Η ψηφιακή ταυτότητα ως όπλο πολέμου: Πώς τα διαβατήρια smartphone θα καταστήσουν αδύνατες τις διαφυγές, την λιποταξία και την αντίσταση

Το σιωπηλό πραξικόπημα: Πώς οι ψηφιακές ταυτότητες, το CBDC και η λογοκρισία της ΕΕ υποστηρίζουν τον πολεμικό τρόπο λειτουργίας της Ευρώπης

 

Η Ευρώπη, και ιδιαίτερα η ΕΕ, βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Όχι μόνο γεωπολιτικά - οικονομικά, διοικητικά και τεχνολογικά - η ήπειρος βρίσκεται στο κατώφλι μιας βαθιάς κοινωνικής αλλαγής. Ενώ οι πόλεμοι μαίνονται και οι εντάσεις με την Κίνα και τη Ρωσία κλιμακώνονται, παράλληλα δημιουργείται ένα ψηφιακό οπλοστάσιο διακυβέρνησης: ηλεκτρονικές ταυτότητες, ψηφιακά νομίσματα κεντρικών τραπεζών (CBDC), υποδομές επιτήρησης, σε συνδυασμό με νέα λογοκρισία και θεσμούς «ανθεκτικότητας» της ΕΕ. Αυτό δεν είναι πλέον ένα θεωρητικό πείραμα σκέψης - είναι μια πιθανή πραγματικότητα με σοβαρές συνέπειες.

Από την covid σε μόνιμες υποδομές

Όποιος θυμάται τα lockdown, την ψηφιακή παρακολούθηση και τις υποχρεωτικές εφαρμογές της πανδημίας γνωρίζει ότι μεγάλα τμήματα του πληθυσμού αποδέχτηκαν περιορισμούς στην καθημερινή ζωή με το επιχείρημα ότι ήταν « μόνο προσωρινοί, μόνο για προστασία ». Η ίδια τεχνική υποδομή - ψηφιακές ταυτότητες, πρόσβαση σε δεδομένα υγείας και η σύνδεση της κινητικότητας με άδειες - θεσμοθετείται τώρα. Η ΕΕ σχεδιάζει συστήματα ηλεκτρονικής ταυτοποίησης και συζητά ψηφιακά οικονομικά μέσα που θα μπορούσαν να γίνουν πραγματικότητα έως το 2029/2030. Σε συνδυασμό με ένα ψηφιακό ευρώ, αυτό θα δημιουργούσε ένα σύστημα που θα ταυτοποιεί άτομα, θα ελέγχει τις συναλλαγές και θα χορηγεί ή θα ανακαλεί την πρόσβαση στο διαδίκτυο και εκτός σύνδεσης.

 

Πώς τα ψηφιακά εργαλεία θα μπορούσαν να γίνουν μια καταναγκαστική μηχανή

Φανταστείτε: ένα κράτος που χρειάζεται νέους άνδρες και γυναίκες για έναν πόλεμο. Σήμερα, πολλοί εγκαταλείπουν την Ουκρανία, αποφεύγουν τη στρατιωτική θητεία, λιποτακτούν στο όνομα της ηθικής αυτοδιάθεσης. Αύριο, η τεχνολογία θα μπορούσε να φαίνεται πολύ διαφορετική:

Η ηλεκτρονική ταυτότητα προσδιορίζει με αξιοπιστία ποιος είναι εγγεγραμμένος πού.

Το ψηφιακό ευρώ καθιστά δυνατή τη χορήγηση ή το πάγωμα εισοδήματος ή επιδοτήσεων με στοχευμένο τρόπο.

Τα δικαιώματα και οι παροχές (μετακινήσεις, επιδοτήσεις στέγασης, πρόσβαση σε εργασία) μπορούν να συνδεθούν αλγοριθμικά με υποχρεώσεις παροχής υπηρεσιών.

Τα δεδομένα επικοινωνίας και κίνησης καθιστούν δυνατή την ανίχνευση απουσίας ή προσπαθειών διαφυγής σε πραγματικό χρόνο.

Δεν πρόκειται για κάποια μακρινή θεωρία επιστημονικής φαντασίας – αυτός είναι ο λογικός συνδυασμός πολιτικής και τεχνολογίας από τη στιγμή που η ταυτότητα, τα χρήματα και η πρόσβαση είναι ψηφιακά και κεντρικά ελεγχόμενα.

 

«Υγειονομική κυριαρχία» και το προηγούμενο της σύνδεσης εμβολίων/ταυτοποίησης

Η πανδημία έδειξε πόσο γρήγορα μπορεί να συνδεθεί η πολιτική υγείας με μηχανισμούς ψηφιακής πρόσβασης: απόδειξη εμβολιασμού ως προϋπόθεση για την είσοδο, εφαρμογές ως πύλες εισόδου σε εστιατόρια, θέσεις εργασίας ή ταξίδια. Εάν οι κυβερνήσεις υποστηρίξουν στο μέλλον ότι η « εθνική ασφάλεια » ή η « ανθεκτικότητα » δικαιολογεί τέτοιους δεσμούς, προκύπτει ένα δίλημμα: αυτό που ονομάζεται υγεία σήμερα θα μπορούσε να σημαίνει κινητοποίηση ή πολιτική αφοσίωση αύριο.

