουσβιτς από ψηλά"

u

ή πατήστε στον σύνδεσμο: https://youtu.be/l3We5YBt1kA?t=2

Μόνο στο Άουσβιτς δολοφονήθηκαν 1,1 εκατομμύρια άνθρωποι.

Στο τελευταίο ραντεβού τους έδωσαν μια υπόσχεση, να συναντηθούν ξανά στη Βαρσοβία, όταν τελειώσει ο πόλεμος, σε ένα κοινοτικό κέντρο. Εκείνη πήγε, εκείνος όχι. 

Ο David Wisnia έφυγε πριν από την Helen Spitzer. Τον Δεκέμβριο του 1944 τον μετέφεραν στο Νταχάου, όπου χτύπησε με φτυάρι έναν φύλακα των SS και δραπέτευσε. Την επόμενη μέρα, κρυμμένος σε έναν αχυρώνα, άκουσε στρατεύματα να πλησιάζουν. Ήταν οι Αμερικανοί.

Από την ηλικία των 10, ονειρευόταν να τραγουδήσει στην όπερα της Νέας Υόρκης, ενώ πριν τον πόλεμο είχε γράψει επιστολή στον Αμερικανό πρόεδρο, Φραγκλίνο Ρούσβελτ, από τον οποίο ζήτησε βίζα για να σπουδάσει μουσική στην Αμερική. Εκεί άλλωστε βρίσκονταν οι δυο αδερφές της μητέρας του που είχαν μεταναστεύσει στο Μπρονξ.

Οι Αμερικανοί στρατιώτες αποφάσισαν να τον πάρουν μαζί τους και να δουλέψει για εκείνους. Εκείνη την στιγμή αποφάσισε πως η Ευρώπη ανήκε πια στο παρελθόν. «Δεν ήθελα την παραμικρή σχέση με οτιδήποτε ευρωπαϊκό. Είχα γίνει 110 τοις εκατό Αμερικανός», παραδέχεται σήμερα.

Το σχέδιο του να συναντήσει την Zippi στη Βαρσοβία δεν υπήρχε καν, το μέλλον του ήταν στην Αμερική. Στο μεταξύ η Helen στάλθηκε σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Ράβενσμπρικ. Στη διάρκεια μιας πορείας θανάτου, μαζί με μια φίλη της έβγαλαν την κόκκινη λωρίδα που ήταν ζωγραφισμένη στις στολές τους, κάτι που τους επέτρεψε να αναμιχθούν με το ντόπιο πλήθος χωρίς να τις αναγνωρίσουν. Επέστρεψε στην πατρίδα της στη Μπρατισλάβα της Σλοβακίας και για πολλά χρόνια βοηθούσε Εβραίους πρόσφυγες να περνούν κρυφά τα σύνορα και να μετακινούνται παράνομα από την ανατολική Ευρώπη στην Παλαιστίνη.   

Το 1945 η Helen παντρεύτηκε τον Erwin Tichauer, αξιωματικό των Ηνωμένων Εθνών και στενό συνεργάτη του αμερικανικού στρατού και μαζί αφιέρωσαν την ζωή τους σε ανθρωπιστικούς σκοπούς, πηγαίνοντας αποστολές με τον ΟΗΕ σε Περού, Βολιβία και Ινδονησία. Το 1967 μετακόμισαν στη Νέα Υόρκη. Στο διαμέρισμά τους, που ήταν πλημμυρισμένο με βιβλία για το Ολοκαύτωμα, η ίδια μιλούσε συχνά με ιστορικούς αλλά ουδέποτε ανέφερε τον David Wisnia.

Εκείνος είχε επίσης μετακομίσει στην Αμερική, όπου το 1947, καλεσμένος σε ένα γάμο γνώρισε την μέλλουσα γυναίκα του. Κάποια στιγμή ένας φίλος τού είπε πως η Zippi ήταν ζωντανή και βρισκόταν στην Νέα Υόρκη. Ο David, που είχε μιλήσει στην σύζυγό του για εκείνη, το θεώρησε ευκαιρία να συναντηθούν ξανά. Η συνάντηση κανονίστηκε αλλά η Zippi δεν πήγε ποτέ.

«Έμαθα αργότερα πως αποφάσισε ότι δεν ήταν σωστό. Ήταν παντρεμένη, είχε σύζυγο», λέει ο ίδιος. Μέσα στα χρόνια συνέχισε να ρωτάει για εκείνη.

Το 2016, έχοντας πια τέσσερα παιδιά και έξι εγγόνια, αποφάσισε να την αναζητήσει ξανά και εκείνη δέχτηκε να τον συναντήσει.

Είχαν περάσει 72 χρόνια από τότε που την είδε τελευταία φορά. Είχε μάθε πως η υγεία της βρισκόταν σε κακή κατάσταση, αλλά ανέκαθεν υποπτευόταν πως σε εκείνη οφείλει το ότι έμεινε ζωντανός στο Άουσβιτς και ήθελε να την ρωτήσει αν αληθεύει.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ 3

u

ή πατήστε στον σύνδεσμο: https://youtu.be/WzHKKjiUXaw?t=1

   

Μαζί με τα εγγόνια του πήγαν στο σπίτι της, όπου την βρήκαν ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου, περιτριγυρισμένη από ράφια με βιβλία. Ήταν μόνη της από τότε που πέθανε ο άντρας της το 1996 και ποτέ δεν απέκτησαν παιδιά. Μέσα στα χρόνια είχε σχεδόν τυφλωθεί και άκουγε ελάχιστα.