Η λογοκρισία ως δεύτερος πυλώνας: Το επερχόμενο «οικοσύστημα αλήθειας»

Ταυτόχρονα, αναπτύσσεται σε επίπεδο ΕΕ μια εργαλειοθήκη κατά της « παραπληροφόρησης ». Επισήμως, αποσκοπεί στην προστασία της δημοκρατίας. Στην πράξη, δημιουργεί μηχανισμούς που μπορούν να φιλτράρουν αφηγήσεις, να απονομιμοποιούν περιεχόμενο ή να μπλοκάρουν κανάλια διάδοσης. Σε συνδυασμό με τις ψηφιακές ταυτότητες, αυτό σημαίνει ότι όποιος προωθεί «ψευδείς» αφηγήσεις μπορεί να έχει περιορισμένη ορατότητα – όχι μόνο στο διαδίκτυο, αλλά και μέσω του αποκλεισμού της πρόσβασης σε πληρωμές, των ταξιδιωτικών αδειών ή των κυβερνητικών παροχών.

Οικονομικοί και γεωπολιτικοί παράγοντες

Γιατί αυτή η τροποποίηση; Δεν καθοδηγείται αποκλειστικά από τεχνοκρατικές φιλοδοξίες. Ο οικονομικός πόλεμος, η αναδιάρθρωση της εφοδιαστικής αλυσίδας και ο στρατηγικός ανταγωνισμός με την Κίνα τροφοδοτούν την αναβάθμιση της βιομηχανίας, των κυβερνοδυναμικών δυνατοτήτων και του κρατικού ελέγχου. Τα κράτη αναζητούν εργαλεία για να παραμείνουν ικανά να ενεργούν - ή να φαίνονται ικανά - σε ένα ταραγμένο σύστημα. Αυτό τα καθιστά ευάλωτα στον πειρασμό να εγκαταστήσουν μόνιμα μηχανισμούς ελέγχου.

Η ανθρωπιστική προοπτική – και ο κίνδυνος της απανθρωποποίησης

Τα γεγονότα είναι ήδη ορατά: ρεκόρ λιποταξίας στην Ουκρανία, εκατομμύρια άνθρωποι που φεύγουν, τάσεις αποστράτευσης σε κράτη που έχουν πληγεί από τον πόλεμο. Ιστορικά, τα κράτη συχνά αντιδρούσαν σε τέτοιες προκλήσεις δυσκολεύοντας τη διαφυγή των προσφύγων και των λιποτάκτων - αλλά σήμερα, η τεχνολογία παρέχει εργαλεία που προηγουμένως ήταν αδιανόητα. Ένα σύστημα που περιορίζει την ελευθερία κινήσεων των ανθρώπων, την πρόσβασή τους σε χρήματα και την πρόσβασή τους σε πληροφορίες μετατρέπει τους πολίτες σε διαχειρίσιμους πόρους.

Τι πρέπει να γίνει; Απαιτήσεις που πρέπει να διατυπωθούν τώρα

• Μια ψηφιακή ταυτότητα δεν είναι εργαλείο για τους πολίτες, αλλά ένα μέσο ελέγχου των ισχυρών. Υπόσχεται ευκολία, αλλά παρέχει πρόσβαση: στην ελευθερία κινήσεων, χρημάτων και πληροφοριών. Το χρειαζόμαστε αυτό; Όχι – είναι το σύστημα που μας θέλει, όχι το αντίστροφο.
• Ελαχιστοποίηση δεδομένων και αποκέντρωση: Τα δεδομένα ταυτότητας και πληρωμών δεν πρέπει να αποθηκεύονται σε κεντρικό αποθετήριο. Οι αποκεντρωμένες λύσεις ελαχιστοποίησης δεδομένων είναι απαραίτητες.
• Δικαίωμα σε εναλλακτικές λύσεις εκτός σύνδεσης: Η συμμετοχή στην κοινωνική ζωή δεν πρέπει ποτέ να συνδέεται με τη συναίνεση σε ψηφιακά συστήματα.
• Προστασία από κατάχρηση λογοκρισίας
• Ενίσχυση της κοινωνίας των πολιτών: Τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης, οι ΜΚΟ και οι φιλικοί προς τους πληροφοριοδότες μηχανισμοί πρέπει να επεκταθούν ώστε να καταγγέλλουν την κακοποίηση.

Συμπέρασμα: Η πρόληψη είναι καλύτερη από την έκπληξη

Η τεχνολογική ικανότητα ταυτοποίησης και ελέγχου των ανθρώπων και ρύθμισης της οικονομικής τους συμμετοχής αυξάνεται ραγδαία. Οι πολιτικές αποφάσεις σχετικά με τις ηλεκτρονικές ταυτότητες, τα CBDC και τη ρύθμιση των πληροφοριών αποτελούν πλέον κρίσιμες επιλογές με μακροπρόθεσμες συνέπειες. Εάν οι Ευρωπαίοι δεν απαιτήσουν σήμερα δυνατά και ξεκάθαρα τα όρια αυτών των συστημάτων, διατρέχουν τον κίνδυνο τα ίδια τα εργαλεία που φαινομενικά έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν ευκολία και ασφάλεια να γίνουν μια μέρα το θεμέλιο μιας μηχανής κινητοποίησης και ελέγχου - μιας μηχανής που υπονομεύει τις οδούς διαφυγής, την αντίσταση και την αυτονομία των πολιτών.