Στη αρχή δεν τον αναγνώρισε. Μετά ο David πλησίασε πιο κοντά. «Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα, ήταν σαν να γύρισε πίσω στη ζωή», λέει ο 37χρονος εγγονός του. Και ξαφνικά οι δυο τους άρχισαν να μιλούν χωρίς σταματημό.

«Μου είπε μπροστά στα εγγόνια μου, μου είπε," Είπες στη γυναίκα σου τι κάναμε;". Της λέω, "Zippi!"», θυμάται.

Εκείνος μιλούσε για τα παιδιά του, την περίοδο στον αμερικανικό στρατό και εκείνη για το ανθρωπιστικό έργο της μετά τον πόλεμο και τον σύζυγό της. Η συνάντησή τους κράτησε δυο ώρες. Τελικά βρήκε το θάρρος να την ρωτήσει αν είχε σχέση με το ότι κατάφερε να επιζήσει στο Άουσβιτς. Ύψωσε το χέρι της και με τα δάχτυλά της έδειξε τον αριθμό πέντε.

«Σε έσωσα πέντε φορές», ήταν η απάντησή της. Μόνο που είχε να του πει κι άλλα. «Σε περίμενα...».

Η Zippi είχε πάει στη Βαρσοβία, ακολούθησε το σχέδιό τους, αλλά εκείνος δεν εμφανίστηκε ποτέ. Ψιθυριστά του είπε πως τον αγαπούσε. «Κι εγώ», της απάντησε.   

Ο David Wisnia και η Helen Spitzer δεν ειδώθηκαν ποτέ ξανά. Εκείνη πέθανε πέρυσι σε ηλικία 100 ετών. Το τελευταίο τους απόγευμα μαζί, πριν εκείνος φύγει από το διαμέρισμά της, του ζήτησε να της τραγουδήσει. Της πήρε το χέρι και της τραγούδησε το ουγγρικό τραγούδι που του έμαθε στο Άουσβιτς. Ήθελε να της δείξει πως ακόμη θυμόταν τα λόγια...

Μια έκδοση αυτού του άρθρου εμφανίζεται στην έντυπη εκτύπωση 8 Δεκεμβρίου 2019, Τμήμα MB , Σελίδα 1 της έκδοσης της Νέας Υόρκης με τον τίτλο: Εραστές στο Άουσβιτς, επανενωμένο . Παραγγελία Ανατυπώσεις | Το σημερινό χαρτί | Εγγραφείτε

ΠΗΓΗ: CNN Greece

ΑΡΧΙΚΗ Πηγή: Lovers in Auschwitz, Reunited 72 Years Later. He Had One Question, by Keren Blankfeld, New York Times

Τώρα εξηγείται γιατί η Ρόδος δεν έχει... λάθρο... Πέφτουν οι μάσκες των προαιώνιων εχθρών των Ελλήνων...

Περισσότερα από 380 ακίνητα στη Ρόδο διεκδικεί η ισραηλιτική κοινότητα…

Τα περισσότερα εξ αυτών βρίσκονται εντός της Μεσαιωνικής Πόλης

Κι όπως μου λέει ένας φίλος "η Νέα Τουρκοκρατία που ετοιμάζουν θα είναι μέσω ιδιωτικής ιδιοκτησίας, όχι κατάκτησης".

Δηλαδή, διεκδικούν σχεδόν όλη την παλιά πόλη της Ρόδου!

ΨΙΛΟ ΤΟΥΜΠΕΚΙ ΤΟ... ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ Η... ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!!!!!!!!!!!!!!!!

ΔΙΑΤΑΣΣΟΥΝ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ!

Καλλιόπη Σουφλή 

Υ.Γ. Κρατάτε ονόματα, στην περίπτωση που γίνει ένα θαύμα, και σωθούμε... και τότε... τότε θα μιλήσουμε αλλιώς με τους προαιώνιους εχθρούς της Πατρίδας μας...

Περισσότερα από 380 ακίνητα διεκδικεί ο Ο.Π.Α.Ι.Ε (Οργανισμός Περιθάλψεως και Αποκαταστάσεως Ισραηλιτών Ελλάδος) στη Ρόδο, η πλειονότητα των οποίων βρίσκεται εντός της Μεσαιωνικής Πόλης και τα υπόλοιπα σε κεντρικές περιοχές της πόλης της Ρόδου.

Πρόκειται για σημαντικά ακίνητα τα οποία είτε έχουν ενοικιαστεί είτε χρησιμοποιούνται για τη στέγαση δημοσίων υπηρεσιών, όπως για παράδειγμα το κτήριο του ΕΟΤ, το δημοτικό ιατρείο στην Παλιά Πόλη κ.α.