Αυτό δεν αποτελεί εκφοβισμό – αποτελεί έκκληση για πολιτική επαγρύπνηση: Πριν σχεδιάσουμε βασικές υποδομές, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι δεν είναι ικανές να υπονομεύσουν την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σε περιόδους κρίσης.

yogaesoteric

ΠΗΓΗ: https://yogaesoteric.net/en/digital-id-as-a-weapon-of-war-how-smartphone-passports-will-make-escape-desertion-and-resistance-impossible/

Συγκαλύφθηκε από τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες, η μελέτη που συνδέει τα παιδικά εμβόλια με πολλαπλές ασθένειες

 Σε πρόσφατη ακρόαση της Γερουσίας των ΗΠΑ , ο δικηγόρος Άαρον Σίρι αποκάλυψε τα αποτελέσματα μιας μεγάλης μελέτης που διαπίστωσε ότι τα εμβολιασμένα παιδιά είχαν πολύ περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν χρόνιες ασθένειες από εκείνα που δεν είχαν εμβολιαστεί.

 

 

Η μελέτη δεν αξιολογήθηκε από ομοτίμους ούτε δημοσιεύθηκε, επειδή οι συγγραφείς - ένθερμοι υποστηρικτές των εμβολίων - δήλωσαν στο Siri ότι ανησυχούσαν για την απώλεια των θέσεων εργασίας ή της φήμης τους, επειδή τα ευρήματά τους έρχονταν σε αντίθεση με την επίσημη αφήγηση για τη δημόσια υγεία και την πολιτική για τα εμβόλια.

 

Η κατάθεση  Siri, η οποία δόθηκε κατά τη διάρκεια της ακρόασης της Γερουσίας με θέμα « Πώς η διαφθορά της επιστήμης έχει επηρεάσει την αντίληψη του κοινού και τις πολιτικές σχετικά με τα εμβόλια », αναφέρθηκε στην προέλευση, τα ευρήματα και την απόκρυψη της μελέτης.

 

Στη μελέτη συμμετείχαν περισσότερα από 18.000 παιδιά εγγεγραμμένα στο ασφαλιστικό πρόγραμμα του συστήματος υγείας Henry Ford στο Μίσιγκαν.

 

« Τα αποτελέσματα είναι εκπληκτικά », είπε η Siri. « Για παράδειγμα, τα εμβολιασμένα παιδιά είχαν 4,29 φορές μεγαλύτερο ποσοστό άσθματος, 3,03 φορές μεγαλύτερο ποσοστό ατοπικής νόσου (μια ομάδα αλλεργικών παθήσεων), 5,96 φορές μεγαλύτερο ποσοστό αυτοάνοσων νοσημάτων και 5,53 φορές μεγαλύτερο ποσοστό νευροαναπτυξιακών διαταραχών ».

 

 

Αυτά τα ευρήματα ήταν στατιστικά σημαντικά ακόμη και όταν λήφθηκαν υπόψη το φύλο, η φυλή, το βάρος γέννησης, ο πρόωρος τοκετός και η αναπνευστική δυσχέρεια ή το τραύμα κατά τη γέννηση.

 

Ωστόσο, αντί να δημοσιεύσουν τα αποτελέσματα, οι συγγραφείς της μελέτης και οι προϊστάμενοί τους στο Henry Ford Health αρνήθηκαν να τα δημοσιοποιήσουν, παρόλο που ο επικεφαλής συγγραφέας είχε προηγουμένως διαβεβαιώσει τη Siri και τον Del Bigtree ότι θα τα δημοσίευε, ανεξάρτητα από τα ευρήματα.

 

Η ακρόαση της Γερουσίας ήταν η τρίτη μέχρι στιγμής φέτος σχετικά με τη βλάβη από εμβόλια που διεξήγαγε η Μόνιμη Υποεπιτροπή Ερευνών. Τα αποτελέσματα της μελέτης καταχωρήθηκαν στα πρακτικά του Κογκρέσου.

 

Ο γερουσιαστής Ρον Τζόνσον (Ρεπουμπλικάνος-Ουισκόνσιν), πρόεδρος της υποεπιτροπής, δήλωσε ότι ελπίζει ότι η ακρόαση θα ευαισθητοποιήσει περισσότερο το κοινό, έτσι ώστε « περισσότεροι Αμερικανοί να έχουν τα μάτια τους ανοιχτά στην πραγματικότητα και την αλήθεια ».

 

Σημείωσε την έντονη αντίσταση που αντιμετώπισε ο υπουργός Υγείας των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Τζούνιορ, σε προηγούμενη ακρόαση της Γερουσίας από γερουσιαστές που είχαν « εντελώς κλειστή συνείδηση ».

 

Ο Τζόνσον είπε ότι δεν υποτίθεται ότι γνωρίζει την πλήρη αλήθεια σχετικά με τον αντίκτυπο των εμβολίων στην υγεία. « Δεν ξέρω επειδή δεν μας έχει επιτραπεί καν να θέσουμε το ερώτημα, πόσο μάλλον να λάβουμε την απάντηση ».

 

Κατά τη διάρκεια της ακρόασης, ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Ρίτσαρντ Μπλούμενθαλ δήλωσε ότι « φοβόταν βαθιά » για το μέλλον της δημόσιας υγείας στις ΗΠΑ και ισχυρίστηκε ότι ο Κένεντι ήθελε προσωπικό που να ασπάζεται το « δόγμα » του.

 

Σύμφωνα με τη Siri, οι συγγραφείς της μελέτης εξέτασαν τα δεδομένα υγείας 18.468 παιδιών που γεννήθηκαν μεταξύ 2000 και 2016 και ήταν εγγεγραμμένα στο ασφαλιστικό πρόγραμμα του συστήματος υγείας Henry Ford.

 

Ο Siri δημοσίευσε αποσπάσματα από το χειρόγραφο της μελέτης, συμπεριλαμβανομένων των αποτελεσμάτων της, στο νέο του βιβλίο με τίτλο Vaccines, Amen: The Religion of Vaccines .