Όπως είναι γνωστό, ήδη υπάρχουν σχετικές υποθέσεις που εκκρεμούν στη δικαιοσύνη, καθώς ο  Ο.Π.Α.Ι.Ε  διά του δικηγόρου του στη Ρόδο κ. Γιάννη Καραμιχάλη έχει καταθέσει αγωγές (η τελευταία αφορά δέκα ακίνητα), ενώ υπάρχει και δεδικασμένο, με αγωγή που έχει ήδη «κερδηθεί» σε όλες τις βαθμίδες των δικαστηρίων (Πρωτοδικείο, στο Εφετείο και στον Άρειο Πάγο).

Μιλώντας στη «Ροδιακή» ο κ. Καραμιχάλης διευκρινίζει ότι υπάρχουν τρεις κατηγορίες ακινήτων,  σύμφωνα με τη λίστα που έχουν στα χέρια τους, και κάθε μέρα εντοπίζουν και άλλες κατηγορίες που αφορούν τα ακίνητα που μεταβιβάστηκαν με τη συνθήκη που είχε υπογραφεί μεταξύ Ελλάδος - Γαλλίας – Ιταλίας και σύμφωνα με την οποία μέχρι το 1948 όλοι ήμασταν Ιταλοί υπήκοοι.

«Αν πας στο Κτηματολόγιο,  θα δεις ότι αναγράφεται: ορθόδοξος Ιταλός (ortodoxo Italiano) ήμασταν λοιπόν Ορθόδοξοι Ιταλοί εμείς και Μουσουλμάνοι αυτοί που μένουν στα Κρητικά και Ισραηλίτης ή Εβραίος Ιταλιάνο οι υπόλοιποι. 

Έλεγε λοιπόν η συνθήκη ότι, όσοι δεν αποποιηθούν την ξένη υπηκοότητα χάνουν τα ακίνητά τους ως εχθρική περιουσία.

Αυτό εν μέρει είναι σωστό, όμως επειδή στη Δωδεκάνησο ήμασταν Ιταλική επαρχία και παραμείναμε έτσι μετά το πόλεμο, μετά το 1945 βγήκε ειδικός νόμος που έλεγε ότι «οι κτίσαντες την Ιταλική ιθαγένεια λόγω του πολέμου καθίστανται αναδρομικά και πριν τον πόλεμο Έλληνες υπήκοοι, παρεκτώς και εάν προσέλθουν και αποποιηθούν της ελληνικής ιθαγένειας» τόνισε ο κ. Καραμιχάλης. 

«Δηλαδή όλοι οι Μουσουλμάνοι, Εβραίοι, Ορθόδοξοι παύουν να είναι Ιταλοί και είναι αναδρομικά ορθόδοξοι ή Μουσουλμάνοι από το 1939. 

Σύμφωνα λοιπόν με τη συνθήκη χάνω το ακίνητό μου σαν περιουσία γιατί δεν ήρθα να αποποιηθώ της ελληνικής ιθαγένειας, κάτι όμως που έρχεται σε αντίθεση με τον ειδικό νόμο που εκδόθηκε μετά τον πόλεμο».

Συνεχίζοντας την επεξήγηση του ο δικηγόρος του  Ο.Π.Α.Ι.Ε  αναφέρει πως «η δεύτερη παράμετρος είναι πως το Ελληνικό Δημόσιο γνώριζε ότι το τελευταίο βαγόνι που έφυγε για Άουσβιτς είχε κόσμο από τη Ρόδο και την Κω. Ήταν οι τελευταίοι Εβραίοι που θανατώθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. 

Από τη στιγμή που γνωρίζεις ότι έχει πεθάνει ο δικαιούχος πώς έχεις την απαίτηση, ακόμα και αν δεν είχε βγει ο νόμος περί κτήσεως Ιθαγένειας, να έρθει και να αποποιηθεί την Ιταλική Ιθαγένεια»;

Σύμφωνα με τον κ. Καραμιχάλη, όλα μαζί τα ακίνητα που έχουν εντοπίσει ανέρχονται σε 380 και καθημερινά προστίθενται και άλλα. 

Τα ακίνητα αυτά είναι «καθαρά»,  ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο και έχουν υφαρπαγή από Εβραίους της Ρόδου.  

«Όταν μιλάμε για Ρόδιους Εβραίους – διευκρινίζει ο δικηγόρος του Ο.Π.Α.Ι.Ε- αναφερόμαστε σε ανθρώπους που είναι Εβραίοι στο θρήσκευμα αλλά είναι Ρόδιοι μία χιλιετηρίδα. 

Άρα μιλάμε για Ρόδιους πολίτες. γνωστούς ανάμεσά μας οικογενειάρχες, αυτοί λοιπόν οι παππούδες ή οι πατεράδες τους μεταφέρθηκαν στο Άουσβιτς. Το Ελληνικό Δημόσιο θέλησε λοιπόν να ρυθμίσει τι θα γίνει με τις περιουσίες τους.