 

Η Σίρι είπε: « Ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε τα εμβόλια ως αυτό που είναι, καταναλωτικά προϊόντα, όχι αντικείμενα λατρείας. Μπορούμε να σώσουμε τα παιδιά από τη βλάβη που προκαλούνται από μολυσματικές ασθένειες και από εμβόλια. Μπορούμε να κάνουμε και τα δύο ».

 

Οι συγγραφείς της μελέτης χώρισαν τα παιδιά σε δύο ομάδες: εμβολιασμένα και μη εμβολιασμένα. Σχεδόν 2.000 ήταν στην ομάδα των μη εμβολιασμένων. Περίπου 16.500  έλαβαν ένα ή περισσότερα εμβόλια, με τον διάμεσο αριθμό να είναι 18.

 

Οι συγγραφείς βρήκαν συνδέσεις « μεταξύ του εμβολιασμού και της συχνότητας εμφάνισης άσθματος, ατοπικών και αυτοάνοσων νοσημάτων, καθώς και ψυχικών και νευροαναπτυξιακών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένης της αναπτυξιακής καθυστέρησης και της διαταραχής της ομιλίας », σύμφωνα με ένα αντίγραφο της μελέτης που απέκτησε η Siri.

 

Οι συγγραφείς υπολόγισαν τους λόγους ποσοστού εμφάνισης – τις πιθανότητες ένα εμβολιασμένο παιδί να αναπτύξει μια δεδομένη ιατρική πάθηση σε σύγκριση με ένα μη εμβολιασμένο παιδί. Συνολικά, τα εμβολιασμένα παιδιά είχαν 2,48 φορές περισσότερες πιθανότητες να διαγνωστούν με κάποια χρόνια πάθηση σε σχέση με τα μη εμβολιασμένα.

 

Τα εμβολιασμένα παιδιά είχαν περισσότερες από τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να διαγνωστούν με διαταραχή ομιλίας σε σχέση με τα μη εμβολιασμένα παιδιά και σχεδόν έξι φορές περισσότερες πιθανότητες να διαγνωστούν με αυτοάνοσο νόσημα.

 

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι συγγραφείς δεν μπόρεσαν να παράσχουν συγκριτικά δεδομένα επειδή κανένα παιδί στην ομάδα των μη εμβολιασμένων δεν είχε την ασθένεια-στόχο. Για παράδειγμα, κανένα από τα μη εμβολιασμένα δεν είχε διαβήτη, εγκεφαλική δυσλειτουργία, συμπεριφορική δυσλειτουργία ή τικ.

 

Οι συγγραφείς δήλωσαν ότι η μελέτη δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να αποδειχθεί ότι τα εμβόλια προκάλεσαν τις χρόνιες παθήσεις, αλλά κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα ευρήματα δικαιολογούσαν περαιτέρω έρευνα.

 

Σύμφωνα με τη Siri, η μελέτη διεξήχθη αφού το Δίκτυο Δράσης Ενημέρωσης για τη Συναίνεση (ICAN) στις αρχές του 2017 αναζήτησε έναν επιστήμονα με υψηλά προσόντα για να συγκρίνει τα αποτελέσματα υγείας μεταξύ εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων παιδιών.

 

Η Siri και ο Bigtree, ιδρυτής του ICAN, συνάντησαν τον Δρ. Marcus Zervos, συν-διευθυντή του Κέντρου Αναδυόμενων και Λοιμωδών Νοσημάτων στο Πανεπιστήμιο Wayne State και επικεφαλής του τμήματος Λοιμωδών Νοσημάτων στο Henry Ford Health.

 

« Ενώ ο Δρ. Ζερβός ήταν υπέρμαχος των εμβολίων », δήλωσε η Σίρι, η οποία εκπροσωπεί την ICAN, « έδειξε σημάδια ότι ενδεχομένως ήταν ανοιχτός στη διεξαγωγή κάποιας πραγματικής επιστημονικής έρευνας για την ασφάλεια ».

 

Αρχικά, οι Siri και Bigtree θεώρησαν ότι θα ήταν πλεονεκτικό για τη μελέτη να αναλύσει δεδομένα υγείας των παιδιών από τη βάση δεδομένων Vaccine Safety Datalink (VSD) των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων. Ωστόσο, η πρόσβαση σε δεδομένα VSD ήταν μια περίπλοκη υπόθεση.

 

Ο Ζερβός πρότεινε αντ' αυτού να κάνουν αυτός και οι συνάδελφοί του τη μελέτη χρησιμοποιώντας δεδομένα στα οποία είχαν πρόσβαση μέσω της τεράστιας βάσης δεδομένων του Henry Ford Health. Το Henry Ford Health διαχειρίζεται περισσότερες από 550 ιατρικές εγκαταστάσεις στο Μίσιγκαν, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του.

 

Η Σίρι είπε: « Μόλις ο Δρ. Ζερβός φάνηκε αποφασισμένος να διεξάγει τη μελέτη, υπέβαλα δύο αιτήματα. Το πρώτο ήταν να δημοσιεύσουν τη μελέτη ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Το δεύτερο ήταν ότι η μη εμβολιασμένη ομάδα θα ήταν πραγματικά μη εμβολιασμένη - δηλαδή χωρίς εμβόλια - έτσι ώστε η μελέτη να αξιολογήσει στην πραγματικότητα τα αποτελέσματα για την υγεία μεταξύ των εκτεθειμένων (ένα ή περισσότερα εμβόλια) και των μη εκτεθειμένων (χωρίς εμβόλια) παιδιών ».