Και λέει ότι επειδή πρόκειται για Έλληνες, οι περιουσίες των Εβραίων που έχουν εκτοπιστεί και θανατωθεί, περιέρχονται σε έναν Οργανισμό, ένα Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου που συστήνεται το 1946 και επικυρώνεται με σχετικό νόμο το 1949, ο οποίος ονομάζεται Οργανισμός Περιθάλψεως και Αποκαταστάσεως Ισραηλιτών Ελλάδος (ΟΠΑΙΕ) στον οποίο περιέρχονται τα ακίνητα σαν να είναι κληρονόμος. Αν σε αυτόν τον οργανισμό έρθουν οι κληρονόμοι και διεκδικήσουν τα ακίνητά τους, ο Οργανισμός οφείλει να τα αποδώσει.

Με την παρέλευση ενός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος ο Οργανισμός καθίσταται ιδιοκτήτης των ακινήτων. 

Τα ακίνητα λοιπόν από τη πρώτη στιγμή που εκτοπίστηκε ο Ισραηλίτης και μπήκε στο βαγόνι, ανήκουν στον ΟΠΑΙΕ με νόμο του Ελληνικού Δημοσίου. 

Έρχεται λοιπόν το Ελληνικό Δημόσιο μετά το 1972 και λέει «εδώ βρήκα μερικά ισραηλιτικά ακίνητα, βρήκα εγκαταλελειμμένα και τους γράφω μία κατάληψη». 

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι ορισμένα από τα ακίνητα αυτά δεν ήταν εγκαταλελειμμένα, έχουμε συγκεκριμένη περίπτωση όπου το ακίνητο κατοικούνταν, διέμεναν μέσα οι ιδιοκτήτες οι οποίοι δεν αντιλήφθηκαν έγκαιρα τι είχε συμβεί με το ακίνητο τους και το «έχασαν».

Τα ακίνητα

Σύμφωνα με το δικηγόρο του Ο.Π.Α.Ι.Ε. κ. Γιάννη Καραμιχάλη, η μεγάλη πλειονότητα των ακινήτων (περίπου 280 ακίνητα) είναι οικοδομές και όχι γαίες και βρίσκονται μέσα στην Παλιά Πόλη. Πρόκειται για ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα. 

Κάποια ακίνητα βρίσκονται απέναντι από τη Νέα Αγορά, ορισμένα άλλα στην οδό Σοφούλη, αλλά κατά κύριο λόγο τα περισσότερα είναι  στην Παλιά Πόλη και στο Νιοχώρι, νεοκλασικά είτε διατηρητέα είτε φτιαγμένα από πορόλιθο με τον ιπποτικό ρυθμό κ.λπ.  Κτήρια που είναι όλα προστατευμένας από την Ουνέσκο ιδιοκτησίας.

«Μερικά τα χρησιμοποιεί ως δημόσιο (το κτήριο του ΕΟΤ δεν είναι διεκδικήσιμο) κάποια ακίνητα τα έχει μετατρέψει δημόσιες υπηρεσίες, κάποια είναι αρχαιολογικοί χώροι όπως τα αρχαία της Παλιάς Συναγωγής κ.α. τα οποία δεν έχει πρόθεση να τα διεκδικήσει ο Ο.Π.Α.Ι.Ε. Θέλουμε δικαιοσύνη και όχι εκδίκηση» είπε ο κ. Καραμιχάλης.

Για αυτό και έχουν ξεκινήσει μία διαδικασία διεκδίκησης σε πρώτη φάση αυτών των ακινήτων που είναι «καθαρά», που  δεν έχουν δηλαδή μεταβιβαστεί, και ευελπιστούν να υπάρξει πεδίο συνεννόησης με το Ελληνικό Δημόσιο.

«Το Δημόσιο θα έπρεπε να λειτουργεί λίγο σαν παράδειγμα για όλους εμάς. Στην προκειμένη περίπτωση έπραξε κάτι το οποίο είναι παράδειγμα προς αποφυγήν. 

Δηλαδή καταπάτησε μία ξένη περιουσία, καταπάτησε εν γνώσει ότι καταπατά παράνομα ξένη περιουσία και αντί μίας συγγνώμης και για να μην πω αντί μία κολοσσιαίας αποζημίωσης για τα χρόνια που εισέπραττε –εκμεταλλευόταν αυτά τα ακίνητα και δεν εισέπραττε, θέλησε να έρθει να αντιδικήσει σφόδρα και σθεναρά ελπίζοντας ότι θα νομιμοποίησει την παρανομία. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω ποιος δίνει εντολές για αυτές τις πρακτικές και δεν καταλαβαίνω ποια η λογική και ποια η ηθική του κράτους στο να καταπατά περιουσίες και να επιμένει να τις εμφυακώνει στην κρατική περιουσία.

Και ειδικά τώρα που τα ακίνητα έχουν εκχωρηθεί με τον 4389/16 στο Υπερταμείο κατά κυριότητα για 100 χρόνια ένας λόγος παραπάνω το κράτος να μην έχει αυτή τη σκληρότητα στο να προσπαθεί με νύχια και δόντια να κρατήσει καταπατημένα από αυτό ακίνητα. Θα έπρεπε να επιδείξει ευαισθησία» κατέληξε ο κ. Καραμιχάλης.

Καταγραφή από  το Ελληνικό Δημόσιο

Πάντως το ζήτημα των επίδικων ακινήτων των Ελλήνων Ισραηλιτών φέρεται να επιχειρεί να ρυθμίσει η Κυβέρνηση. 

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά τις προηγούμενες ημέρες, ειδική επιτροπή που θα καταγράψει τα επίδικα ακίνητα ανά την επικράτεια που είτε είχαν εγκαταλειφθεί από Έλληνες Ισραηλίτες, είτε ανήκαν σε Έλληνες Ισραηλίτες και απωλέσθηκαν κατά τη  διάρκεια του πολέμου, ως συνέπεια των φυλετικών διωγμών, χωρίς να αφήσουν κληρονόμους και τα οποία περιήλθαν στο Ελληνικό Δημόσιο, συγκρότησε ο υπουργός Οικονομικών, Χρήστος Σταϊκούρας.

Η επιτροπή, επικεφαλής της οποίας τέθηκε η Γενική Γραμματέας Φορολογικής Πολιτικής και Δημόσιας Περιουσίας του υπουργείου Οικονομικών, Αθηνά Καλύβα και στην οποία μετέχουν ο Πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος Δαυίδ Σαλτιέλ και ο Δαυίδ Ταραμπουλούς, Πρόεδρος του Οργανισμού Περιθάλψεως και Αποκαταστάσεως Ισραηλιτών Ελλάδος (ΟΠΑΙΕ), θα έχει διπλή αποστολή.

Αφενός θα αναλάβει την καταγραφή των επίδικων ακινήτων που διεκδικούνται από τον Οργανισμό Περιθάλψεως και Αποκατάστασης Ισραηλιτών Ελλάδος, αφετέρου θα εισηγηθεί την εξωδικαστική επίλυση των σχετικών διαφορών.

Για να γίνει αυτό θα υπάρξει αρχικά αναλυτική καταγραφή των επίδικων ακινήτων και μελέτη και εξέταση των επικαλούμενων από το Ελληνικό Δημόσιο και τον ΟΠΑΙΕ τίτλων ιδιοκτησίας τους ανά την επικράτεια. 

Θα ακολουθήσει η σύνταξη έκθεσης, στην οποία θα διατυπώνονται σαφώς τόσο τα συμπεράσματα σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ακινήτων, την πραγματική κατάσταση και την αξία τους, όσο και οι σχετικές προτάσεις για την εξωδικαστική επίλυση της υφιστάμενης διαφοράς. Η εν λόγω έκθεση θα υποβληθεί στον υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα.

Αρχική Πηγή: Η ΡΟΔΙΑΚΗ

ΠΗΓΗ: ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ

Η Τουρκία σχεδιάζει να στείλει ερευνητικό σκάφος στην Κρήτη

Newsroom , CNN Greece

 18:00 Κυριακή, 08 Δεκεμβρίου 2019

    

Φωτογραφία αρχείου - Πηγή: AP Photo/Lefteris Pitarakis

Παράλληλα με τις παράνομες ενέργειες στην κυπριακή ΑΟΖ, η Άγκυρα σχεδιάζει να στείλει στην Κρήτη ερευνητικό σκάφος και αργότερα, μετά το τέλος των σεισμικών ερευνών, γεωτρύπανου.

Όπως αναφέρει το philenews.com, επικαλούμενο ασφαλείς πληροφορίες, η βιασύνη που υπήρξε από τουρκικής πλευράς να υπογραφεί η συμφωνία με τη Λιβύη, η επικύρωσή της από τη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση, αλλά και η κατάθεσή της στον ΟΗΕ, επιβεβαιώνουν πως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θέλει να κινηθεί γρήγορα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Άγκυρα επενδύει στην ανακάλυψη φυσικού αερίου και στην περίπτωση που επιτευχθεί αυτός ο στόχος, τότε αναμένεται να αλλάξει τη στάση της σε μία σειρά πολιτικών ζητημάτων. Όπως εξήγησε διπλωματική πηγή, σε μια τέτοια περίπτωση ούτε προσχηματικά δεν θα συζητά το Κυπριακό. Θα αξιοποιήσει το αέριο χωρίς κανείς να την εμποδίσει. Όταν, μάλιστα, δεν θα επηρεάζει θαλασσοτεμάχια που έχουν αδειοδοτηθεί.

«Αλλά και να μην εντοπίσει φυσικό αέριο, ο στόχος παραμένει όπως έχει διαμορφωθεί εξαρχής: Θα πιέσει για να αρχίσει ένας διάλογος-πακέτο για όλες τις "εκκρεμότητες", περιλαμβανομένου και του φυσικού αερίου», εκτιμά το δημοσίευμα. 