 

Ο Ζερβός « μας κοίταξε κατάματα και μας διαβεβαίωσε ότι ήταν άνθρωπος με ακεραιότητα και ότι θα δημοσίευε τα αποτελέσματα, όποιο κι αν ήταν το εύρημα », είπε ο Σίρι, προσθέτοντας ότι ο Ζερβός συμφώνησε επίσης να χρησιμοποιήσει μια πραγματικά μη εμβολιασμένη ομάδα ελέγχου.

 

Στις αρχές του 2020, η Siri έλαβε ένα αντίγραφο της μελέτης, αλλά ανακάλυψε ότι δεν είχε υποβληθεί σε κάποιο περιοδικό για δημοσίευση.

 

Η Λόις Λαμεράτο, η οποία συνεργάστηκε με τον Ζερβός, είπε στη Σίρι ότι και η ίδια και ο Ζερβός θεωρούσαν ότι η μελέτη ήταν καλογραμμένη και άξια δημοσίευσης. Αλλά οι «ανώτεροι» της Henry Ford Health, στους οποίους ήταν υποχρεωμένη να στείλει ένα αντίγραφο πριν από την υποβολή, δεν ήθελαν να την υποβάλουν. Η Λαμεράτο είπε επίσης ότι ανησυχούσε ότι η μελέτη, εάν δημοσιευόταν, θα έκανε τους γιατρούς να νιώσουν άβολα.

 

Σύμφωνα με τη Siri, οι αξιωματούχοι του Henry Ford Health δεν παρείχαν καμία ουσιαστική εξήγηση για το γιατί δεν ήθελαν να δημοσιευτεί η μελέτη. Η Siri δήλωσε: « Ο πραγματικός λόγος που δεν υποβλήθηκε για δημοσίευση, αναμφίβολα, ήταν λόγω του ευρήματός της ότι τα εμβολιασμένα παιδιά υπέφεραν από πολλαπλάσια συχνότητα εμφάνισης διαφόρων σοβαρών παθήσεων».

 

Αν το εύρημα έδειχνε ότι τα εμβολιασμένα παιδιά ήταν πιο υγιή ή τουλάχιστον είχαν τα ίδια αποτελέσματα με τα μη εμβολιασμένα παιδιά, τότε αυτή η μελέτη αναμφίβολα θα είχε υποβληθεί για δημοσίευση και θα είχε δημοσιευτεί πριν από πολλά χρόνια. Αντίθετα, παρέμεινε κρυφή από τον κόσμο .

 

Ο Τόμπι Ρότζερς, μέλος του Ινστιτούτου Μπράουνστοουν, ο οποίος ερευνά τον αυτισμό από το 2015, όταν διαγνώστηκε ο γιος της τότε συντρόφου του, κατέθεσε επίσης στην ακρόαση.

 

Εκείνη την εποχή, παρακολουθούσε διδακτορικό στην πολιτική οικονομία στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ και « είχε εκπαιδευτεί να επικεντρώνεται σε έγγραφα πρωτογενών πηγών ». Είπε ότι παρατήρησε ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν αντιδρούσε επειγόντως στην απότομη αύξηση του αυτισμού, γι' αυτό και άλλαξε το θέμα της διδακτορικής του διατριβής σε « Η Πολιτική Οικονομία του Αυτισμού» και αφιέρωσε τέσσερα χρόνια αναλύοντας δημοσιευμένο υλικό σχετικά με την επικράτηση, την αιτιώδη συνάφεια και το κόστος του αυτισμού.

 

Η διατριβή του Ρότζερ, η οποία πέρασε από αξιολόγηση από ομοτίμους το 2019, συγκαταλέγεται στις δέκα πιο δημοφιλείς διδακτορικές ερευνητικές εργασίες στην ιστορία του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ.

 

Παρουσίασε στους γερουσιαστές μια συνολική εικόνα της δημοσιευμένης βιβλιογραφίας, εξηγώντας ότι 22 μελέτες υποστηρίζουν ότι τα εμβόλια δεν προκαλούν αυτισμό, αλλά καμία δεν έχει εντελώς μη εμβολιασμένες ομάδες ελέγχου. « Δυστυχώς λοιπόν », είπε ο Ρότζερς, « αν θέλετε να καταλάβετε τι προκαλεί την επιδημία αυτισμού , αυτές οι μελέτες δεν έχουν καμία χρησιμότητα ».

 

Εν τω μεταξύ, έξι δημοσιευμένες μελέτες που περιελάμβαναν μια μη εμβολιασμένη ομάδα ελέγχου διαπίστωσαν αυξημένο κίνδυνο αυτισμού στους εμβολιασμένους.

 

« Δυστυχώς, αυτές οι μελέτες έχουν συστηματικά κατασταλεί και αγνοηθεί από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και το ιατρικό κατεστημένο », είπε.

 

Ο Ρότζερς επικαλέστηκε πρόσθετες μελέτες που έδειξαν αύξηση του αυτισμού μετά τον εμβολιασμό. Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2018 έδειξε ότι έως και 88% των περιπτώσεων αυτισμού χαρακτηρίζονται από αυτιστική παλινδρόμηση, που σημαίνει ότι ένα παιδί που αναπτυσσόταν κανονικά αρχίζει ξαφνικά να χάνει δεξιότητες, όπως η ομιλία και η οπτική επαφή. Αυτό υποδηλώνει ότι μια οξεία έκθεση σε τοξικές ουσίες πυροδότησε την ανάπτυξη του αυτισμού, δήλωσε ο Ρότζερς.

 

Είπε: « Έχουμε τώρα μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων από χιλιάδες γονείς ότι η οξεία τοξική έκθεση που προηγήθηκε της αυτιστικής παλινδρόμησης ήταν ένα ραντεβού για εμβόλιο για να «το μωρό είναι καλά».

 

Σύμφωνα με τον Ρότζερς, οι καθαρά γενετικές αιτίες του αυτισμού δεν έχουν νόημα. «Τα γονίδια δεν δημιουργούν ξαφνικά επιδημίες - το ανθρώπινο γονιδίωμα απλώς δεν αλλάζει τόσο γρήγορα», είπε.

 

Οι περισσότερες μελέτες που εξετάζουν τόσο τα γονίδια όσο και τις περιβαλλοντικές τοξίνες, όπως τα φυτοφάρμακα και τα βαρέα μέταλλα, δεν ελέγχουν τα εμβόλια ως πιθανή συνμεταβλητή ή συγχυτικό παράγοντα.

 

Αυτό καθιστά αδύνατο να διαχωριστεί η πραγματική επίδραση της τοξίνης από την πιθανή επίδραση του εμβολίου.

Είπε: « Τα καλύτερα διαθέσιμα στοιχεία υποδηλώνουν ότι οτιδήποτε προκαλεί ένα συμβάν ανοσολογικής ενεργοποίησης - μια μολυσματική ασθένεια, μια βιομηχανική τοξική ουσία ή ένα εμβόλιο - μπορεί να προκαλέσει αυτισμό ».

 

Σύμφωνα με τον Ρότζερς, ο αυτισμός πιθανότατα προκαλείται από «εμβόλια και περίπου δώδεκα επιπλέον τοξικές ουσίες ».

 

Πρόσθεσε: « Αν σταματήσουμε εξαρχής να εκθέτουμε τα παιδιά σε αυτούς τους κινδύνους, αυτό θα σταματήσει τις επιδημίες χρόνιων ασθενειών στα παιδιά. Τώρα πρέπει να επιστρατεύσουμε την πολιτική βούληση για να δράσουμε ».

 

Από: yogaesoteric

ΠΗΓΗ: https://yogaesoteric.net/en/covered-up-by-big-pharma-the-study-that-links-child-vaccines-to-multiple-illnesses/

Συνολική γενετική επιτήρηση: Πώς οι ΗΠΑ προετοιμάζουν τη βάση δεδομένων DNA για όλους τους πολίτες

Μια σιωπηλή απειλή αναπτύσσεται αυτή τη στιγμή στις Ηνωμένες Πολιτείες, μια απειλή που σπάνια γίνεται πρωτοσέλιδο αλλά κλονίζει τα θεμέλια των πολιτικών ελευθεριών: η συστηματική συλλογή προφίλ DNA. Εκατομμύρια σύνολα γενετικών δεδομένων εισάγονται στο σύστημα CODIS του FBI, τα οποία τροφοδοτούνται όχι μόνο από εγκληματίες αλλά ολοένα και περισσότερο και από εντελώς αθώους ανθρώπους - συμπεριλαμβανομένων ανηλίκων.

 

 

Το μεγάλο άλμα υπό τον Τραμπ

 

Ενώ η συλλογή DNA ξεκίνησε υπό προηγούμενες κυβερνήσεις, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επιταχύνει σημαντικά το έργο. Με το πρόσχημα του « ελέγχου της μετανάστευσης », δημιουργήθηκαν νέες εξουσίες που επιτρέπουν στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) να συλλέγει γενετικό υλικό σε μαζική κλίμακα. Αυτό που προωθήθηκε ως μέτρο κατά της παράνομης μετανάστευσης επεκτείνεται τώρα σε άτομα που δεν έχουν ούτε κατηγορηθεί ούτε καταδικαστεί.

 

Ο Τραμπ αυτοπαρουσιάζεται ως σκληροπυρηνικός υπέρμαχος της ασφάλειας και της τάξης - αλλά στην πραγματικότητα, χτίζει μια άνευ προηγουμένου υποδομή γενετικού ελέγχου που εκτείνεται πολύ πέρα ​​από τα ζητήματα ασφάλειας. Αυτή η επέκταση υποστηρίζεται από εταιρείες όπως η Palantir, της οποίας το επιχειρηματικό μοντέλο βασίζεται στην ενοποίηση και την επιτήρηση δεδομένων.

 

Ο πραγματικός στόχος: κάθε πολίτης στη βάση δεδομένων;

 

 

Τα δεδομένα DNA δεν είναι σαν τα δακτυλικά αποτυπώματα. Αποκαλύπτουν πολύ περισσότερα: ασθένειες, γενετικές προδιαθέσεις, οικογενειακές σχέσεις και καταγωγή. Όποιος καταλήγει σε αυτή τη βάση δεδομένων δεν αποκαλύπτει μόνο τη δική του ταυτότητα, αλλά και αυτήν της οικογένειάς του.

 

Ο στόχος είναι σαφής: μια καθολική γενετική βάση δεδομένων που θα περιλαμβάνει όλους τους πολίτες των ΗΠΑ - και ίσως, μακροπρόθεσμα, και τους ξένους επισκέπτες. Αυτό όχι μόνο θα δικαιολογούσε την πρόληψη του εγκλήματος ή τον έλεγχο της μετανάστευσης, αλλά θα καθιερώσει και λεπτομερείς μηχανισμούς επιτήρησης και ελέγχου.