Η Αθήνα, σε ό,τι αφορά την περιοχή της Κρήτης, έχει μεν ανησυχήσει για τις τουρκικές ενέργειες, θεωρεί ωστόσο ότι μπορεί να αποβεί κρίσιμο και να παρουσιασθεί ως σωσίβιο το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει αδειοδοτήσει την αμερικανική ExxonMobil για τα θαλασσοτεμάχιά της. Κι αυτό ενισχύεται επίσης -σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους στην Αθήνα που επικαλείται ο «Φιλελεύθερος» Κύπρου- από το γεγονός ότι στην κυπριακή ΑΟΖ οι Τούρκοι παρενοχλούν τεμάχια όπου δραστηριοποιούνται άλλες εταιρείες, όχι όμως της αμερικανικής ExxonMobil.

«Αντισυνταγματική η συμφωνία» δηλώνει η προσωρινή κυβέρνηση της Λιβύης

Η προσωρινή κυβέρνηση της Λιβύης θεωρεί αντισυνταγματική τη συμφωνία με την Τουρκία που υπέγραψε η δυτική Κυβέρνηση Εθνικής Συμφιλίωσης (GNA) η οποία έχει την υποστήριξη του ΟΗΕ. Ο Εθνικός Στρατός της Λιβύης (LNA), που ελέγχεται από το στρατηγό Χαλίφα Χαφτάρ, κάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να παρέμβει άμεσα, με σκοπό να ανακόψει τις φιλοδοξίες της Τουρκίας στην Λιβύη.

Κατά τον Εθνικό Στρατό της Λιβύης, η Τουρκία επιχειρεί να μονοπωλήσει τα δικαιώματα εξόρυξης στην Ανατολική Μεσόγειο. Παρ' όλα η Τουρκία, αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας με τη Λιβύη απέστειλε στο καθεστώς της Τρίπολης πυραύλους και drones για στρατιωτική χρήση.

«Σημειώνεται συναφώς ότι ο Ερντογάν είχε προειδοποιήσει το καθεστώς της Τρίπολης πως σε περίπτωση που δεν θα υπέγραφε το κείμενο συνεργασίας, τότε θα διακοπτόταν κάθε βοήθεια από την Τουρκία, εννοώντας οικονομική και στρατιωτική», σημειώνει το δημοσίευμα.

Η απάντηση στην Τουρκία από Ελλάδα και Κύπρο

Η οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου αποτελεί κίνηση που θα συνάδει πλήρως με το διεθνές δίκαιο, βήμα μη αναστρέψιμο που ως ενδεχόμενο δυσαρεστεί την Τουρκία, καθώς θα συνιστά ένα τετελεσμένο από ελλαδικής και κυπριακής πλευράς.

Ξένος διπλωμάτης, ο οποίος παρακολουθεί από κοντά την τουρκική πολιτική, εξέφρασε την πεποίθηση πως Αθήνα και Λευκωσία έχουν ένα όπλο στα χέρια τους, το οποίο θα ενοχλήσει την Άγκυρα, θα της ανατρέψει σχεδιασμούς και εξέφρασε απορία γιατί δεν προχωρεί τούτο.

«Επί της ουσίας, η Λευκωσία είναι έτοιμη εδώ και χρόνια και είναι η Αθήνα που δεν θέλει καν να συζητείται γιατί φοβάται την τουρκική αντίδραση», εκτιμά ο Φιλελεύθερος Κύπρου.

Σημειώνεται συναφώς πως η κυπριακή πλευρά έχει προετοιμαστεί με συντεταγμένες και χάρτες και αναμένει το πράσινο φως από την άλλη πλευρά. Παλαιότερα, κυπριακή αποστολή σε τεχνοκρατικό επίπεδο είχε μεταβεί στην Αθήνα για να εξηγήσει τη θέση της Λευκωσίας επί του θέματος, ωστόσο διαπιστώθηκε απροθυμία από ελλαδικής πλευράς για συζήτηση σε βάθος. 

«Σήμερα δεδομένα έχουν διαφοροποιηθεί και ο καθορισμός ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου αποτελεί μια σημαντική επιλογή για τις δύο χώρες», τονίζει το δημοσίευμα.

ΠΗΓΗ: CNN Greece

Θα αποδειχθούμε ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος Έλληνας “Ζήκος” της ΝΑ Ευρώπης;

 

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ : Όταν σε μια χώρα έχουν ξεπουληθεί τα πάντα είναι λάθος στρατηγική του Ερντογάν να συνομιλεί με τις πολιτικές μαριονέτες τύπου Μητσοτάκη και Τσίπρα....

Η συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων στο Αιγαίο θεωρείται ως αναγκαίο κακό που κάποιοι θα το επιβάλλουν με τις ευλογίες των Αμερικανών και την μερίδα του λέοντος υπέρ των πετρελαϊκών εταιρειών.. 

Αυτό όμως για να συμβεί και να το καταπιεί αμάσητο ο Ελληνικός λαός θα πρέπει να γίνουν στρατιωτικά συμβάντα.. Τώρα εάν κάποιοι αποβιώσουν θα θεωρηθούν ως παράπλευρες απώλειες των αναλώσιμων δυνάμεων με τα γνωστά στεφάνια και τις τιμές ηρώων..

Οι ραγδαίες εξελίξεις μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στο Λονδίνο, αποτελούν άλλη μία οδυνηρή απόδειξη ότι η χώρα βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο γεωπολιτικού «ευτελισμού» και πλέον αποτελεί την παγκόσμια πρωτοπορία, αφού κατάφερε να καταστεί μηδενικού «γεωπολιτικού» βάρους.