 

Διάβρωση της ιδιωτικότητας

 

Το πρόβλημα: Δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου διαφάνεια και αποτελεσματική εποπτεία. Λαμβάνονται δείγματα χωρίς τα εμπλεκόμενα άτομα να γνωρίζουν καν τη νομική βάση για αυτό. Οι ανήλικοι στοχοποιούνται χωρίς καμία ευκαιρία να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

 

Η ιδέα ότι οι κυβερνητικές υπηρεσίες θα μπορούν μια μέρα να ανακαλύψουν ποιος έχει συγγένεια με ποιον, ποιες ασθένειες φέρει κάποιος ή αν έχει κάποια « γενετική ανωμαλία » με το πάτημα ενός κουμπιού σημαίνει το τέλος κάθε απορρήτου.

 

Πολιτική εξουσία μέσω βιομετρικών στοιχείων

 

Γιατί όλα αυτά αυξάνονται τώρα;

 

• Πολιτική ατζέντα: Ο Τραμπ χρησιμοποιεί την αφήγηση του « νόμου και της τάξης » και του « Πρώτα η Αμερική » για να δικαιολογήσει μέτρα επιτήρησης που παραβιάζουν σε μεγάλο βαθμό τα θεμελιώδη δικαιώματα.
• Υπολογισμός ισχύος: Μια βάση δεδομένων DNA θα διευκόλυνε τον έλεγχο της πολιτικής αντιπολίτευσης – οποιοσδήποτε στη βάση δεδομένων μπορεί να ταυτοποιηθεί ανά πάσα στιγμή.
• Οικονομικά συμφέροντα: Οι εταιρείες τεχνολογίας όπως η Palantir, οι οποίες συνδέονται στενά με τον στρατό και τις υπηρεσίες πληροφοριών, επωφελούνται άμεσα από την επέκταση των κυβερνητικών δεδομένων.

 

Το αυταρχικό μοντέλο του μέλλοντος

 

Η γενετική βάση δεδομένων δεν είναι απλώς ένα τεχνικό έργο. Είναι ο ακρογωνιαίος λίθος μιας βιοπολιτικής κοινωνίας στην οποία οι άνθρωποι δεν είναι πλέον απλοί πολίτες, αλλά βιομετρικά αντικείμενα.

 

Όποιος πιστεύει ότι αυτό είναι μόνο ένα φαινόμενο των ΗΠΑ κάνει λάθος. Μόλις καθιερωθεί, το μοντέλο θα γίνει προϊόν εξαγωγής - προς την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική. Οι χώρες που ονειρεύονται ολοκληρωμένο έλεγχο θα ακολουθήσουν το παράδειγμα, επικαλούμενες « αμερικανικά πρότυπα ».

 

Σύναψη

 

Η επέκταση της βάσης δεδομένων DNA δεν είναι σύμπτωση ή διοικητική παρενθετική παρατήρηση. Είναι ένα σκόπιμα ελεγχόμενο βήμα προς τον πλήρη βιοπολιτικό έλεγχο, στον οποίο κανένα άτομο δεν παραμένει ανώνυμο. Υπό την τρέχουσα κυβέρνηση των ΗΠΑ, αυτή η διαδικασία κερδίζει έδαφος.

 

Αν δεν χαράξουμε τώρα σαφή όρια, κάθε πολίτης σύντομα θα εμφανίζεται σε αυτήν τη βάση δεδομένων – όχι ως άνθρωπος με δικαιώματα, αλλά ως γενετικό αντικείμενο στον κατάλογο του κράτους.

 

yogaesoteric

ΠΗΓΗ: https://yogaesoteric.net/en/total-genetic-surveillance-how-u-s-is-preparing-the-dna-database-for-all-citizens/

Σύμβουλος που συνδέεται με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, Γιουβάλ Χαράρι: «Το σύστημα κοινωνικής πίστωσης είναι η νέα μορφή χρήματος» και ο ρόλος της ηλεκτρονικής ταυτότητας

Σε μια συνέντευξη, ο Ισραηλινός ιστορικός και κορυφαίος στοχαστής στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, Γιουβάλ Νόα Χαράρι, σκιαγράφησε τα θεμέλια του συνολικού ψηφιακού ελέγχου. Οι δηλώσεις του ακούγονται σαν μια ματιά στο μέλλον - ή σαν την αποκάλυψη ενός παγκόσμιου προγράμματος: Το σύστημα κοινωνικής πίστωσης, σύμφωνα με τον Χαράρι, δεν είναι τίποτα λιγότερο από τη « λογική εξέλιξη του χρήματος ».

        

Η νομισματοποίηση όλων των πτυχών της ζωής

Ο Χαράρι εξηγεί ότι το συμβατικό νόμισμα -είτε πρόκειται για χρυσό, δολάρια είτε για Bitcoin- αποτιμά μόνο ένα περιορισμένο μέρος της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η εργασία, το εμπόριο, η κατανάλωση, η παραγωγή - όλα αυτά μετρώνται με χρηματικούς όρους. Αλλά πολλά από αυτά που αφορούν την καθημερινή κοινωνική και ηθική ζωή έχουν παραμείνει ανεκτίμητα: η φιλία, η βοήθεια, η κοινωνική συμπεριφορά ή η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση.

Το σύστημα κοινωνικής πίστωσης, υποστηρίζει ο Χαράρι, θα καλύπτει πλήρως αυτόν τον τομέα. Σε κάθε πράξη - είτε πρόκειται για επίσκεψη σε έναν φίλο, είτε για βοήθεια σε έναν ηλικιωμένο, είτε για διαχωρισμό σκουπιδιών - θα αποδίδεται μια ποσοτικοποιημένη αξία. « Η ιδέα είναι να αποτιμώνται τα πάντα, να δίνεται αξία σε κάθε πράξη που κάνετε στη ζωή », λέει ο Χαράρι. Ακόμα και η φήμη ή η κοινωνική θέση θα μεταφράζονται σε ακριβείς πόντους.

Το ολοκληρωτικό δυναμικό της αξιολόγησης

Αυτή η εξέλιξη, υποστηρίζει ο Χαράρι, θα μπορούσε να οδηγήσει σε « τα πιο ολοκληρωτικά συστήματα στην ιστορία ». Κάθε ενέργεια θα είχε άμεσες συνέπειες για τους ανθρώπους: « Ό,τι κάνετε επηρεάζει την ικανότητά σας να βρείτε δουλειά, να λάβετε πίστωση ή να ταξιδέψετε », εξηγεί.

Ένα τέτοιο σύστημα θα δημιουργούσε μια κοινωνία όπου η πρόσβαση στην κινητικότητα, την ιδιοκτησία ή τις υπηρεσίες εξαρτάται εξ ολοκλήρου από μια ψηφιακή βαθμολογία - μια « βαθμολογία συμμόρφωσης » που μετρά τη συμπεριφορά κάθε ατόμου.

Η νέα πανταχού παρουσία της επιτήρησης 

Ο Χαράρι επισημαίνει μια βασική διαφορά σε σύγκριση με τις δικτατορίες του 20ού αιώνα. Στο παρελθόν, η πλήρης επιτήρηση απέτυχε λόγω πρακτικών περιορισμών. Ούτε η σοβιετική KGB δεν είχε 200 εκατομμύρια πράκτορες για να ελέγξει 200 ​​εκατομμύρια πολίτες. 

Σήμερα, ωστόσο, η κατάσταση έχει αντιστραφεί. « Τώρα μπορείτε να παρακολουθείτε οποιονδήποτε ανά πάσα στιγμή. Δεν χρειάζεστε πλέον ανθρώπινους πράκτορες », λέει ο Χαράρι. 

Τα smartphones, οι κάμερες, τα μικρόφωνα, τα drones και οι δικτυωμένες συσκευές παρέχουν μια συνεχή ροή δεδομένων. Η τεχνητή νοημοσύνη τα αναλύει σε πραγματικό χρόνο. Αυτό δημιουργεί, για πρώτη φορά στην ιστορία, την τεχνολογική βάση για πλήρη, παγκόσμιο έλεγχο.

 

                                                           

 

Από τα χρήματα στην υπακοή 

Αυτό που ξεκίνησε ως ψηφιακό μέσο πληρωμής θα μπορούσε έτσι να γίνει το θεμέλιο ενός συστήματος κοινωνικής αξιολόγησης. Ο Χαράρι περιγράφει ένα μέλλον στο οποίο τα όρια μεταξύ οικονομικής και ηθικής αξίας εξαφανίζονται. « Το σύστημα κοινωνικής πίστωσης είναι μια επέκταση του χρήματος... και μπορεί να λάβει τη μορφή πλήρους επιτήρησης », λέει.

Όσοι συμμορφώνονται αποκτούν πρόσβαση σε πόρους – όσοι δεν συμμορφώνονται, τους χάνουν. Με αυτόν τον τρόπο, το χρήμα γίνεται ανταμοιβή, η υπακοή το νόμισμα.

Η σύνδεση με την επερχόμενη ηλεκτρονική ταυτότητα

 

Οι δηλώσεις του Χαράρι αποκτούν ιδιαίτερη σημασία υπό το πρίσμα των τρεχουσών πολιτικών εξελίξεων. Η εισαγωγή ψηφιακών ταυτοτήτων – όπως η σχεδιαζόμενη ηλεκτρονική ταυτότητα στην ΕΕ και την Ελβετία – δημιουργεί την υποδομή που καθιστά εξαρχής δυνατή την ύπαρξη ενός τέτοιου συστήματος αξιολόγησης.

Η ηλεκτρονική ταυτότητα (e-ID) έχει ως στόχο την κεντρική ενοποίηση όλων των προσωπικών δεδομένων, λογαριασμών και δικαιωμάτων πρόσβασης: από φορολογικά και υγειονομικά δεδομένα έως λειτουργίες πληρωμών. Εάν μια μέρα συνδεθεί με ένα σύστημα κοινωνικής πίστωσης, η συμπεριφορά κάθε πολίτη μπορεί να παρακολουθείται, να αξιολογείται και να τιμωρείται διεξοδικά. 

Αυτό που ο Χαράρι περιγράφει ως θεωρητικό όραμα δεν είναι πλέον ένα μακρινό μέλλον, αλλά ένας τεχνοκρατικός σχεδιασμός που ήδη λαμβάνει συγκεκριμένη μορφή στη νομοθεσία, τη ρύθμιση των πλατφορμών και την αρχιτεκτονική ψηφιακής ταυτότητας.

Το σύστημα κοινωνικής πίστωσης δεν θα ήταν τότε μόνο ένα εργαλείο ελέγχου - αλλά μια πλήρης αλλαγή στη σχέση μεταξύ ανθρώπων, κράτους και τεχνολογίας. Ένα σύστημα που δεν θα αντιμετωπίζει πλέον τους ανθρώπους ως πολίτες, αλλά ως σύνολα δεδομένων.

yogaesoteric
2 Νοεμβρίου 2025

 

ΠΗΓΗ: https://yogaesoteric.net/en/wef-affiliated-advisor-yuval-harari-the-social-credit-system-is-the-new-form-of-money-and-the-role-of-the-e-id/