Γράφει ο ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

Οι αντιδράσεις τόσο της κυβέρνησης όσο και του συνόλου της αντιπολίτευσης δείχνουν μία χώρα η οποία βαυκαλίζεται από την αυταπάτη ότι η μονότονη επίκληση του Διεθνούς Δικαίου και της αλληλεγγύης των, εκτός και εντός εισαγωγικών, συμμάχων μπορούν να αποτελέσουν εμπόδιο στη φρενήρη πορεία της Τουρκίας προς γεωπολιτική κυριαρχία στην περιοχή.


Παράλληλα, συνεχίζονται και οι διακηρύξεις ότι ετοιμαζόμαστε για όλα τα ενδεχόμενα (ουδείς βεβαίως από τους ομιλούντες αναφέρει με σαφήνεια ποια είναι αυτά) και υπονοείται ότι αν απαιτηθεί,… η Τουρκία θα γευτεί την οργή μας.

Μία χώρα σκέτος… κινηματογραφικός “μπακαλόγατος” ο συμπαθέστατος “Ζήκος” δηλαδή. Από τη γνωστή ελληνική ταινία όπου ο Κώστας Χατζηχρήστος “πουλούσε τσαμπουκά” στον Νίκο Ρίζο, ζητώντας να τον κρατήσει η χοντρή κυρία-προξενήτρα… μη γίνει καμιά στραβή και έρθει σε επαφή με τον αντίπαλο.

VIDEO 1

(Αν δεν μπορείτε να ανοίξετε το βίντεο, στον  πατήστε παρακάτω σύνδεσμο)

VIDEO 1: https://youtu.be/T1a0HKsy2j8

 Αφού λοιπόν δεν θέλουμε η Τουρκία να γευτεί την οργή μας γιατί θα… «πνιγεί στο αίμα της» (ούτε σενάριο ταινίας splatter β’ και βάλε κατηγορίας), μήπως να ακολουθούσαμε στρατηγική έμμεσης προσέγγισης και να στραφούμε στον αδύναμο κρίκο της τελευταίου τουρκικού εγχειρήματος;

Ακολουθώντας σε τελική ανάλυση την τουρκική στρατηγική, η οποία θεωρεί την Ελλάδα τον “πιο αδύναμο κρίκο” και μετά το φιάσκο στη Συρία στρέφεται δυτικά για να καταγάγει μια περιφανή νίκη, μπας και διασωθεί το νεοθωμανικό της όραμα και η ονείρωξη του ηγέτη της να μείνει στην Ιστορία κάτι σαν συνεχιστής του Σουλεϊμάν του “Μεγαλοπρεπή”. 

Ποιος Κεμάλ… να απαριθμήσουμε εδώ πόσες “αμαρτίες” έκανε “ξεδιάντροπα” για τα ισλαμιστικά δεδομένα του Ταΐπ;


Στις 8 Ιουνίου 1995, η Τουρκική Εθνοσυνέλευση, εξουσιοδότησε την τότε τουρκική Κυβέρνηση, να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα, συμπεριλαμβανομένης και της στρατιωτικής δράσης, στην περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια.

Αν θέλαμε λοιπόν να ακολουθήσουμε τα βήματα των Τούρκων, η Βουλή των Ελλήνων θα μπορούσε να υιοθετήσει μία παραπλήσια απόφαση σοβαρής τιμωρίας κατά της “επίσημης Λιβύης” (σ.σ. διότι ο Σάραζ φαίνεται να εκπροσωπεί τον εαυτό του, την Τουρκία και τη “Μουσουλμανική Αδελφότητα”), στην περίπτωση που δεν ακυρώσει εντός συγκεκριμένης προθεσμίας τη συμφωνία της με την Τουρκία.

Αφού ισχυριζόμαστε ότι η σύμπραξη Λιβύης και Τουρκίας παραβιάζει κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο και άμεσα προσβάλλει τα ζωτικά μας συμφέροντα, τι άλλο μπορεί να αποτελέσει “αιτία πολέμου”; Η παρέλαση… δυνάμεων εισβολής στην πλατεία Συντάγματος;

Ή μήπως να επισημοποιούσαμε επιδεικτικά τη δέσμευση να προχωρήσει η Ελλάδα στην υποστήριξη των δυνάμεων του στρατάρχη Χάφταρ που  επιδιώκει να ανατρέψει την “κυβέρνηση” του Σάραζ, αναλαμβάνοντας την τύχη της Λιβύης;

Βεβαίως η χώρα μας (δηλαδή εμείς) αν ήταν στοιχειωδώς σοβαρή θα έπρεπε να έχει ήδη αρχίσει επιχειρήσεις Ειδικού Πολέμου ώστε να αποσταλεί το σαφές μήνυμα ότι ο γεωπολιτικός «καρπαζο-εισπράκτορας» της περιοχής αποφάσισε να βάλει ένα τέλος στον γεωπολιτικό ευτελισμό του.

Όμως, επενδύει σταθερά στην πολιτική “του καλού και νομοταγούς παιδιού”, η πρακτική αξιολόγηση της οποία ουδέποτε έχει γίνει. Στον ιδεαλιστικό μας παροξυσμό, προφανώς δεν μπορεί καν να τεθεί υπό συζήτηση, διότι θα προσέκρουε στις “αρχές” της χώρας. Και αυτό δεν εξαιρεί όσους με λόγια και με έργα δεν συμμερίζονται αυτές τις αρχές.


Γιατί άραγε γίνεται μάχη τόσα χρόνια για τη Διοίκηση Ειδικού Πολέμου στο ΓΕΕΘΑ, αν όχι για τέτοιες περιπτώσεις; 

Εκτός αν πάλι, στην πράξη δεν είμαστε… έτοιμοι και η Διοίκηση Ειδικού Πολέμου στο ΓΕΕΘΑ δεν αποτελούσε παρά ακόμη μία μωροφιλόδοξη προσπάθεια για να δημιουργηθεί ένα ακόμα “μαγαζί”, με εντυπωσιακή πρόσοψη αλλά κενό περιεχομένου.


Το ελληνικό πολιτικό σύστημα αλλά και η κοινωνία θα πρέπει να αντιληφθούν, ότι όσο (παρ)ακολουθούμε αδρανείς και θεωρητικολογώντας τα τεκταινόμενα, η γεωπολιτική θέση μας θα γίνεται περισσότερο δυσχερής, θα επιδεινώνεται, μέχρι να καταστεί μη αναστρέψιμη. 

Διαφορετικά, απλά θα βρεθούμε ολοκληρωτικά ηττημένοι και φυσικά θα συνεχίζουμε να συζητάμε και να μην αντιλαμβανόμαστε… πως μας βρήκε το κακό.

Άραγε πώς θα αντιδράσουμε στην περίπτωση που αμέσως μετά την κύρωση της συμφωνίας με τη Λιβύη, η Τουρκία στείλει ερευνητικά σκάφη και πλωτά γεωτρύπανα νότια της Κρήτης; 

Προσκεκλημένη ή μη της Λιβύης; 

Δυστυχώς, όλες οι μέχρι σήμερα ενδείξεις συντείνουν στο… όπως ακριβώς ο κινηματογραφικός Ζήκος. 

“Θα ξανάρθω Ζήκο”… ποιον θυμίζει στην περίπτωσή μας ο Κιτσάρας ο Μπούρμπουρης στην ταινία, κατά κόσμον Νίκος Ρίζος!

VIDEO 2

(Αν δεν μπορείτε να ανοίξετε το βίντεο, στον  πατήστε παρακάτω σύνδεσμο)

VIDEO 2: https://youtu.be/wcfRO76_-eo

Αρχική Πηγή

ΑΠΟ: ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΑΠΑΙΧΤΟΙ, οι ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΝΙΑΤΕΣ! Τι σκαρφίστηκαν για τους "αλληλλέγγυους", τις ΜΚΟ και τους... ξενοδόχους! Και τινάζουν την μπάνκα στον αέρα!

Έναν έξυπνο, συμβολικό τρόπο βρήκαν στον Δήμο Δυτικής Μάνης για να δηλώσουν την αντίθεσή τους στην έλευση λαθρομεταναστών στην περιοχή τους.

Τώρα ξεκαθάρισε το πράγμα, με την ... υπεύθυνη δήλωση.

Το παράδειγμά τους, πρέπει να το ακολουθήσουν ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!

Καλλιόπη Σουφλή

ΟΜΑΔΑ ΖΗΤΑ βετεράνοι ➤  Όποιος δηλώνει υποστηρικτής της «φιλοξενίας» των λαθρομεταναστών του ζητούν να αναλάβει τις ευθύνες για τις πράξεις του
 

Έναν έξυπνο, συμβολικό τρόπο βρήκαν στον Δήμο Δυτικής Μάνης για να δηλώσουν την αντίθεσή τους στην έλευση λαθρομεταναστών στην περιοχή τους.

Συνέταξαν μια υπεύθυνη δήλωση του νόμου 1599/86 και όποιος δηλώνει υποστηρικτής της «φιλοξενίας» των λαθρομεταναστών του ζητούν να την υπογράψει.

Διαβάστε παρακάτω το κείμενο της δήλωσης.

Η δήλωση γράφει:

«Δηλώνω υπεύθυνα ότι θα φροντίζω και θα προσέχω τους άπορους αυτούς ανθρώπους και να είμαι υπεύθυνος/η για τη διατροφή και τη φροντίδα που χρειάζονται. 

Επίσης, θα είμαι υπεύθυνος/η για την ένταξή τους στην κοινωνία μας, την σωστή ενσωμάτωσή τους, τον σεβασμό στους συμπολίτες μας, και στα ήθη μας αναλαμβάνοντας όλες τις συνέπειες και τις ευθύνες για τις πράξεις τους.»

Αρχική Πηγή: spartorama.gr

Δεύτερη Πηγή: Βετεράνοι ΖΗΤΑ

ΑΠΟ: ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